Þjóðviljinn - 17.05.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 17.05.1958, Blaðsíða 11
4 Laugardagur, 17. maí 1958 — ÞJÖÐVILJINN — (11 DOUGLAS RUTHERFORD; 12. dagur Það gekk kraftaverkí næst að þ að varð ekki. Bratit- arveröir veltu bílnum við aftur og drógu Gavin upp. Hálfri mínútu síðar var sjúkrabíll kominn á vettvangl sem þaut með hann á sjúkrahús. Þegar Vyvian kóm hálftíma seinna, var honum sagt aö Gávin væri ekkji í lífshsettu. En hann væri illa meiddur og gæti ekki tékiö þátt í kappakstri um* langt skeið. „Þú verður að láta þér tilhlökkunina nægia", sagði Nick. „Varamaðurinn þinn stendur sig ágætlega." Martin hafði reyndar lært meira um kappaksturi á síðustu klukkustund en á fimm árum í Englandi. Hann ók betur en nokkru sinni fyrr og var aftur kominn í tí- unda sæti. Tucker sótti sig stöðugt. Nokkra hringi hafði hann þotið áfram í kjöifari hraðskreiðari bíls sem var hring á undan honum í akstrinum. Hann brosti við merki Nicks um að koma inn og benti stríðnislega á fokreiðan ökumanninn í bílnum á undan. í Vélvirkjarnir vildu uppvægir sýna að viðbragðsflýtir þeirra yið fyrsta bílinn væri ekkert einsdæmi og þjeir , tókutil starfa við bíl Tuckers um leið.og hann kóm inn. , ,| ] „Brendel halaði mig vel áfmm", sagði Tucker um leið og hann tók við kóka-kóla flösku sinni. „En ég er hræddur um að hann hafi ekki verið mjög hrifinn af Því". „Nei", sagöi Nick. „En heyrðu mig nú. Richard er annaT. Martin er tíundi. Þú ert tólfti. Það er ágætt". „Tólfti? Heyrðu, ég ætti að geta gert betur én það!" „Hvers vegna í fjandanum gerðírðu það þá ekki?": Skvamp heyrðist aftanvért við bílinn og einhver vökvi buldi á skottinu. „Hamingjan góða!" sagði Tucker. Þaö flóði út úr bensíngeyminum og aílur bakhluti baytönsihs var löðrandi í bensíni. Samféstingur Tuck- ers hafði meira að segja blotnað áð aftán. Stór pollur hafði .myndazt beint undir útblásturspípunni. Vélvirk- inn sem var að ljúka við að tengja ræsinn, leit á Tuck- er. Allmargir ljósmyndarar fóru að keppast við að hafa sig á brott. Starfsfólkið í grófunum sitthvorum megin færði sig fjær borðunum og glenriti upp augun. Gavhi dró stúlkurnar tvær frá með valdi. Allir vissuað lítið þurf ti nú til að gera svæðið fyrir framan grófina að logaridi helvíti. Tucker leit á Nick. Fyrirliðinn var æst- ur á svip en hann gaf honum ekkert merki. Það vai4 bílstjórahs að taka ákvörðun. Tucker kinkaði kolli til vélvirkjans. Það hvein í ræs- inum og vélin tók við sér mótþróalaust. Nick og Jói stóðu eftir og störðu á benzínpollinn sem Daytoninn hafði staðið í. „Drottinn minn!" Nick fór aftur inn í grófina þegar aðstoðarmenn komu á vettvang með sand til að sópa burt bensíninu. Enginn bólvaði neinum. „Mér að kenna", sagði Nick. „Ég hefði átt að gera mér ljóst að hann eyddi minna benzíni í slefinu hjá Brendel". Jói sagði: „Eg leit andartak af geymnum. Eg hélt að fíflið sem var að koma inn í grófina fyrir aftan okkur, ætlaði að renna á okkur". „Allt er gott þá endirinn allra .beztur verður. Við skulum vona að við þurfum ekki að fá þá oftar inn, Ég held að hjartað í mér þoli ekki meíri áreynslu". Um það bil sextán hringjum seiöna var Daytoninn orð im^ fremstur. Ásókn brezka bílsins hafði orðið Mercedes bílnum ofraun og hann fór í gróf sína. Hann fór aftur af staðj ók nokkra hringi í viðbót en lagði