Lesbók Morgunblaðsins - 01.07.2000, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 01.07.2000, Blaðsíða 15
JÓNAS ÞORBJARNARSON IUPPHAFIVARSKIP Eins og skipin öll sem hrekur útíglórulausan fjarska og taka land djúpt í myrkvaðri höfn ber einnigþetta skip á foráttuhafút undan afli sem menn fá ekki deilt við og sem heldur sínujafnvel fyrir hafinu - heldur yfir sínu skipi vernd vindar Sögunnar hafa haft veður afsæbörðu guðsríki einsetumunks er hefur fleytt sér æði fífldjarfur á bæn yfir vísan dauðann aðþessu athvarfi utan heimsins: landifugla ogsporlausra vegalengda um fjöll þennan dag horfírPapinn ekki tilfjalla og ekki upp til himins heldur rýnir útá hafbrautirnar þaðan sem hann kom, sérhvar sjóndeildarhringurinn brestur sérþúst er hægt nálgast og tekur á sig mynd afsegli, aftrjónu... bænir Papans um frið fyrir mönnum fengu ekki aftraðþvíað aldir hlæðust upp líkt og í útsýnismastur - heiðið frjótákn þeirra erflæddu um lönd grimmir sem tíminn og lögðu loks reginhöf skipi ígegn; þessi brestur ísjönbaug eylandsins rofíð haft meylandsins veitti braut þvísem ekki varð hamið: þeim ersá vildu dögum sínum undir nýjum himni þetta er Sagan, hún skrifar sig sjálf í löndin, fleytir hér knörrum inná kálfskinn Landnámu... skrifar lifandi orðum hvert nes, hverja strönd líkt og menn strekki á milli sín net- menn og konur - mikið net erþau svo dýfa íhyl aldanna eftirfleirum og sjá: mannsbörn koma upp hvert aföðru eins ogorðíbók, íslendingabók eníupphafí- okkar upphafi, söltu, rammheiðnu - var skip og fieiri skip, þunghlaðin, þung afþví óorðna, óskráða: mér, þér... Höfundur er skáld í Reykjavík og hlaut 1. verðlaun fyrir Ijóðið í samkeppni um hátiðarljóð sem þjóð- hátíðarnefnd efndi til og flutt var af fjallkonunni á Austurvelli 17. júní. ÓLAFUR STEFÁNSSON TIL ÞÍN Ég geysist áfram og fjarlægist réttilega hið ranga, tómið, óskýrleikann. Eg er gæfuríkur riddari sem ferðast, mæni í sérhverja ráðgátu af logandi þrá, og vinn orr- ustur með vonina eina fulltingis. Ég þekki guðavefi, dulspeki og íhugun, og allt sem tengist undrun og Ijósi þeirra sem hverfa á vit þessara heima, sannleiksleitandi eftir einföldum hljómi eða visku til að uppfylla auðnu sálarinnar. En í þeirri veru hef ég hvorki fundið sanna birtingu, né fegurð sem óviðjafnanlega bindur alheiminn í þokkagyðju sem sveipuð er töfr- andi geislum. Ég fagna sýnilegri gæfu minni, því eðli mitt og vit hafa aukist vegna ógæfu minnar. Ég er ofurseldur furðuleik og krafta- verki, ljótleikann og andstyggðina vil ég aldrei líta augum framar. Fegurðin, ljúft kraftaverk- ið, stendur sálinni næst í þessum samræmdu hljómum sem eiga sér óviðjafnanleg sannindi, sem brenna eins og eldur í logandi augum þín- um og lýsa upp hvelfingu mína, þar sem áður var myrkt. Höfundurinn er athafnamaður! Reykjavík. LESBÓK MORGUNBLAÐSINS - MENNING/LISTIR1. JÚLÍ 2000 1 5

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.