Vísir - 16.10.1976, Blaðsíða 11

Vísir - 16.10.1976, Blaðsíða 11
VlSljfcl Laugardagur Hi. október 1976 c 11 D KIRKJAN OG KRISTIN ÁHRIF Um ekkert er nú meira rætt og ekkert mun hugsandi mönn- um i landinu meira áhyggjuefni heldur en þau margvislegu Ijár- málamisferli, sem fjallað hefur veriö um hin sioustu misseri. Hvað sem öllum bollalegging- um liður um það, hverju þetta sé að kenna, hverjir eigi orsök- ina, hverjir séu hinir raunveru- lega seku — hvað sem öllu þessu liður, þá þurfum viö ekki að fara neitt i felur með það hver er undirrótin. Hún er sá þáttur i manneölinu sem nii virðist vera lögð svo mikil rækt viö, ágirnd- in, áfergjan eftir fé, ekki til að nurla þvi saman og geyma það á nirfilslegan hátt eins og mörg- um varláðog hann lastaður fyr- ir i gamla dag a heldur til aö eyða þvi i nautnameðul, luxus og lifsþægindi, allskonar gerfi- þarfir, sem ekkert eiga skylt við venjulegar nauöþurftir. Enda þótt oft sé það orðað svo, að verið sé að tryggja mannsæmandi lifskjör, þegar hagsmunastreitan lætur sem hæst, þá vitum við það öll mæta vel, að næsta ólika merkingu leggjum við i þetta orðalag: mannsæmandi kjör. En hvað sem öllum kjörum og kröfum liður og hversu langt, sem við viljum ganga til að uppfylla þær, hversu vel sem við komum okkur fyrir i lifsþægindahUsi nútimans, þá er þó mest um hitt vert hvernig okkur liður and- lega talað — hvernig okkur heilsast á sálinni. A þeysispretti i lifsgæðakapphlaupinu getur okkur aldrei liðið vel. Áfergjan og ákafinn eftir veraldargæðum getur aldrei verið grundvöllur að heilbrigðu lifi — hvorki ein- staklinga né þjóðfélaga. Þetta virðist vera nokkuð al- menn skoðun. Sem dæmi um það hvernig hún er túlkuð má taka þessar linur úr sunnudags- leiðara Alþýðublaðsins eftir rit- stjórann Arna Gunnarsson: ...„islenskt þjóðfélag er sjúkt, jafnvel fársjúkt. Astæðan er augljós. Skefjalaus samkeppni um lifsþægindin, auð og völd, samhliða verðbólgu og hvers- konar óaran i efnahagslifi. Þjóðin hefur beðið tjón á sálu sinni. Hið eiginlega markmið er hulið sjónum manna á botni peningakistunnar." Þetta er vel mælt. Þetta er bara sýnishorn úr ágætum leið- ara Alþýðublaðsins og færi bet- ur ef fleiri ritstjórar hefðu svip- aða sögu að segja i leiðurum blaða sinna. Hvað er svo til lækningar þessum alvarlega sjúkdómi? Með hverju getur þjóðin bætt sér það mikla tjón sem hún hef- ur beðið á sál sinni? Ritstjórinn kemur með svar við þvi. Það er þetta: Að auka áhrif kristindómsins i þjdðlif- inu. Ekki þurfum við að efast um það eitt augnablik, að þetta er hið rétta svar — og ég vil bæta við: Hið eina rétta svar.. En þá vaknar önnur spurning, svo alvörurik og mikilvæg, að hún brennir sig inn i hugann, vekur mann óhjákvæmilega tií knýjandi svara. Og hUn er þessi: Hvernig á að efla og auka áhrif kristinnar kenningar, kristinna hugsjóna i þjóðllfinu, fá mennina til að leggja eyrun við kristnum boðskap og til- einka sér kristna lifsskoðun? 1 kristnum löndum, þar sem boöunar- og kenningarfrelsi rik- ir, gefst mönnum tækifæri til að hlýða þessum boðskap á hverj- um helgidegi og taka þátt i kristnu samfélagi þar sem er guðsþjónustan i sóknarkirkj- unni. Þetta tækifæri nota menn — vægast sagt — mjög illa. Fólkið sefur og það vaknar ekki þó að klukkurnar kalli. Og ofter talað yfir tómum sætum. Þannig er þetta eins og viö vitum og þvi nær þessi boðskapur ekki eyrum fólksins, sem er þó svo lifsbrýnn fyrir andlega velferð þess og heill samfélagsins. Stundum heyrir maður setn- ingar eins og þessa: úr þvi að fólkið kemur ekki til kirkjunnar þó verður kirkjan að koma til þess. Með þvi mun átt við það, að kirkjan verði að breyta boðunaraðferðum sinum og taka upp nýja starfshætti. Gott og vel. En hverja? Sjálfsagt má benda á ýmsa félagsstarfsemi og vissulega má nefna félög sem hafa áhrif á meðlimi sina (K.F.U.M. og K. o.fl.) ef þau starfa á kristilegum grundvelli. En hvað sem um það er, þá er hitt vist að höfuðuppistaðan i boðun og starfi kirkjunnar er kall hennar til fólksins um að