Dagblaðið - 24.11.1977, Page 3

Dagblaðið - 24.11.1977, Page 3
DAGBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 24. NÓVEMBER 1977. 3 Heyrnardaufir hafa lítið gagn af innlendum þáttum GEYSILEGT FYRIRTÆKIAÐ TEXTAINNLENDA ÞÆTTIOG ÓFRAMKVÆMANLEGT í SUMUM TILFELLUM, — segir útvarpsst jöri Þórarinn M. Friðjónsson sendi okkur langt bréf sem skrifað er 17. nóvember. Hann minnist m.a. á grein sem Guð- mundur I. frá Akureyri skrif- aði í Visi 5. nóv. þar sem greint er frá að á landinu séu 200 heyrnarlausir. Allir óski þeir eftir að fá íslenzkan texta með sjónvarpsfréttum og öðru efni sem er með íslenzku tali. Lýsir Þórarinn vonbrigðum sfnum vegna þess að forráðamenn sjónvarpsins hafa daufheyrzt við óskum heyrnardaufra um textun íslenzkra mynda. Telur hann það stafa frekar af heimsku en þekkingarleysi. Síðan segir Þórarinn: „Fólk sem hefur mjög góða heyrn hefur engan skilning á heyrnarleysi né heyrnardeyfð einfaldlega vegna þekkingar- skorts á þeim sjúkdómi. Hugs- um okkur heyrnarlausan ein- stakling sem orðinn er um eða yfir 75 ára. Hann hefur átt sjón- varp í mörg ár. Oft koma í heimsókn til hans gestir, konur og karlar á aldrinum tuttugu og fimm til sjötugs og allt þetta fólk á eitt sameiginlegt með hinum fyrrgreinda einstakl- ingi, það er HEYRNARLAUST. Allt þetta fólk situr og horfir á sjónvarpið — á kúrekamynd. Áður var búið að sýna þáttinn Kastljós. Sjónvarpið var látið vera í sambandi en menn töl- uðu saman jafnhliða því sem einn og einn skotraði augunum út undan sér á imbakassann við og við. Hvernig haldið þið að þetta fólk tali saman? Ef þið vitið það er skilnings- leysi ykkar óafsakanlegt. Einnig er óafsakanlegt að ekki skuli enn vera farið að texta þætti eins og Kastljós og aðra sem eru með íslenzku tali. En ef þið vitið ekki hvernig þetta fólk talar saman skal ég segja ykkur það: Það talar saman á táknmáli sem er þess venjulega mál. Fyrir kemur að Krakkarnir eru að horfa á sjónvarp í búðarglugga. Þótt geysilegt fyrirtæki sé að texta sjónvarps- myndir, eins og útvarpsstjóri beridir á, væri e.t.v. hægt að hugsa sér að einstaka innlendir þættir, eins og t.d. barnatímarnir, væru textaðir fyrir heyrnardaufu börnin. — DB-mynd Arni Páll. það tali saman á fingramáli en það er afar sjaldgæft. Yfirleitt horfa heyrnarlausir á sjónvarp og þá á bíómynd- irnar. Af öðru sjónvarpsefni hefur þetta fólk yfirleitt ekki gagn en verður samt að borga allt afnotagjald af imbakössun- um sinum. Þegar rætt var við hæstvirt- an forsætisráðherra, Geir Hall- grímsson, í Kastljósi höfðu þeir heyrnarlausu ekki, gagn af því vegna þess að þeir heyrðu hvorki spurningarnar né svör- in. Ég vil leyfa mér að skora á forráðamenn sjónvarpsins að séð verði til þess að eftirtaldir þættir verði textaðir: Fréttir, Kastljós, Nýjasta tækni og vís- indi, innlend leikrit og þau sem flutt eru á íslenzku máli, erlend málefni, spurningaþættir og hvers konar aðrir þættir með íslenzku tali.“ Loks segir Þórarinn að hann vonist til þess að textun mynda verði komið á sem allra fyrst og vill hann endurtaka þakklæti sitt til Guðmundar I. á Akur- eyri fyrir grein hans. Svar: Þar sem nokkuð hefur verið' ritað um textun sjónvarps- mynda fyrir heyrnardaufa á lesendasíðum DB undanfarið var haft samband við Andrés Björnsson útvarpsstjóra og hann spurður álits á málinu. Hann sagði að nú væri orðið nokkuð langt síðan málinu hefði verið hreyft I útvarpsráði. Þetta er geysilegt fyrirtæki, sagði útvarpsstjóri, og ófram- kvæmanlegt að texta ákveðið efni. Eins og er er eiginlega allt útlent efni textað. Textun inn- lenda efnisins, sem er um 40% af efni sjónvarpsins, er miklum vandkvæðum bundið og ekki framkvæmanlegt í mörgum til- fellum. Þar má nefna fréttir, umræðuþætti og þá þætti er