Lesbók Morgunblaðsins - 02.05.1965, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 02.05.1965, Blaðsíða 3
 „VATN", heyrði ég syfjulega kalla úr fjarlægð. Var mig að dreyma, eða fovað? rödd „Í!g vil fiá vatn að drekka", heyrðist kallað aftur, og nú var etokert syfju.- legt við röddina lengur. Nei, því miður var mig ekki a3 dreyma. En það ástand. Hér var ég alls nakinn, umluktur vatni á alla vegu, og þá kallar litli engillinn, sem átti að dveljast í draumaheimi á þessum tíma sólarhrings, á vatn. Þetta var svo sann- arlega kaldihæðni örlaganna. Ég þurrk- aði mér í roesta flýti og kom mér í garmana. Það var elzti engillinn, sem hafði kallað svona hraustlega á vatn. Það var mesta mildi, að hann skyldi ekiki hafa vakið systkini sin. Er ég hafði afgreitt hann, gekk ég inn í eldihús með stirðlegum hreyfing- um. Fötin voru hálflímd við mig, því að ég hafði satt að segja ekki þurrkað mér sérstaklega vel. Hjálpi mér allir heilagir. Þvottavélin, ég hafði alveg steingleymt henni, enda bar eldhúsgólfið þess glöggt vitni. Öðru hverju foárust þungar drunur frá henni, líkt og stunur í deyjandi manni. Ég gekk snarlega að henni, án þess að skeyta noikkuð um fyrirmæli mágs míns, og kippti snúrunni úr samfoandi. Nú voru góð ráð dýr. Mér varð það fyrst fyrir að grípa kaffibolla af borð- inu og tók að ausa vatninu með honum í gríð og erg. En þetta fór eins og um Bakkabræður forðum, þegar þeir ætl- uðu að bera sólskinið inn í bæinn sinn, það tókst ekki. Ég hlammaði mér á eldhúskoll, sem flaut þarna nálægt, og virti fyrir mér gruggugt vatnið, fullur örvæntingar. Hvað átti ég til bragos Framhald á bls. 10. Eftir Benedikt Viggósson M, I n hvað ég er fegin að sjá þig, ég var orðin hrædd um, að þú hefðir kannski misst af vagninum". Það var systir mín, sem mœltist svo, er hún tók við frakkanum mínum í for- dyrinu á vistlegri íbúð þeirra hjóna. Hún hafði hringt til mín um kvöld- málsleytið og skýrt frá því á áhrifamik- inn hátt, að þau hefðu verið búin að kaupa miða á sýningu í Þjóðleikhúsinu, þegar það kom í Ijós, að stúlkan, sem vön var að gæta barnanna fyrir þau, var því starfi ekki vaxin vegna veik- inda. Loks hafði hún komið að efninu og spurt hikandi, hvort að ég væri íá- anlegur til að taka við emfoætti barna- píunnar þetta kvöld. Eins og góðum bróður sæmdi, játaði ég þessari hj'álpar- beiðni og nú var ég kominn á áfanga- stað. „Þú skalt foara fara inn í stofu og fá þér eitthvað að lesa", sagði systir mln og brosti alúðlega. „Englarnir litlu eru löngu sofnaðir, svo að þú getur átt notalegt kvöld. Já, á meðan ég man, þaS em hérna appelsínur, sem hún mamma gleymdi í dag. Þú ættir að taka þær með þér, þegar þú ferð í kvöld." Ég lofaði því og gekk því næst til stoíunnar. Leið mín lá fram hjá eldhús- inu, en þaðan bárust að eyrum mér allsérkennileg hljóð. Nú er útvarpið enn einu sinni að flytja þessa elektrónísku tónlist. Það er aldeilis furðulegt, að þau sikuli ekki slötokva fyrir þennan hávaða, hugsaði ég með mér og gaf lokaðri eldhúshurð- inni heldur óhýrt auga. Inni I stofunni sat Ltárus miágur, írakkaklæddur, og fletti leikskránni án sýnilegs áhuga. Þegar hann sá hver kominn var reis hann á fætur og mælti íeginsamlega: „Sæll og blessaður. Páðu þér sæti og láttu bara eins og þú sérst heima hjá þér". (Mér finnst það dálítil áhætta að taka svona til orða; það er aldrei að vita, hverju viökomandi gæti tekið upp á). Lárus var kominn langleiðina út úr stofunni, þegar hann stanzaði snögg- lega, strauk rauðleitan hökutoppinn hugsandi á svip og mælti: „Ég þarf að biðja þig um að slökkva á þvottavélinni seinna í tovöld. Viltu ekki koma með mér fram, og þá skal ég sýna þér, hvernig þú átt að snúa þér í þessu". M ér leizt ekki á blikuna, en fylgdi honum þó fram í eldhúsið. Þar var þvottavél ein mikil úti á miðju gólfi og titraði öll til og frá eins og stúltoa, sem er að fara. á stefnumót í fyrsta sinn. Nú fókk ég skýringuna á þessari háttstemmdu elektrónísku tónlist. Það var sem sé ekki útvarpið, sem fram- leiddi hana, heldur þvottavélin. En gall inn var bara sá, að það var ómögu- legt að lækka i henni án þess að slötokva. „Þegar mælirinn er kominn á 1, áttu að slötokva á þessum takka hérna", æpti miágur minn til að yfirgnæfa hávaðann. Er hann hafði sannfært sig um, að þetta væri komið inn í höfuðið á mér, yfirgáfu þau íbúðina. Nú skyldi maður hafa það náðugt. Já, vel á minnzt, ég hafði hugsað mér að fara í bað. Það var víst bezt að skella sér 1 það, svona til að byrja með. Það var örlítið vatn í baðkarinu og í því flutu tvær dökkleitar druslur. Sennilega einhverjar afþurrkunar- druslur, hugsaði ég með mér og fleygði þeim út í horn. Ó, hvað það var dásamlegt að liggja þarna í volgu vatninu og láta sig dreyma. Ofurlítil svöl gola barst frá opnum glugganum og lék um mig. Vatn- ið var alveg mátulega heitt, og ég hall- aði mér aftur og reyndi að slappa af. Koddinn Eftir Marceline Desbordes—Valmore Kæri, litli boddl, sætur og heitur undir höfði mér, fullur af bezta fiðri, fannhvítur, gerður fyrir mig. Er maður óttast úlfaiia og stO'rminn um fjalisins stig, kæri, litli koddi, hvað ég hvílist vel á þér! Fjöldi af fátækum börnum og móðurlausum á mold á ekki einusinni svæfil að sofa á. Þau eru alltaf syf juð. Ó, örlög grimm og grá! Marnma, sæta mamma, það hrellir sál og hold. Og er ég hef beðið guð fyrir engilbörnunum smá, sem eiga' ekki svæfii að sofa á, ég sætlega faðma minn, ég hvílist í mínu horni til fóta þér, og þá ég folessa þig, marnma mín, og mjúkt snerti svæfil þinn. Ég vakna' ekki fyrr en dagsbrúnin rís svo rótt og roðnar við himinsins bláa tjald svo ótt. Ég bið mína ljúfustu bæn svo undur-hljótt: Bezta mamma, kysstu mig enn einn koss! Góða nótt! Jakob Jóh. Smári þýddi úr frönsku. 16. tbl. 1965 'LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 3

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.