Lesbók Morgunblaðsins - 02.05.1965, Page 3

Lesbók Morgunblaðsins - 02.05.1965, Page 3
Eftir Benedikf Viggósson JE, I n hivað ég er fegin að sjá þig, ég var orðin hrædd um, að þú hefðir kannski misst af vagninum". Það var systir mín, sem rmæltist svo, er hún tók við frakkanum minum í for- dyrinu á vistlegri íbúð þeirra hjóna. Hún hafði hringt til mín um kvöld- málsleytið og skýrt frá því á áhrifamik- inn hátt, að þau hefðu verið búin að 'kaupa miða á sýningu í Þjóðleikhúsinu, þegar það kom í ljós, að stúlkan, sem vön var að gæta barnanna fyrir þau, var því starfi ekki vaxin vegna veik- inda. Loks hafði hún komið að efninu og spurt hikandi, hvort að ég væri fá- anlegur til að taka við embætti barna- píunnar þetta kvöld. Eins og góðum bróður ssemdi, játaði ég þessari hjálpar- beiðni og nú var ég kominn á áfanga- stað. „Þú skalt bara fara inn í stofu og fá þér eitthvað að lesa“, sagði systir mln og brosti alúðlega. „Englarnir litlu eru löngu sofnaðir, svo að þú getur átt notalegt kvöld. Já, á meðan ég man, það eru hérna appelsínur, sem hún mamma gleymdi í dag. Þú ættir að taka þær með þér, þegar þú ferð í kvöld.“ Ég lofaði því og gekk því næst til stoíunnar, Leið mín lá fram hjá eldihús- inu, en þaðan bárust að eyrum mér allsérkennileg hljóð. Nú er útvarpið enn einu sinni að flytja þessa elektrónísku tónlist. Það er aldeilis furðu'legt, að þau skuli ekki slö'kkva fyrir þennan hávaða, hugsaði ég með mér og gaf lokaðri eldhúshurð- inni heldur óhýrt auiga. Inni í stofunni sat Lárus mágur, írakkaklæddur, og fletti leikskránni án sýnilegs áhuga. Þegar hann sá hver kominn var reis hann á fætur og mælti feginsamlega: „Sæll og blessaður. Fáðu þér sæti og láttu bara eins og þú sérst heima hjá þér“. (Mér finnst það dálítil áhætta að taka svona ti'l orða; það er aldrei að vita, hverju viðkomandi gæti tekið upp á). Lárus var kominn langleiðina út úr stofunni, þegar hann stanzaði snögg- lega, strauk rauðleitan höikutoppinn hugsandi á svip og mælti: „Ég þarf að biðja þig um að slök.kva á þvottavélinni seinna í kvöld. Viltu ekki koma með mér fram, og þá skal ég sýna þér, hvernig þú átt að snúa þér í þessu“. „VATN“, heyrði ég syfjulega rödd kalla úr fjarlægð. Var mig að dreyma, eða hvað? „Ég vil flá vatn að drekka", heyrðist kallað aftur, og nú var ekkert syfju- legt við röddina lengur. Nei, því miður var mig ekki að dreyma. En það ástand. Hér var ég alls nakinn, umluktur vatni á alla vegu, og þá kallar litli engillinn, sem átti að dveljast í draumaheimi á þessum tima sólarhrings, á vatn. Þetta var svo sann- arlega kaldhæðni örlaganna. Ég þurrk- aði mér í mesta flýti og kom mér í garmana. Það var elzti engillinn, sem hafði kallað svona hraustlega á vatn. Það var mesta mildi, að hann skyldi ekki hafa vakið systkini sín. Er ég hafði afgreitt hann, gekk ég inn í eldhús með stirðlegum hreyfing- um. Fötin voru hálflímd við mig, því að ég hafði satt að segja ekki þurrkað mér sérstaklega vel. Hjálpi mér allir heilagir. Þvottavélin, ég hafði alveg steingleymt henni, enda bar eldhúsgólfið þess glöggt vitni. Öðru hverju bárust þungar drunur frá henni, líkt og stunur í deyjandi manni. Ég gekk snarlega að henni, án þess að ekeyta nokkuð um fyrirmæli mágs míns, og kippti snúrunni úr sambandi. Nú voru góð ráð dýr. Mér varð það fyrst fyrir að grípa kaffibolla af borð- inu og tók að ausa vatninu með honum í gríð og erg. En þetta fór eins og um Bakkabræður forðum, þegar þeir ætl- uðu að bera sólskmið inn í bæinn sinn, það tókst ekiki. Ég hlammaði mér á eldhúskoll, sem flaut þarna nálægt, og virti fyrir mér gruggugt vatnið, fullur örvæntingar. Hvað átti ég til bragðs Framhald á bls. 10. ér leizt ekki á blikuna, en fylgdi honum þó fram í eldhúsið. Þar var þvottavél ein mikil úti á miðju gólfi og titraði öll til og frá eins og stúlka, sem er að fara á stefnumót í fyrsta sinn. Nú fék'k ég skýringuna á þessari háttstemmdu elektrónísku tónlist. Það var sem sé ek'ki útvarpið, sem fram- leiddi hana, heldur þvottavélin. En gall inn var bara sá, að það var ómögu- legt að lækka í henni án þess að slöfckva. „Þegar mælirinn er kominn á 1, áttu að slökkva á þessum takka hérna“, æpti mágur minn lil að yfirgnæfa hávaðann. Er hann hafði sannfært sig um, að þetta væri komið inn í höfuðið á mér, yfirgáfu þau íbúðina. Nú skyldi maður hafa það náðugt. Já, vel á minnzt, ég hafði hugsað mér að fara í bað. Það var víst bezt að skella sér 1 það, svona til að byrja með. Það var örlítið vatn í baðkarinu og í því flutu tvær dökkleitar druslur. Sennilega einhverjar afþurrkunar- druslur, hugsaði ég með mér og fleygði þeim út í horn. Ó, hvað það var dásamlegt að liggja þarna í volgu vatninu og láta sig dreyma. Ofurlítil svöl gola barst frá opnum glugganum og lék um mig. Vatn- ið var alveg mátulega heitt, og ég hall- aði mér aftur og reyndi að slappa af. Koddinn Eftir Marceline Desbordes—Valmore Kæri, litli koddi, sætur og heitur undir höfði mér, fullur af bezta íiðri, fannhvítur, gerður fyrir mig. Er maður óttast úlfana og storminn um fjal'lsins stig, kæri, lith koddi, hvað ég hvílist vel á þér! Fjöldi af fátækum bömum og móðurlausum á mold á ekki einusinni svæfil að sofa á. Þau eru alltaf syfjuð. Ó, örlög grimm og grá! Mamma, sæta mamma, það hrellir sál og hold. Og er ég hef beðið guð fyrir engilbörnunum smá, sem eiga’ ekki svæfil að sofia á, ég sætlega faðma minn, ég hvílist í mínu horni til fóta þér, og þá ég blessa þig, mamma mín, og mjúkt snerti svæfil þinn. Ég vakna’ ekki fyrr en dagsbrúnin rís svo rótt og roðnar við himinsins bláa tjald svo ótt. Ég bið mína ljúfustu bæn svo undur-hljótt: Bezta mamma, kysstu mig enn einn koss! Góða nótt! Jakob Jóh. Smári þýddi úr frönsku. 16. tbl. 1965 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 3

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.