sjónvarpað er beint. Þetta er einnig mjög kostnaðarsamt fyrirtæki, sagði útvarpsstjóri. V „BURSTAÐU TENNURNAR UPP ÚR KEYTU” Páll Daníelsson Kópavogi skrifar: „Það mígrigndi þegar ég kom að Vogakaffi. Ég var orðinn hundblautur og ákvað að fara inn og fá mér kaffi. Ég settist við borð næst glugga og dreypti á funheitu kaffinu. Það yljaði svo sannarlega og ég tók óðum að hressast. En nú vaknaði lestrarþorsti minn af værum blundi og ég tók að svipast um eftir einhverju til að svala honum. Við næsta borð sátu fjórir galvaskir verkamenn yfir kaffi og töluðu hávært og glaðlega um yfirburði frjáls útvarps- reksturs I prófkjöri Sjálfstæðis- flokksins. Þeir hömpuðu Mogganum og voru því miður ekkert að láta hann af hendi. í glugganum hjá þeim lá rennandi blaut blaðadrusla sem mér sýndist vera Alþýðublaðið. „Má ég kíkja í blaðið þarna, strákar?“ spurði ég kurteislega. „Alveg s'jálfsagt," svaraði sá elzti í hópnum og rétti mér lufsuna, sýnilega feginn að losna við ruslið. Mér til mikilla vonbrigða reyndist þetta vera Tíminn, en allt er hey í harðindum, hugsaði ég mæddur og fór að fletta klessunni daufur í dálkinn. En skyndilega fór af mér doðinn. Þarna var þó spenn- andi fyrirsögn: Tunglsýki eða....? Gréin þessi skrifaði einhver Guðmundur P. Valgeirsson, greinilega bóndi að atvinnu. Hvernig mannfýlan fór að þvl að berja saman þetta langa 'grein fulla af dylgjum, óhróðri, ósvífni, persónu- árásum og rugli er hreinlega ofvaxið mínum takmarkaða skilningi!! I grein þessari tætir bréf- ritari af sér slík fúkyrði og rit- sóðaskap að ég get hre.inlega ekki látið hjá líða að senda honum tóninn. Ég ætla að reyna að stilla stóru orðunum i hóf þótt ég sé í rauninni efins um að hann skilji annað. Guðmundur! Farðu út í fjós og fáðu þér góðan sopa af keytu. Þú getur líka burstað tennurnar upp úr sama vökva. Eftir það ættu taugarnar að vera komnar á viðráðanlegt stig. Síðan skaltu skakklappast inn I bæ og fá þér sæti við skrifborð. Ef þú hefur rasssæri skaltu fá þér púða. Skrifaðu siðan aðra grein i Tímann. Orðaðu hana kurteislega. I þeirri grein skaltu greina frá því sem þér svíður mest í land- búnaðartillögum Jónasar Kristjánssonar. Þegar þú ert búinn að því, komdu þá með gagnrök en ekki fúkyrði, skitkast og dylgjur. Ef þú getur þetta skal ég senda þér brjóst- sykurmola í pósti. Ég ætla ekki að hafa þennan stubb minn lengri. Ég er fullur af heilagri reiði fyrir hönd JónasarKristjánssonarritstjóra, sem ég tel ákaflega skynsaman og mætan mann, og tek ég upp fyrir hanri hanzkann alveg af eigin höhdum. Eg efast ekki um að þessi stubbur minn komi fyrir augu Guðmundar, þótt ég birti hann í Dagblaðinu. Guðmundur les það alveg áreiðanlega og það er alltaf von til þess að mann- greyið skáni á sönsum ef hann les það að staðaldri." Gauja, —hringduaftur Kona nokkur bað dálkinn að koma eftirfarandi á framfæri vegna þess að hún vill hitta æskuvinkonu sína aftur. Hér er um 50 ára vináttu að ræða: „Gauja, þú hringdir i mig á Neshagann 31. október. Viltu nú ekki vera svo góð að hafa samband við mig aftur. Þakkir." Œimxxm qum 1 f. lesendur segja Tunglsýki - eða? Þaö þarf ekki að hlusta oft eöa lengi á lestur úr forustugreinum dagblaftanna ti) þess aft þaft hvarfli aft manni. aft ritstjóri Dagblaftsins. Jónas Kristjáns- son. bui vift gallafta geftheilsu. Ulskuskrif hans um menn og málefni gefa tilefni til þess... — Þó kastar fyrst tólfunum þegar hann kemst I ham og tekur aft ræfta um bændur og landbunaft- armál. Þá hreint umhverfist hann og á þá ekki nógu sterk orft til aft ..xyna og sanna" hvert bol landbunafturinn á Islandi sé fyrir þjóftina og efnahagsllf hennar. Virftist svo sem þau mál sa-ki á hann meft vissum milli- liilum og hann fái þá hrein cftis- köst út af