Dagblaðið Vísir - DV - 08.08.1990, Blaðsíða 4

Dagblaðið Vísir - DV - 08.08.1990, Blaðsíða 4
MIDVIKUDAGUR 8. ÁGÚST 1990. Fréttir Útflutningur á ferskum fiski: Gamall f iskur ekki neysluvara „Það hefur ekki verið tekin ákvörðun um hvort það verður bannaö að flytja út þorsk sem orðinn er 13 til 15 daga gamall og karfa sem orðinn er 14 til 16 daga. Rannsóknir, sem hafa verið gerðar á geymsluþoli þorsks, sýna hins vegar fram á að nýting hans er best fyrstu dagana en eftir aö hann orðinn 10 daga gamall minnkar nýtingin mjög," segir Halldór Ásgrímsson sjávarútvegs- - segirHalldórAsgrímsson ráðherra. „Það er alveg ljóst í mínum huga að fiskur, sem orðinn er gamall, er ekki góð neysluvara og við verðum að auka gæði þess fisks sem við erum að flyrja út. Það er vitað að ástandið er ekki nógu gott á sumum fersk- fiskmörkuðum í Evrópu og sömu- leiðis Uggur ljóst fyrir aö Evrópu- bandalagið mun herða allar reglur varðandi sölu á ferskum fiski. Við viljum verða fyrri til og vera búnir að móta okkar eigin stefnu í gæða- málum áður en það gerist. Neytenda- vernd í Evrópu verður stöðugt meiri og það ýtir á eftir okkur að selja ein- göngu vöru sem stenst alla gæða- staðla. Ef við vöndum ekki til þeirrar vöru, sem við erum að flytjá út, getur þaö haft slæm áhrif a sölu á íslensk- um fiski. / Við höfum fundað með hagsmuna- aðilum og kynnt þeim greinargerð um geymsluþol á heilum fiski sem Rannsóknarstofnun fiskiðnaðarins tók saman fyrir sjávarútvegsráðu- neytið. í næsta mánuði mun svo verða- tekin ákvörðun um hvort bannað verður að flyfja út fisk sem orðinn er eldri en 10 til 16 daga gam- all," segir Halldór. -J.Mar tidaö 1234567890: „Ogleymanlegt augnablik" „Þaö vakti einhver athygli á því í júlí í fyrra að hægt væri að fá talna- röðina 0123456789 klukkan 01.23.45, 6. júlí 1989. í framhaldi af því upp- götvuðum við að hægt var að fá talnaröðina 1234567890 klukkan 12.34.56, 7. ágúst 1990. Það vildi svo til að þetta augnablik var einmitt í miðjum fótboltatíma hjá okkur sem spflum í KR-heimflinu hvern þriðju- dag og því ákváðum við að minnast þess sérstaklega og festa þaö á filmu. Þetta var bara létt gaman en engu að síður ógleymanlegt augnablik öll- um sem voru þarna," sagði Leó E. Löve í samtali við DV. Talnaraðirnar, sem Leó talar um, fást með því að tengja klukkuna við almanakið á fyrrgreindan hátt. Það sem er sérstakt við þessar talnaraðir er að þær koma aðeins einu sinni fyrir á hverri öld. Þannig koma þær ekki aftur fyrir fyrr en árin 2089 og 2090. -hlh f««**»wMv, _á_ 19 34.56 7.8.'90 Þessir kappar, sem spila fótbolta í KR-heimilinu í hádeginu á þriðjudögum, ákváðu að festa hið sérstaka augnablik á filmu. Þeir eru standandi frá vinstri: Gestur Jónsson, Ólafur Schram, Jóhannes Sævarsson, Jón Magnússon og Ellert B. Schram. Á hækjum frá vinstri: Guðjón Hilmarsson, Sigurður Einarsson, Viðar Már Matthíasson og Leó E. Löve. DV-myndJAK Arneshreppur: Fyrsta messa nýjaprestsins Regma Thorarensen, DV, Gjögri: Séra Jón ísleifsson messaði í Árneskirkju sl. sunnudag í fyrsta skipti. Stórmyndarlegur og prest- legur maður en hggur frekar lágt rómur. Þetta var sannköUuð há- tíðarmessa. Jóhanna Þórhallsdóttir úr Reykjavík söng einsöng, gömul ítölsk lög, óð til Maríu meyjar við mikla hrifningu, og hef ég sjaldan séð kirkjugesti jafnánægða í kirkju. Rúnar Óskarsson spilaði á klarinett, tvítugur piltur, mjög efnilegur og er ættaður héðan úr hreppnum. Móðir hans frá Kjör- vogi. Séra Jón verður settur í emb- ætti hér sunnudaginn 19. ágúst og verða hin ungu prestshjón al- flutt í ÁrnesprestakalUð þá. Nú er verið að mála prestsíbúðina. Óskandi að séra Jón geti sam- einað söfnuðinn hér í hreppi, einnig að hann þjóni hér lengi en prestar hafa oft tollað stutt - verið prestslaust hér árum saman eða síðan séra Þorsteinn Björnsson hætti 1942. Hann fór fyrst til Þing- eyrar en varð síðar prestur Frí- kirkjusafnaðarins í Reykjavík. Egilsstaðir: Heimilisiðnað- arsýning Sigrún Björgvinsd., DV, Egilsstöðum: Samnorræn heimUisiönaöar- sýning var opnuð 24. júh hér á Egilsstöðum og verður opin til 10. ágúst en fer þá til Danmerkur. Sýningin kom hingað frá Akur- eyri en áður hafði hún verið í Svíþjóð, þar sem sýningin var fyrst sett upp á sl. sumri, Noregi og Færeyjum. Sýningin er á vegum heimil- isiðnaðarfélaga á Norðurlöndum en það var Norræna