Lesbók Morgunblaðsins - 30.08.1980, Blaðsíða 11

Lesbók Morgunblaðsins - 30.08.1980, Blaðsíða 11
Gummifroskurinn Eitt laugardagskvöld vetrar sat Tóti á bás í kjallaranum í Klúbbnum. Hann var klæddur blárri peysu og Ijós yfirlitum. Sætin voru mjúk og bólstruö meö rauöu pluss, bökin há. Á boröi var glas meö grænum drykk, öskubakki með krumpuöum sígarettustubbum, hringir eftir glös, og yfir svartur Ijósa- skermur í laginu eins og kínverskur hattur. Úr litlum hátölurum barst róleg tónlist en ómur af rokktonlist af næstu hæö fyrir ofan. Nokkrar hræöur stóöu viö barinn. Barþjónninn var rauö- hæröur og vildi hártoppurinn leita ofan í andlitiö, ööru hvoru þurrkaði hann af barboröinu. Valli, þrekinn, dökkhærður strákur í svörtum leöurjakka, settist viö hliö Tóta og var meö kúffullt glas. „Ég sé aö þú ert meö dúndrara," sagði hann. „Einhvernveginn veröur maöur aö fáhugrekki." Valli hló. Stúlka tók tóm glös af boröinu, losaöi öskubakkann, og strauk yfir þaö meö rakri tusku. Glösunum hafði hún raöaö hvert ofan í annaö og var komin meö háa stöng. Hún fór yfir aö næsta boröi. „Nú veröur þú ekki meö neina feimni í kvöld, og nærö þér í stelpu," sagöi Valli. „Ég vona þaö," sagöi Tóti. Tvær stelpur meö handtöskur og glös settust gegnt þeim, kveiktu sér í sígarettum, krosslögöu fætur og töluöu saman í hálfum hljóöum. Önnur var f hvítum bol og sást í fellingu á maga hennar. Valli gaf Tóta olnbogaskot og hvíslaðl: „Við reynum við þessar." Tóti gretti sig. „Viö hvaö ertu hræddur," sagöi Valli. „Æi, ég veit ekkert hvaö ég á aö segja. Hef engan persónuleika." „Vertu bara eins og þegar viö erum tveir, segjandi brandara og svoleiöis. Ekki fara í baklás." „Ég þarf aö fá mér annaö glas." „Láttu eki svona, bjóöum þeim upp í dans." „Ég kann ekki aö dansa, roöna bara og svitna." „Geturöu ekki dansaö indjána- dansinn þinn.?" „Æi, þaö er svo bjánalegt." „Þaö dansar hver eftir sínu höfoi. Ókei, ókei. Ef þú vilt ekki ná þér í stelpu, þú um þaö." Valli fékk sér slurk af glasinu og kveikti í sígarettu. Tóti fór á barinn. „Tvöfaldan Vodka og einfaldan þiparmintulíkjör." Tóti bætti vatni út í drykkinn og þá hringlaöi í ísmolum. Er Tóti kom aftur aö básnum sat stúlkan á bolnum þar ein, meö hendur í kjöltu sér. Tóti vissi aö Valli haföi boöiö hinni upp í dans. Hann settist og gaut augum til stelp- unnar. Hún horfði á móti. Tóti leit undan og fékk sér sopa, fann sætan og kaldan drykkinn fríska munninn, svo horföi hann upp í loftiö. Hann langaöi tit aö spyrja hana hvernig henni fyndist tónlist- in en hann þoröi þaö ekki. Sviti spratt fram á enni hans. Eftir drykklanga Smásaga eftir Ásgeir Þórhallsson stund stóð stúlkan upp og fór. Tóti varö niöurlútur. Sffellt fleira fólk kom inn, þröngt var aö komast leiöar sinnar og skrokk- arnir drukku hljóöið í sig frá hljómsveit- inni á næstu hæö fyrir ofan. Þykk reykjarsvæla fyllti andrúmsloftiö og mannamál blandaöist tónlistinni. A hverjum reiti voru stelpur, sumar meö strákum, stundum tvær og tvær sam- an. Tóti röflaöi viö klósettvöröinn. Klukkan tvö kviknuðu Ijós, dyra- veröír báöu fólk aö drífa sig og starfsfólk byrjaöi aö setja stóla upp á borð. Tóti brá sér í frakka og hnýtti á sig trefil viö fatahengiö. í anddyrinu var fólk að setja upp húfur. Strákur lá á gólfinu og kúgaðist. Tóti slagaði gegnum mannþröngina í átt til útidyranna. „Tóti," var kallaö aö baki hans. Þaö var Valli ásamt tveimur stelp- um og einum strák. Valli hélt utan um aðra stelpuna, þetta voru ekki þær sömu og þeir höfðu hitt ofan í kjallara. „Ég er búinn aö leita aö þér um allt. Hvar hefuröu haldið þig, maður?" Tóti yppti öxlum. „Þessi stelpa ætlar aö keyra jepp- ann hans Óskars," sagöi Valli og klappaði á öxl stúlkunnar. „Ég er Óskar í vatninu," sagöi gaur og datt utan í dyrakarm. „Við förum í partý." Fólk haföi safnast saman fyrir utan og flöskur voru á lofti. Þaö snjóaöi og þykk snjóbreiöa lá yfir jörö, háir hryggir voru á götum. Þau fóru út og ruddust í gegnum mannþyrpinguna. Bílhurðum var skellt og sumstaöar voru handalög- mál. Lögreglubíll rann í hlaðiö og lög- regluþjónar sóttu spriklandi strák í anddyrið. Á bíiastæöi skammt frá opnaði Óskar Toyotajeppa meö gráu jámhúsi. Þau fóru öll inn, stúlkan settist undir stýri og Óskar setti í gang. Lágvaxinn strákur bættist viö. Stúlkan sem stýrðl hafði titrandi röddu en sú sem sat aftur í, andspænis Tóta, var grönn, meö framstæöar tennur, stuttan topp og kyssilegar varir. Á gólfinu var varadekk, rykug skófla og olíusmitaö reipi. Brennivínsflaska sem kóki hafði verið blandaö út í var látin ganga. Tóta sveiö undan sopanum. Ur kassettusegulbandi heyröist Bob Marley endurtaka sömu setninguna. Stúlkan sté á kúplinguna en Óskar skipti um gír. Vegna snjódrífu sást varla fram fyrir bílinn. Jeppinn hossaö- ist. Numiö var staöar fyrir framan hús þar sem stór tré hlaöin snjó stóöu í garðinum. Brúnn Scoutjeppi var fyrir utan fullur af fólki. Út úr bílnum sté strákur meö gleraugu og heilsaði Óskari kátiega. Söngur var í jeppanum. Skipst var á sjússum. Brúni jeppinn for. Partýið var í tveggja herbergja íbúð í kjallara þar sem bunga var á gólfinu. Valli og stelpan fóru inn í eldhús og hún settist í kjöltu hans. Hin fóru inn í stofu, þar sem var snjáöur sófi, heimasmíð- að sófaborð, rósótt gólfteppi. Út í horni var djúpur kassagítar. „Verið eins og heima hjá ykkur," sagöi sá lágvaxni og lagöi landa og kók á borðið. Menn blönduðu sér í glas, kókiö gaus er þaö sameinaöist landanum, undarlegt rammabragö var af drykknum. SJÁNÆSTUSÍÐU ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.