Lesbók Morgunblaðsins - 20.01.1963, Blaðsíða 10

Lesbók Morgunblaðsins - 20.01.1963, Blaðsíða 10
SSMAVEÐTALIÐ Fœrri komast en vilja S0 .<?c ¦V uppáhaldsmatur l eiginmannsíns I dag svarar spurning- unni frú Halldóra Guð- miundsdóttir, eiginkona Björns L. Jónssonar, lækn- sem eins og kunnugt er, er mjög mikill náttúrulækn- ingamaður, borðar eingöngu fæðu úr jurtaríkinu. En frú- in segir að hann hafi ekkert á móti því að aðrir á heim- ilinu borði venjulega fæðu, en hann hefur samt óbif- anlega trú á jurtafæðunni og finnst hún gera sér mjög gott. — Frúin lét okkur í té tvær uppskriftir að rétt- um, sem falla Birni mjög vel í geð og eru aldeilis prýðilegar: Baunabuff 1 bolli malaðar, þurrkað- ar grænar baunir, 1 egg, 3 matsk. heilhveiti, 3 matsk. haframjöl, 1 peli mjólk, sadt á hnífsoddi. Þurru efnunum er blandað saman í skál og hrært út með mjólkinni og egginu, sett á pönnu með skeið og búnar til kringlóttar kök- ur og þær steiktar ljósbrún- ar (t.d. í matarolíu). Síðan eru kökurnar settar í gata- sigti og gufusoðnar í nokkr- ar mínútur. — Laukur er skorinn i þunnar sneiðar og gufusoðinn þar til hann er meyr og er honum þá velt upp úr brúnaðri feitinni. Með þessu eru borðaðar soðn ar kartöflur, rauðkál (soðið á venjulegan hátt) og soðn- ar gulrætur. Grænmetisgratín: 2 meðalstórar gulrætur, 2 —3 púrrur, 1 epli, 2 matsk. salatolía, \% dl rjómi, 1 egg, safi úr V2 sítrónu. Gulræturnar eru rifnar niður mjög fint, og látnar í eldfast mót, ' púrrurnar sneiddar niður og látnar ofan á og loks eplin skorin í sneiðar og látin ofan á púrr urnar. Síðan er egginu bland að saman við rjómann oig olíuna og sítrónusafann og síðan hellt yfir. Þetta er því næst bakað í ofni í utn það bil 3 stundarfjórðunga. — Auglýsingar? — Nei, þetta er á ritstjórn. — Bkki takið þið á móti aug lýsingum? — Nei, það gerum við ekki. Þér verðið að hafa samband við auglýsingaskrifstofuna. — Hve lengi er hún opin? — Ég held að henni sé lokað á hádegi á laugardöguim. — Þá er ég orðinn of seinn að koma auglýsingu í sunnudags- blaðið? — Hræddur um það. Þér verð ið bara að hringja á mánudag- inn og koma henni í þriðju- dagsblaðið. — Fjandans vandræði. Ég ætlaði endilega að koma henni. í sunnudagsblaðið. — Því miður, við því er ekk ert að gera. Var þetta svona á- ríðandi? — Já, það má í rauninni ekki dragast lengur. — Hvað er á seyði? — Þetta er í saimbandi við gagnkvæmar heimsóknir ís- lenzkra og bandarískra ungl- inga. — Eruð þið að auglýsa eftir þátttakendum? Fæst enginn til að fara? — Nei, ég held nú síður. Það komast miklu færri en vilja. Nú erum við að undirbua mót- töku bandarísku unglinganna og í því sambandi auglýsum við. — Má ég heyra? — Auglýsinguna? — Já. — Hún er svona: Frá Amer- ican Field Service á íslandi. Á sumri komanda munu banda- rískir Rienntaskólanemar koma hingað til lands á vegium stofn- unarinnar. Dveljast þeir hér um tveggja mánaða skeið hjá is- lenzkum fjölskyldum.... — American Field Service á íslandi? — Já, það er American Field Service sem boðið hefur ís- lenzkum unglingum til dvalar og náms vestra og þessi hópur, sem nú orðið telur yfir 70 manns, hefur stofnað félag með saima heiti hér heima til þess að greiða fyrir heimsóknuim bandarískra unglinga og þann- ig að nokkru leyti að endux- gjalda dvölina vestra. — Hver er formaður þessa félags hér? — Hann heitir Markús Antonf son, sá sem talar. — Og hve gamali? .