þeim. Þaft cr margreynt mál. aft öll skynsainleg roksemdafærsla um þennan undirstöftuatvinnu- veg þjðftarinnar fcr fyrir ofan garft og neftan hjá þessum manni. A þeim vcttvangi þýftir ekki aft ræfta vift hann um þessi mál. Þaft er vonlaust. Aftur og fyrrmeir var sagt um vissa menn aft þeir væru tungl sjúkir. Dróleiki og ósjálfrátt málcfti gripi þá meft vissum millibilum. sérstaklega i sam- bandi vift tunglkomur Þessi sjukdómur þótti hvimleiftur og illt aft lækna hann Þó átti al- þvfta manna ráft vift þessu: Iteynt var aft taka sjuklingnum blóft svo rækilega aft óróleiki hans rénafti. Ef þaft dugfti ekki var gripift til þess ráfts aft bafta sjúklinginn upp úr 5 til 10 daga gamalli keytu Þrja daga i róft Alti þaft aft duga flestum til bata. Vift þaft aft hlusta á lcstur for- ustugrcinar Dagblaftsins nu Ivo slftustu daga datt mér I hug sú spurning hvort Jónas Kristjáns- son ritstjóri væri ckki haldinn þcssum kvilla? — Margt cr scm stvftur þaft. Meft vissum milli- hilum lckur hann sig til og hant- asl scm óftur ntaftur gcgn bænd- um og isl landbunafti. finnur tmniim alll lil fnráttu og lclur haim mcsla mcin þjoftlilsins f:g minnist ckki aft hafa hcyrt a-siskril hans um þcnnan at- vinnuvcg frá þvl .1 sauftburfti I vor þar lil iiu siftuslu dagana. cr Jonas gcngur nu hrcinlcga ber- scrksgang á nv og á sama hátt, ncina nu cr þaft ckki landbúnaft- arframleiftslan ein sem þarf ab leggjast niftur svo hag og heilsu landsmanna vcrfti borgift og ameriskir kjuklingar og annaft góftgæli.hundódýrt. komi i staft- inn. Nú eru þaft llka vegir. skól- ar og önnur mannvirki utan þéttbýlisins. sem vcrfta fyrir barftinu á geftvonzku hans Allt þctta á aft fara sömu leift þvl þaft þjónar cngum tilgangi ncma fyrir oþarfa bændur. og á þar af lciftandi cngan tilverurétl aft hans dómi. — Ef svona mál- flutningur cr ckki aí sjúklegum toga spunninn veit ég ekki af hvafta rolum hann er runninn. Þaft er þvi ærin áslæfta til aft ætla. aft fv rrgrcindur kvilli hrjái þennan sjálfskipafta siftgæftis- poslula. Ilonum og oftrum væri þvf stór grcifti gcrftur. cf takasl inadti aft lækna hann Þaft væri þvi rcynandi fyrir hann aft grlpa til hinna gömlu læknisráfta I þcirn von. aft aunnngja inaftur inn fengi bata Þaft væri honum og öftrum nokkurs virfti. Þó aft læknisráftift dygfti ckki til bata cru ekki miklar llkur á honum vcrsnafti frá þvl sem nú er B*. 5. novrmbrr t»77 Guftmundur I*. Valgrirston Spurning dagsins Hvað finnst þér um lýsinguna á veginum milli Reykjavikur og Mosfellssveitar? Fyndist þér að koma ætti fyrir lýsingu við veginn? (Spurt i Mosfellssveit, 15 km frá Reykjavik). Baldvin Björgvinsson múrari, 47 ára: Ég er ekki frá þvi að það ætti að lýsa veginn upp, að minnsta kosti við Grafarholt. Jú, ég fer á milli daglega, er búsettur I Mosfellssveit. Sigrún Baldursdottir atgreiosiu- mær f Kjörvali, 16 ára: Það væri heldur skárra ef vegurinn væri upplýstur. Ég fer á milli daglega, er keyrð. Snorri Snorrason kaupmaður f Snerru, 23 ára: Ja, mér fyndist ekki fjarri lagi að reyna að lifga leiðina svolitið upp með ljósum, i það minnsta mætti bæta við kattaraugum í vegkantinn. svanur Gestsson verzlunarmaður, 29 ára: Það mætti vel hugsa sér að vegurinn yrði upplýstur en ég hef ekki mikla trú á að það verði gert. Jú, ég fer á milli daglega en er að byggja i sveitinni. Valdlmar Jónsson kaupmaður i Radíóvali, 39 ára: Það væri mjög gott ef vegurinn væri lýstur eins og gert er að Arbæjarhverfi. Nei, ég þarf ekki að fara á milli daglega. Benóný Bergmann þjófabjöllu- sérfræðingur, 26 ára: Þessi vegur ætti endilega að vera upplýstur. Það er ótrúlega mikil umferð um hann. Jú, ég fer á milli daglega nú sem stendur.

x

Dagblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.