félagið á Egilsstöðum og Egilsstaðabær sem sáu um uppsetningu hennar hér. Við opunina sagði Emil Björnsson, formaður Norræna félagsins, að þetta væri kærkom- ið tækifæri til að auka áhuga á handmennt en að hans áhti væri of lítil áhersla lögð á handiðnir í framhaldsskólum hér á landi. I dag mælir Dagfari Þjóðarsátt forstjóranna Það er nú meira hvað fólk lætur plata sig aftur og aftur. Nú er búið að hamra á því svo dögum og vik- um skiptir hvað þjóðarsáttin sé merkileg og hvaö það sé mikil lífs- nauðsyn fyrir allan almenning að taka þátt í þjóðarsáttinni. Enginn má skerast úr leik enda skal hann hundur heita, sá sem ekki vill taka höndum saman með öðrum íslend- ingum um að koma verðbólgunni fyrir kattarnef. Sóknarkonur og verkakarlar á eyrinni bugta sig og beygja fyrir erkibiskups boðskap og semja um óbreytt laun. Banda- lag opinberra starfsmanna, Al- þýðusambandið og Verslunar- mannafélag Reykjavikur, sem er félag fyrir undirmálsfólkið í laun- atöxtunum, hafa haft sérstaka for- göngu um það í þjóðfélaginu að halda launum niðri í þágu sjálfs sín og launþegar upp til hópa eru bún- ir að sefja sig upp í þá ættjarðarást að launahækkun sé af hinu illa. Launahækkanir eru eiginlega það versta sem fyrir launafólk getur komið og Alþýðusambandið hefur forystu.fyrir þeim kröfugerðarhópi í þjóðfélaginu sem heimtar bráð- birgðalög og aðgerðir gagnvart þeim stéttarfélögum sem leyfa sér þá ósvinnu að heimta hærri laun. Það var nú aldeilis uppi fótur og fit hjá verkalýðshreyfingunni þeg- ar þau ótíðindi bárust ríkisstjórn- inni að vinnuveitendur teldu sig tilknúna að hækka launin ef launin hækkuöu hjá BHMR. Það gekk maður undir manns hönd til að komast hjá launahækkun og ráð- herrarnir, bankastjórarnir, verka- lýðsforystan og vinnuveitenda- samtökin stóðu sem einn maður að þeim aðgerðum sem ríkisstjórnin varð að grípa til svo forðast mætti kauphækkun yfir línuna. Það er sem sé búið að sefja þjóð- ina upp í allsherjarvörn gegn hvers konar launahækkunum og þjóðar- sáttin er mesta kjarabótin sem yfir íslenskan verkalýð hefur gengið. Þjóðarsáttin er sú, samkvæmt upp- lýsingum þessara umboðsmanna fjöldans, að fjöldinn steinhaldi kjafti og éti það sem úti frýs. En meðan þetta fár gengur yfir meðaljóninn, Dagsbrúnarkarlinn og Sóknarkonuna, sitja forstjór- arnir í landinu og hlæja sig mátt- lausa yfir hvernig þeim hefur tek- ist að plata sauðsvartan almúgann. Forstjórarnir taka ekki þátt í þjóð- arsáttinni og hafa aldrei gert. Enda kemur þeim engin þjóðarsátt við. Þeir eru fyrir ofan öll lög og aUar sáttargerðir og hafast annað og betra að en aö láta pakka launum sínum niður í einhverjar þjóðar- sáttir. Samkvæmt upplýsingum DV á fóstudaginn hafa bestu forstjórarn- ir rétt rúma milljón í mánaðarlaun og þeir sem verst eru settir hafa um fimm hundruð þúsundir. Með- allaunin hjá þessari mikilvægu stétt eru sex hundruð þúsund krón- ur. Þau hafa hækkað um 26% á milli ára og á sama tíma og laun annarra óbreyttra hafa hækkaö um 9% hækkuðu forstjóralaunin um 15,4% eða sjötíu og fimm þús- und krónum betur en hjá öðrum frá einum mánuði til annars. Forstjórarnir eru stikkfri þegar þjóðin gerir sátt við sjálfa sig um að hækka ekki launin. Enda gefur það augaleið að forstjórar eru mátt- arstólpar og fólkið í landinu á allt undir því að forstjórarnir geti lifað mannsæmandi lífi og hver er þá að gera rellu út af því þótt launin þeirra séu rífleg? Þjóðarsáttir eru bara fyrir al- menning. Það er um að gera að halda laununum í landinu niðri og borga ekki meira en ýtrasta nauð- syn krefst. Best er auðvitað þegar hægt er að telja fólkinu trú um það að öU þjóðin sé samstiga í því að svelta sig og berja sig tU hlýðni, því þá er meira afgangs handa forstjór- unum sem hafa að sjálfsögðu ekki efni á neinum þjóðarsáttum. Mtnn- irnir verða að lifa og hafa í sig og á. Þá dugar ekkert minna en millj- ón á mánuði. Þjóðarsáttir koma sér vel fyrir forstjóra. Þaö er enginn að abbast upp á þá né heldur að gera kröfu til að sitja að veisluborðinu þeirra. Þeir geta farið sínu fram á sínum forstjóralaunum meðan pupuUinn heimtar vatn og brauð og afneitar öUum launahækkunum fyrir sjálfs sín hönd. Dagfari hvetur forstjór- ana tU dáða og þakkar þeim drengi- legt framlag í þágu efnahagslífsins. Dagfari

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.