Þjóðviljinn - 10.09.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 10.09.1958, Blaðsíða 11
Miðvikudagur 10. september 1958 — ÞJÓÐVILJINN — (11 49- Hans Scherfig: rmnn sem nvar hvarf XXXVIII Það er margt og mikið sem truflar ög" hræffir ein- mana' manninn, sem tekiö liefur á leigu ibúð hjá Jens Jenseh. Það eru ekki aðeins bílar með ríkislögrealu. Það eru ekki aðeins manntalsskýrslur og skattaskýrslur og út- varpið hiá Jens Jensen. Það er margt.lleira sem vekur kvíða hjá honum. Það er til dæmis dálítill hlaði af peningaseðlum sem minnkar óðum. Það er happdrættisvinningur, sem að sjálfsögðu getur ekki enzt eilíflega. Og'hvað tekur þá við? Enn eru margir seðlar í hlaðanum. En hvernig verður það eftir tíu ár til dæmis? Tilveran mótast af öryggisleysi. Það eru ekki lengur nein eftirlaun framundan sem trygg.ia. framtíðina. Framtíðin er ekki lengur skipulögð og ákveðin. Þetta eru erfiðar aðstæður fyrir mann, sem hafði allt kláppað og klárt frá vöggu til grafar. Hann vildi reyna að vera frjáls. En það er ekki hlaup- ið að því að ráðstafa frelsi sínu. Það er ekki allt í einu ]ia&gt: að leika lausum hala í tilverunní. þegar aðrir hafa til þessa tekið ákvarðanirnar. Alls staðar er öryggisleysi. Hættur og erfiðleikar leyn- ast alls staðar. Hvað verður, ef hann veikist? Og hvað á að gera ef einhver brýzt ihn og tekur áðurnefndan seðlahlaða? Og ef framið er rán? eða morð? Hann liggur vakandi á nætúrna og hlustar eftir fóta- taki úti á veginum. Og það eru uglur seri væla og kettir sem veina eins og ungbörn. Myrkrið úti fyrir býr yfir ógn og óhljóðum. Hann hélt hann elskaði náttúruna. En náttúran er ekki eins góð og hann lærði í skólahum. Náttúran er ekki bara Furusjórinn og sólarlag x>g Ijósgrænar beyki- greinar. Refurinn brýzt inn í hænsnahús Jens Jensens og rif- ur í sig dýrin af fáheyrðri grimmd, Kötturinn leikur sér að mús sem hann hefur slitið einn fótinn af, svo að, hún hleypur aðeins í hringi. í mýrinní og í skóg- inum og á heiðunum eru morð framin og grimmdin takmarkalaus. Náttúran er ekki hin milda móðir sem skáldin í dönskutímunum kváðu um. Og sveitalífið er frábrugðið því sem það var þegar hann var drengur í leyfi. — Tra- lalalala — Tralalala — Við ökum í bóndans ilmandi heyi! — Þannig var sungið við skólauppsögn Metrópólí- tanskólans. Sveitalifið samsvarar ekki þeim hugmyndum sem hann' gerði sér þegar hann bjó í borginni. — Guð skapaði sveitina, en mennirnir sköpuðu borg- iria'. — Þannig stóð í ensku Ijóöi sem hann lærði í skóla. Og sveitin var „skuggsælir lundir sem svöluðu þreytt- um farandmanni með skugga sínum." En sveítin er líka lítil hús, þar sem aidrei eru opn- aðir gluggar. Þar er lika raki og önuglyndi og gigt og bogin bök og gúmmístígvél og sigg og æðahnútar. Þar er líka saltsíld og steikt flesk sjö sinnuni í viku og vítamínskortur og likþorn í, maganum... . .. ¦ Þau eru svo hlýleg litlu húsih 'með stráþaki og lim- gerði og ylli og vinalegum smáníðum. En " bakvið gluggana situr fólk og hatar hvert annað. Og það tekur ekkert nærri sér ófarir annarra. Þar eru peiagónur og falleg gluggatjöld. En það ger- ist líka ýmislegt skuggalegt og óhugnanlegt í lágum stofunum. Undarlegir og Ijósfælnir atburðir eiga sér stað. Og hvernig gekk það fyrir sig þegar kona Jens Jensens dó? Og kona Hageholms? Það heyrist aldrei minnzt n hjónaskilnað á þessum slóðum. En þaS er minnzt ú ýmislegt annað. — Og kann.ski var það bezt fyrir hana að fá að fara, — segir fólk. — Hann var ekki mjög góður við hana. — Og á ströndinni sitja menn og höggva grjót. Þeir berja og kljúfa og steinarnir hlaðast upp í stórar hrúg- ur. Þar