síðan upp fyrir fullt og allt. Ástæðan fyrir uppgjöfinni var tilkjamt „vél- arbilun". Martin vissi að bráðlega færi Richard fram úr honum í annað sinn. Þegar hann sá. Daytoninnnálgast aftan frá á beinu brautinni, ók hann nær hægri kantinum og veif- aði Richard að fara fram úr. Um leið veifaði Richard til Martins eins og hann vildi segja: „Komdu! "Martin skildi hvað hann átti við og ók á hæla-honum. Þessa aðferð höfðu brezkir ökumenn innleitt á meginlandinu til að keppa við hraðskreiðari bila. Þeir óku þá svo sem tveim bíllengdum á eftir fyrri bílnum. Auk þess sem þetta hlífði bæði vél- inni og sparaöi benzín, gat þaö bætt allt að 30 kíló- metrum á klukkustund við hraðann. Martin var þetta mikil hjálp, en Richard hafði sínar ástæður til þess að vilja hafa vinsamlegan bíl á hælum sér. Það yrði erfiðara fyrir Torelli gS&rr <s>- Kolaofn Góður kolaofn óskast. Upplýsingar í síma 17500. KviRiwrnii Bíejarbíó í Hafuarfírðí Fegorsta kooa heims (La Doiyia piu del Mondo). Þegar Triestdeilan stóð sem hæst, fyrir nokkrum árum, þar sem ítalir og Júgóslavar liáðu hildi saman, þá áttu ít- alskir blaðamenn þess einu. sinni kost að mæta á fundi hjá Tító. Þeir lögðu meðal annars fyrir hann þessa spurningu: „Hvaða ítalskur persónuleiki hefur dýpst áhrif á yður þessa stundina?" Allir bjuggust við áhrifa- mikilli lýsingu á De Gasperi, forsætisráðherranum. En svarið var stutt og hik- laust. Gína LoIIobrigida. Sprengjukastið á HegningarMsiS Framhald af 12. síðu. tveir ungir piltar, 15 og 16 ára gamlir, inn á lögreglustöðina og sögðust hafa séð tvo menn inni í porti lögreglustöðvar- innar, þar sem þeir hefðu verið að gera tilraun til þess að kveikja í sprengju. Brá lög- reglan þegar við og tókst að hafa hendur í hári sprengju- mannanna. Héfur mál þeirra síðan verið í rannsókn og skýrði fulltrúi sakadómara fréttamönnum frá niðurstöðum hennár í gærkvöldi. hafa stungið sig á hol á, eins og frá var sagt hér í blaðinu. Mun hann þess vegna hafa átt örðugt með að kveikja í sprengjunni. Lögregluna fór nú að gruna, að þetta væru sömu mennirn- ir <S»g voru að verki við Hegnl- ingarhúsið 4. maí, og hafa þeir játað að svo var. Að því sinni voru þeir fjórir saman. Hafði einn þeirra verið við refaveið- ar vestur á landi og notað við þær dynamit og sprengiþræði. Átti ihann nokkurt magn af Samkvæmt framburði ung- j dynamiti í fórum sínum. Gaf linganaa tveggja höfðu þeir gengið fram - hjá aðaldyrum lögreglustöðvarinnar og sáu þar þá tvo menn. Var annar fyrir . utan dyrnar, en hinn inni í anddyrinu og var sá að reyna að kveikja í sprengju. en er hann sá til ferða pilt- anna gekk hann út. Athuguðu piltarnir þetta ekkj frekar og gengu burt, en nokkru síðar áttu þeir. aftur leið fram hjá lögreglustöðinnii og sáu þeir þá sömu mennina og áður, þar sem þeir voru í portinu bak hann félaga sínum, þeim hand- lama, það allt, nema tvær túb- ur ög tvo sprengiþræði, er þeir ákváðu að nota um kvöldið 4. maí, Hitt földu þeir í skúr í aldamótagörðunum og síðar flutti nýi eigandinn það heim til sín og fundust hjá honum 19 dynamittúbur og 3 kveiki- þræðir. Þeim félögum kom ekki sam- an um hvar þeir ættu að sprengja sprengjurnar tvær er beir voru með. Vildu sumir gera það í tiörninni, en loks við lögreglustöðina Hafnar-1 kom fram titlaea um að kasta strætismegin og voru enn að beim