Lesbók Morgunblaðsins - 03.10.1998, Blaðsíða 11

Lesbók Morgunblaðsins - 03.10.1998, Blaðsíða 11
+ r sést hvernig reynt er að koma til móts við umhverfisþarfir bama í formi og litum. ins. Myndin gefur hugmynd um cun og frágang. AÐALANDDYRI. Að baki sést til sundlaugai innar og pálmatrjánna umvherfis hana. TEKTUR HEILSURÆKTARSTÖÐIN NWCH Wellness Center í dagrenningu. SÉÐ YFIR hluta aðal æfingarsalar með körfuboltavelli, þrekæfingartækjum ofl. vakið hafa mesta athygli, fengið verðlaun og umfjöllun í fagritum og jafnframt orðið til að afla nýrra verkefna, eru þær sem Björn hefur teiknað. Það má líta svo á, að það hafi verið mesti happafengur fyrir þetta arkitektafirma að næla í arkitekt frá íslandi. Nánar skOgreinir Björn þetta svo: ,Arki- tektúr teiknistofunnar á undanförnum árum hafði einkennst af módernisma, sem í útfærsl- unni var gjarnan háður notkun hefðbundinna efna og með notkun þeirra koma inn mismun- andi stflbrigði. Annarsvegar, og það er mun al- gengara, er um að ræða ívaf persónulegra, ex- pressjónískra tilþrifa. Árangur þess hefur verið mjög misjafn og algerlega háður sköpunarhæfi- leikum þess arkitekts sem leiðir verkefnið hverju sinni. Hinsvegar, en sem betur fer mun sjaldnar, vill bregða fyrir áhrifum frá mismun- andi tímabilum úr byggingarlistarsögunni; það er sá arkitektúr sem oft er nefndur póst- módernismi og er gjarnan með rómantísku ívafi. Mitt mat er að þar sé árangurinn frekar dapurlegur. I reynd er þetta nokkuð dæmigert fyrir arki- tektúr í Bandaríkjunum nú um stundir. Kemur það varla á óvart þar sem menntun í greininni, félags- og viðskiptaskilyrði ásamt með bygging- artækni, efnum og fagurfræðilegum gildum, eru nokkuð áþekk vítt og breitt um þetta víð- áttumikla land. Að því má leiða rök, að lýsingin í einfaldaðri mynd eigi við um arkitektúr alls hins vestræna heims á síðari árum. Þegar litið er yfir sviðið er það þó tilfinning mín að góðum arkitektum, sem menntast hafa í Vestur-Evr- ópu, takist oft betur þegar borið er saman hreinleiki stílsins annarsvegar og manneskju- legir eða húmanískir þættir hinsvegar. Þeir þættir geta verið umhverfislegir, menningar- legir, félagslegir og sálrænir. Það sem uppúr stendur báðum megin Atl- antsála er þó sammerkt. Þar er um að ræða ár- angur einstaklinga með sérstaka sköpunargáfu, sem hafa auk þess til að bera áræði, hugmynda- auðgi og sköpunargleði ásamt hæfileikanum til að nýta sér tækifærin. í því sambandi væri hægt að nefna mörg nöfn, en ég læt það liggja milli hluta." Starf Björns við yfirstjórn verkefna á teiknistofunni hefur verið krefjandi og tíma- frekt. Viðkvæmir þættir eru tengdir hverju byggingarverkefni. „Ég hef í senn verið kvíðinn fyrir starfinu, en jafnframt spenntur að takast þetta á hendur og sjá hver árangurinn verður", segir Bjöm. Um húsin tvö segir hann: „Bókasafnið var bygt í jaðri skógar og votlend- is. Við skipulag og hönnun byggingarinnar varð að taka sérstakt mið af þessum náttúruein- kennum. Öll lestrarrými og setustofur njóta út- sýnis yfir náttúruna og það þykir hafa góð áhrif til slökunar og vera ákjósanlegt við námsbóka- lestur. Byggingarefnið er aðallega steinsteypa og viður. Annarsvegar er efnisvalið með það að leiðarljósi að tengja bygginguna við náttúruna umhverfis, en hinsvegar með það fyrir augum að mynda andstæð einkenni. Um heilsuræktarmiðstöðina er það að segja að byggingin er í suðvesturhorni frekar þröngrar sjúkrahússlóðar. Þar er fjölfarin um- ferðargata og það var ósk stjórnenda sjúkra- hússins að byggingin yrði þannig að hún vekti athygli vegfarenda á starfseminni. Þeirri ósk var mætt að tvennu leyti. Annarsvegar með því að æfingasalir opnast út á við með stórum gler- veggjum. Hinsvegar með formi og efnisnotkun. Þar er mest áberandi ögrandi samspil sýnilegs burðarvirkis annarsvegar, lóðréttra stoða og bogadreginna bita, en form lokaðra stein- steypu- og mátseinsrýma hinsvegar." Björn kvaðst ekki vflja neita því að álagið væri talsvert og vinnuvikan kannski full löng, eða 55-60 tímar. Til þess að halda við líkams- þrekinu kvaðst hann hjóla talsvert, eða um 30 km tvisvar í viku. Eg spurði hann hvort verð- launin hefðu ekki hækkað á honum gengið. Hann sagðist ekki geta neitað því að svo væri. En að hann væri orðinn frægur; nei, sagði hann af hógværð og bætti við: „Ætli það sé ekki óhætt að segja að menn kannist orðið við mig hér innan ákveðinna hópa". GÍSLI SIGURÐSSON s|S HALLSSONAR I CHICAGO + LESBÓK MORGUNBLAÐSINS ~ MENNING/LISTIR 3. OKTÓBER 1998 1 1

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.