koma til safnaðarguðsþjónust- unnar á helgum degi, hlýða þar á orð Guðs og útlegging þess, taka þátt i söngnum, helga huga sinn i tilbeiðslu og þökk til Guðs og sambæn með öðru safnaðar- fólki um að kærleikur Krists Þátttakendur i i'áðstefnunni voru alls um áttatlu, og skiptust I uni ræðuhópa. Hér getur að lita einn þeirra. megi gagntaka hjörtun. Þessi höfuðþáttur i starfi kirkjunnar á að geta náð til hvers og eins. Enginn þarf að hafa neina afsökun til að vera ekki með. Þetta skyldi hver og einn gera sér ljóst, sem hefur áhyggjur af skuggalegu ástandi samtiðarinnar þar sem heims- byggjaneraðgagntaka sálirnar og hernema hugina. Og ef hægt er að hamla gegn henni með eflingu kristinna áhrifa, þá getur hver og einn lagt þar fram sitt lið með þvi að vera með i kristilegu saínaðar- starfi eins og t.d. þvi að sækja kirkju á helgum degi. Þvi að kirkjan er oss kristnum móðir kristinn sérhver er oss bróðir Guðs og Krists vér erum ætt allir sem hún hefur fætt. Hún vill aðeins laða og leiða lýð, en ei með valdi neyða, býður frelsi boðar náð, birtir himneskt liknarráð. Níu prestar vígðir Vigfús I. Ingvarsson, Gunn|iór Ingason, lljiilmar Jónsson, Vigfús Þ. Arnason, Pétur Þórarinsson og Sighvatur B. Emilsson. Sunnudaginn 3. október s.l. voru sex guðfræðikandidatar vigðir i Dómkirkjunni. Ekki mun það hafa skeb nema tvisvar sinnum áður, að svo margir eða fleiri hafi tekið vigslu i einu i Reykjavikurdóm- kirkju. I fyrra sinnið var það 30. september 1888. I águst það ár höfðu útskrifast 12 kandidatar frá Prestaskólanum. Tóku nlu Jíeirra vigslu, flestir settir prestar i fjarlægum héruðum. Voru samt all mörg brauð prestalaus þrátt fyrir þessa miklu viðkomu I stéttinni. Ýmsir nafnkunnir prestar tóku Ivigslu þennan dag, eins og t.d. sr.Bjarni Þorsteinsson tónskáld I á Siglufirði. Biskup var þá dr. Pétur Pétursson, orðinn háaldraður, þvi að hann fyllti 8. tuginn þrem dögum siðar. Munu ekki aðrir hafa setið eldri i biskupssæti nema Guð- brandur, sem sat Hólastól til ! dauðadags i 56 ár. Var pa orðinn hálfniræður og kominn i kör. Það var aftur á móti allt öðru- visi farið með Pétur biskup. Hann var hinn ernasti þrátt fyrir sinn háa aldur. Um það farast Isafold svo orð i sam- bandi við þessa miklu prests- vigslu: Dr. Pétur biskup er furðu ern maður enn. Kemur varla sá dagur árið um kring að hann hreyfi sig ekki út að ganga 1-2 sinnum á dag, hvernig sem viðrar. En 14-15,ár munu vera siðan hann hefur getað ferðast nokkurn hlut og hefur því engin biskupsvisitazia farið fram á þeim tima. Svo liða 56 ár. Sól lýðveldisins er raunninn upp — 18. júni 1944. Og niu guðfræðingar skrýöast nýjum hempum sinum til að taka vigslu i Reykjavikurdóm- kirkju. Þetta mun vera met i fjölda vigsluþega. Þetta var mjög hátiðleg athöfn og mikill fjöldi manna viðstaddur. Sr. Bjarni þjónaði fyrir altari, núverandi biskup lýsti vigslu, en einn hinna nývigöu presta steig i stólinn. Það var sr. Sveinbjörn Sveinbjörnsson sem vigðist að Hruna. „Þeir eru vöggugjöf kirkj- unnar til islenzku þjóðarinnar & morgni lýðveldisins", sagði Kirkjublaðið, málgagn hr. Sig- urgeirs biskups um þennan f jöl- menna prestahóp. ,,Og betri göf getur hún ekki fengið en fá þá menn til starfa, sem h*lgaðir eru þvi sértaka köllunarstarfi að vera boðberar kristindóms- ins, sem i eldheitri tni vilja vinna að koma guðsriki hér á jörð". Eftirprestsvigsluna3.okt. s.l. er kirkjan nú svo vel sett með starfskrafta að ekki munu vera nema 2 brauð á landinu, sem þjónað er af nágrannaprestum (Arnes og Sauðlauksdalur). Hefur hér mikið um breytzt á skömmum tima, þvi að skemmst er að minnast, að hátt i tveir tugir prestakalla voru laus til umsóknar. Þessi mynd átti að birtast á siðustu Kirkjusiðu (2. októ ber). Hún er af höfundi ferðasögunnar á hér aðsfund Skaftafells- prófastsdæmis á Kálfafellsstað, Eyjólfi Eyjólfssyni fyrrv. hreppstjóra á Hnaus- urai Meðallandi. Myndin er máluð af Jóhannesi Kjarval og er i eigu Eiriks Orms- sonar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.