inn í garðiim við Hegn- sýsla með sprehgju. Fóru pilt- [ ingarhúsið. Vildu tveir þeirra arnir þá inn á lögreglustöð | engan hlut eiga að þeirri fram- og sögðu til þéirra. \ kvæmd og fóru niður á Lauga- Mennirnir tveir sem hand- veg og biðu þar átekta. Hinir teknij^ voru reyndust báðir tveir, refaveiðimaðurinn og sá Astkær eiginmaður minn og faðir okkar, «AUKUE SNORIÍASON, rit^tjóri, verður jarðsui^gúm frá J>ónikirkjunni mánudaginn 19. þ.m. klúkkan 2 e.h. , • I ; Jarosett verður í vFossyogskirkjugarði. Athöfninni í kirkjunni Vðrður útvarpað. - " KJsí Snorn>M»n og börniii vera 17 ára- gamlir og eru skólanemendur. Við leit á þeim fannst á öðrum þeirra dyna- mittúba og tundurþráður með hvélíhettu. Við yfirheyrslu segist annar þeirra ekkert hafa' verið við það riðinn að reyna. að kveikia' í sprengjunni og kveðst hafa mótmælt því. Hinn. sá er með sprengjuna var seg- ir, 'að þetta hafi áðeins verið leikur, hann hafi ætlað að hræða félaga sinn. Hins vegar sáu vitoin,' að ha.nn reyndi að kveikja á sprengjuþræðinum og við rannsókn reyndist þráður- inn • vera , sviðinn. Piltur þessi er hihs vegar riieð aðra hendina í grosi' síðan vhann braut rúðu í ¦¦• Heilsúverndarstöðinni fyrir nokkrum- dögum, þegar félagi hans ednn óð þangað inn með byssustíng, sem hann taldi sig er skar sig í Heilsxiverndar- stöðinni. tengdu hihs vegar '-.prengjumar saman og b.|ugg- ust til að kas+a b<»im. Klifraði refaveiðimaðurinn upo á vegg- inn til þe^s að sjá hvort nokk- ur væri r>. ferli. Þeim kemur hins veenr ekki saman um hvor b^irr^ hafi kastað sprengjunni, segir hvor um sig. að hann hafi gert það. Hins vegar kemur þeim saman um nð be'r hafi kastað of fast, svn að sprengjan lenti upp á húsþakinu en ekki i garð- inum. Þéim var hins vegar lióst hve öflug sprengjan var og hvernig hún verkaði. Aðalmaðurinn í þessu sprengjumáli, sá handlama, siriir hú i gæzluvarðhaldi, ligg- ur hahn undir ákæru síðan í- vettír'"ifyrir innbrot. Gina j LoUobrigida ] Það hefur þótt mikið við liggja hjá ráðamönnum ofan- nefndrar kvikmyndar að velja kvehkost en stæði undir slíkri nafngift og er ekki ráðizt til uppgöngu, þar sem garðurinn er læg^tur, þar sem í hlut á ítöisk kynboroba er þjóðhöfð- ingjar álfunnar lúta fyrir. Óhætt mun að fullyrða, að allt annað sé hreint aukaat- riði í þessari mynd og ekki verið ætlazt til annars. Efni myndarinnar fjallar þó um söngframa Línu Gavalieri og um ástir heimar við tiginí frænda Rússakeisara, Sergei Bar'atinr-. er Vittorio Gass- maí'i le:kur, er viroist eitt- hvað miður sín og hefur iþó þccsi Kapfii ckki kallað allt ömmu aínr. Iv.ngað til. Lík'cgt m' það teljast að yngra fólkinu. cr drekkur í sig hina hrööu ntburðarás banda- rískir. kyn'ífcíorprita, þyki full mikili seir-igangur á hlut- unum. Þ:.ð tekur nefnilega •mörg ár áður en allt fellur i Ijúfa löð. Þannig var það í gamia daga. Hinsvegar mætti benda eldru fólkinu, sem hleypur upp til handa og fóta, þegar dönsku blöðin koma, að hér er á f erð inni sannkallað , ,Hjemmet- stoff". Annars er allur leikur tilþrifalítill, en skemmtileg at- riði skjóta upp kollinum, «vo sem einvígið milli Línu og söngst.iörnumiar Manolíu. Myndin er breiðtjaldsmynd í litum. -g. /ÍIÐI^ 5ÍGULLSN Trúiotonarbrinflz. ¦teinhrlngtr, Hél*m«M 14 og II K4. tull

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.