— Ég er 19 ára. — Og hvenær varstu úti? — í fyrravetur. — Skemmtilegt? — Mjög skemmtilegt, fróð- legt og gagnlegt. — Og allt frítt, eða hvað? — Svo má það heita. Amer- ican Field Service eru áhuga- mannasamtök, í rauninni upp- runnin á vígvellinum í Evrópu í fyrri heimsstyrjöldinni. Þetta woru sjálfboðasveitir hjúkrun armana. Að ófriðnum loknum þótti þeim leitt að þurfa að leysa upp samtökin og tóku þá að sér þetta verkefni — að greiða fyrir gagnkvæmum heim sóknum bandarískra og er- lendra unglinga, stuðla að aukn uim allþjóSlegum saimekiptuim og gagnkvæimuim skilningi. í Bandaríkjunum dveljast nú ár lega á vegum samtakanna yfir tvö þús. unglingar frá rúml. 50 löndum. I vetur eru þar 17 íslendingar, sem dveljast á einkaheimilum og ganga í skóla með jafnöldrum. Þeir greiða ekkert fyrir húsnæði og fæði, nemendasjóður í viðkomandi skóla annast öll úbgjöld úblendu gestanna í skólanum, þ.e.a.s. vegna bókakaupa, námsgjalda, máltíða í skólanum o.s.frv. Og í lok skólavistarinnar býður stofnunin í bílferð um Banda- ríkin. Það eina, sem gesturinn þarf að greiða siálfur, er far- gjaldið til og frá Bandaríkjtm- um. — Og svo fáið þið banda- ríska unglinga hingað í sumar? — Já, hér voru tveir í fyrra, dvöldust á einkaheimilucm, ferð uðust mikið um landið — og ég held að heimsóknin hafi heppnazt mjög sæmilega. Nú viljum við fjölga gestunum og við auglýsum einmitt til þess að láta vita af þessu. Okkur langar nefnilega til þess að reyna að víkka hringinn — eitthvað út fyrir fjölskyldur okkar, sem þegið höfum Am- eríkuboðin. Ég efast ekki um að margar fjölskyldur mundu vilja bjóða unglingunuin að dvelja hjá sér þá tvo mánuði, sem þeir verða hér, þ.e.a.s. —¦ þeir verða ekki saman á hekr> ili, heldur einn á hverju. Ekki er ætlazt til þess að viðkoim- andi fjölskyldur ferðist með unglingunum um þvert og endi langt landið, því þá kemur tii kasta okkar félags. Við ætlum að reyna að gera allt tii þess að dvölin hér megi verða gest- unum sem ánæigjulegust, skipt- ast á um að vera með þeim, ferðast og sýna þeim það at- hyglisverðasta — auðvitað með samkomulagi við fjölskyldurn ar, sem taka gestina að sér. — Engin sérstök skilyrði eða reglur? — Jú, fyrst og freniist, að ein hver fjölskyldumeðlima tali ensku. í öðru lagi þykir heppi- legra, ef viðkomandi hjón eiga barn eða börn á aldrinum 16—¦ 20 ára. Hins vegar er það í reglum stofnunarinnar, að hús mæður, sem taka að sér ungi- inga, sem ferðast með milli- göngu AFS, verða að hafa alið upp ungling á þessum saima aldri. Þetta gildir bæði um bandarískar fjölskyldur, sem taka á móti útlendingum og fjölskyldur utan Bandaríkj- anna, sem taka á móti ungling um þaðan. Nýgift hjón, eða barnlaus, koma sem sagt ekki til greina. Kjarninn er sem sagt, að húsmóðirin hafi áður þekkt ungling á sama aldurs- skeiði. — Og þykir það eftirsóknar- vert ytra að komast í þessar utanlandisferðir? — Mjög eftirsóknarvert. Að- eins örfáir komast af þeim fjölda, sem árlega sækir uim. Þannig er það líka hér. Færri komast en vildu. íslenzk-am- eríska félagið hafði áður milli- göngu í þessum máluim og var fulltrúi AFS hér, en nú hefur okkar nýstofnaða félag tekið þetta að sér, í samráði við ís- ienzk-ameríska félagið. Við aug lýsum umsóknarfrestinn, kynn- um málið og veitum allar upp lýsingar, en stofnunin sjálf vel ur svo úr umsóknuom og getuni við ekki haft nein áhrif þar á. — Þið hafið þá nóg að gera?. — Já, þetta er snúningasamt. — Jæja, því miður getuim við ekki tekið auglýsinguna. Þið getið ekki komið henni í blað- ið fyrr en á þriðjudaginn og samkvæmt því sem ég bezt veit verður hún að hafa borizt auglýsingaskrifstofunni fyrir hádegi á mánudag. — Maður verður þá að reyna að fara niður eftir á mánudagis morguninn. — Já, það er ekki um annað að ræða. — Jæja, takk fyrir. — Jú, ekkert að þakka. - SIGGI SIXPENSARI &€>¦ ftW^^-'^^ Mér finnst nú stundum, að ]iú ættir að spyrja mfg, hvort ég vilji ----- þú tekur pað alltaf sem sjálfsagðan Iilut, Siggi! 10 LESBÖK MORGUNBLAÐSINS 2. tölublatJ 1963

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.