blæs kaldur og rakur vindur utenaf hafi. Og einhver hóstar og spýtir blóði. Og stundum höggva menn sig í hendina. Það er ekki fyrst og fremst heilsu- sámlegt að'höggva grjót. Enda á það ekki svo að vera. Þetta er ekki sama ströndiii og Herbert Johnson hoppaði og lék sér á sem drengur og gróf í sandinn með lítilli skóflu. undir tilhlýöilegu eftirliti. Rök haf- golan stendur af Kattegat, svo að það er hrollur í hon- um þrátt fyrir hlýjan vetrarfrakkann. Það er tómt og eyðilegt í verbúðunum. Sjómennirnir halda sig innan dyra. Búðin sem selur sundföt og bað- dót og gúmmídýr er lokuð. Það eru hlerar fyrir blað- söluskúrnum. Það er snjór á þakinu á ísbúðinni. Blá og rauð og gul baðhús eru kuldaleg og yfirgefin. En á ströndinni við bílastæðið sitja mennirnir blautir og bognir og höggva grjót í hrákaldri þokunni. Það skyggir snemma. Og ljósin eru kveikt í litlu hús- unum. Sumir fara snemma að hátta til að spara olíuna. Og aðrir hafa hvítt rafmagnsljós sem skín út á veginn. Og sumir opna útvarpið og hlusta á fyrhiestra og gömul danslög og hopsa og danska rómansa. Fólki er hlýtt or" það lætur fara vel um sig. En úti á þjóðveginum er óhugnanlega dimmt. Einu sinni var ráðist á konu þar í myrkrinu. Það heyrist skerandi vein. Fólkið í litlu húsunum fer út að glugg- anum, en ekkert sést. Það er svo niðadimmt úti. — Það er hrópað enn. Og svo verður allt hliótt. Og fólk dregur 'fyrir gluggana og snýr lyklinum í skránni. Því að eitthvað hlýtur að ganga á þarna úti. Kannski er verið að drepa einhvern. Púha, þetta var ljótt að heyra. Það er bezt að læsa öllum hurðum. Og næsta dag er talað um stúlkuna sem varð fyrir árásinni. Og hún getur víst sjálfrj sér um kennt. Til hvers er hún líka að flækjast úti á þjóðveginum klukk- an hálfníu að kvöldinu? Ætli hún hafi ekki ætlað. á ball í kránni? Ætli það sé ekki helzt vergírni sem að henni gengur. Nei, það er bezt að skipta sér ekki af neinu. Það ^kemur ekki öðrum við hvað gerist úti í myrkrinu. Hver er sjálfum sér næstur. Og einu sinni í febrúar gerist það að maður sem á heima hinum megin við mýrina fer niðurúr ísnum og dettur í mógröf. ísinn hélt ekki. Hann liggur lengi og hrópar á hjálp. Og maður kemur framhjá eftir þjóð- veginum og heyrir til hans. Og svo flýtir maðurinn sér heim og sækir stiga. Það er asi á honum. Hann hleypur eins og honum er j?-... .iíi /.. Brezkir togaraeigendur Framhald af 12. síðu. ið árás skipverja af Maríu Júlíu, sem reyndu að komast um borð í togarann. í frétt- inni segir að sjö óvopnaðir varðskipsmenn hafi verið til- búnir að fara um borð í tog- arann, en togaramenn hafi stjakað varðskipinu frá með kústskfftum og kastað skemmdum kartöflum í varð- skipsmenn. M íenginni reynslu Framhald af 6. síðu meira en í bómullarnet, auk þess sem netin duga lengur og halda sér betur. Garnið í þessum net- um sker ekki síldina. Að feng- inni þessari reynslu mun svo hin danska verksmiðja hafa á- kveðið að kaupa garn frá Kan- ' ada og hnýta úr þvi rekneta- slöngur, sem m. a. eru boðnar á íslenzkan markað. Útvegsmenn verða svo sjálfir að ákveða hvort 'þeim finnst hagkvæmara að kaupa umrædd nælonreknet ¦ ; frá ,hi"u danska firma eða.beint frá verksmiðjunum í Kanada' í gegnum einkaumboð þeirra á ís- landi, firma mitt Jónsson & Júlí- usson, Reykjavík. Reykjavík 1. september 1958 Virðingarfyllst, Geir G. Jónsson. i r* jooviijann ;-KÍ vff-^a^'^- ' Tékknsskar asbest- semcnf plötor Byggingareíni, sem hefur marga kosii: * Létí ^ Sterkt •jfc Anðvelt í meðíer𠦣 Tærist ekki. Einkaumboð: Mars Trading Co. Klapparstíg 20. Sími -17373.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.