Tíminn - 20.08.1969, Blaðsíða 6

Tíminn - 20.08.1969, Blaðsíða 6
6 TIMINN MIBVIKUDAGUR 20. ágúst 1969. Sumarhátíð Framsóknarmanna á Austur- landi var sannkölluö sólskinshátíð Það var fagurt veður í fjörð- um og á Fljiótsdalshéraði laug- ardaigiim 12. JúJS. Þó gráoiaði hamm í Lofti yfir Flrjótsdal og Staóguim umi hiádiegiisbiilið. Sfcýjalhmiytalarnir boouðlu regn- sfcúr, sem fcom í fyllimgru tíim- ains o@ þvoði rykiS af landinu. Skfaimma «tamd var eins og hiimnarnir hefðu rofinað. Sáðan stytti upp og sfcógurimm ilmaði Ijéfar em fyrr og geislar sállar- imniar buðu giestiina, sem ótau inii Vallaiveginm vellfcomna í skióginu. Sumiarbátí® FramBÓkmar- raranna á Austoirlamdi hefrar um áiraitoigaisfeeið farið firam í Aitl'avifc um fyrsta eða aðra heligi jiúiifmiánaðar. Þar hefur Hönigiuim verið gestkvæmit og eiga tmargir þaðao góðar minn- itígar. Fyriir nofckirumi áruin var gerS áhrifamilkil breyting á þessu samifeoimutegi, þegar mieðferð og notfeum áfengis var mieð óllu gerð Miæg af þess- uim saimifcomium. Þaióumim bafði sífelt leitt í Irjióis mieiri og mieiri áíenigisneyzliU, sem bafði aftor á íwóti leitt af sér minmi aðsökn fjoJiskyldufóiIihs en áður hafði verið. Tófcu því Fram- s'ófenarmenm á Austarlamdi þá átavöroum, sem fyrr um getar og befur húm leitt af sér allt amnað andrúmnsloft á sumiiarhiá-„ tíSimmi sem alflestir mumu ámiægfðir með. A3 víisu reyna aMtaf einihverjir að brjota í báig við settar regtar, en þeim fer 6ðum fætafcamdi, sam það gera á þessum stað. AHmenm- imgsálitið tófc sem sé duglega í strenigimo raiieð þeim, er þuinrlba vildu samikomrairraiar og er það ve(L Nú þera flareldrarmir að leiyfa uiaglimgurauim að storeppa á staágarsfcemraiituraima, og fjlöl- sfcyldurmar, umgir og gamilir boma þangað til að sýmia sig og sjlá aðra, eins og þar stemdwr. Ýinisir haida, að saimfcomur sllkar sem þessar séu mikil gróðrafyriritæki, og jafmivel hefiur heyrzt að þaima sé um hreiot oteur að ræða. Samoleik- urimo er hins vegar sá, að nú orðið nuá beiia gott nái endar vel saman. Follkið þarf að fá eitfihvað fyrir siibt, og altar bostniaður eykst hraðar em orð fá lýst, en auiaráð flóiitas atllls etatai. Því er ebki ummit að hækíba aöiganigseyri að sama sbapi ag fcostnaðurimm hætakar. Hvaða taostnaSiur er þetta, taanm fiólfc að spyrja? Hlrjóm- sveitir, staemmiitifcraflbar, llög- gæal'a, svio eiititlhvað sé nefmi. Allt fcosbar þeWa mikið fé, en er að samna sbapi nauðsymlegt eigi samífcoman að upipfylla þær bröfmr, sem til benaar eru VIÐ SKULUM DANSA ELSKAN MfN. Það er iaugardiaigiskvöld. Damsimm hófst kilmklbam átta. Þaið er damsað i sbála og á gHænyjum pali í Samkomu- rj'óörkira Samtaomuirjio'orið er vel af guiði geirt. Beymdar var það Sigurðui Blöndal, sem lét gera þetta rjóðtor árið 1959, höggiva sbógimo úr ásnum, svo bar geta nú .«xiö 2—3000 miamms. Á flötinini umdir breikk uami stendJur paMmrino.. Þetta er hið álbjósaniegasta bringleik ihús, að gerð. Neistarmir frá VopmiaifirSi leiba úti á pailin- um, en Þorsteinm öuommmds- som frá Selfossi og félagar haos immi í sfcálanrom. Umga fólfcið gemgur miili dansstaðamma. Ósköp breytist æsban lítið. Að vísu ömnur músik og öðiruvísi fclæSaburður, en þama er bát og fjiörug, ófull íslemzlk æsfca að sbeminita sér. Hávaximm uoig ur piltur hallar sér uipp að stúí!lbu,nni simmi og synigur við bana með slnu liagi: Við skuil- uim damsa elsfcam mim. Þeir eldri sitja uppi í brebk unná og hlm'stia á hlrjiótmisveit- ina og borfa á unga fólikiíí. Þeir dönsuou fyrir 20 árum á þess- um sama stað, og geta svo serni fengið sér snúnimg eno, ef svo ber umdir, em í bvöld er gam- ao að sitjia, sjiá og rabba. Þetta er líba svoieiðis musik, sem unga fóttikið viM hafa aú til dags SKEMMTIKRAFTAR DETTA NIDUR ÚR LOFTINU f INDÆLU ÍSVEÐRI. Þeir, sem hafa reymzlu af að starfa við saimlboimiur í Abia'vík, þeir vita að þegar fcaJlt er og hrásilagalleat er í sbágimum, þá sieljia Valaínienin mikið kaffi 1 •; . veitinigasfcéiaHuim. Það heitir Það er óft glatt'S hjalla TAtlavík, kaffiveður. Þegar sólin sMo á aMit ug alla og ödllum er svoaa MýfJt, þá er ísveður. Og nú er einmitit ísveður, em því miður Mtið um að ver'a í baffisbálian- uiti. BátíSim á að hefjast fekiíbk- an tvö. Hálftíma áður byrjar Lúðrasveit Nesbaupstóðair að leifca á samlboimuipallimum. Það þyfcir engim báitíð f þessum s'bógi vanti hama. Hún hefur á sér heimismammsfas, eims og góðar Mrjiómisveiitir eiga að gera. Sagt er að hún sé klædd á samia háitt og Mfverðir Aust- urrfkisbeisara á símum t£ma, áður en sá góði maoaw var sviptur bjóli og kalli. Samlboman er sett stundivtís- lega bkiibbao tvö. Sá er það gerir varar viS þeim hiugsama- gamigi, sem reymt sé nú aS rySja til rúms, að stj^ornmiáiia- flolklfcar á íslamdi séu eimhverj- ar voðalegar stofnaoir, þar sem ebhert fái að gráa fyrir sfcorti á lýðræðisanda. Stjóramiáia- floibbarmir verði jú aldirei anm- að em svipmynd af fölfcinu sjáflJfiu, brot af því bergi sem niefmist fsleoak þjóð. Það er Mtea greimit frá himuim nýju samþyfcktum Fraimsólbnar- mamma á Austiuinlamidi um ai- memmt proflbjör til allþiagis. Lúðrasiveiitin leibur á milllli at- riða, en síðam flyitiar góður gest ur, bomimn úr fjiarlægfð, Guð- miumdiur Ingi Kristjámsson, sbáld á Kirfc.ju.b6Ii miagn- þruoigma ræðu. Sfcemiimitilbraft- armir biirtust í Atevikimmi sbuodiarfj'órðumigi fyrir klufck- ao tvö. Þeir homu að sumnan á tveimur smáffluigvéiumi og sebtust eins og allir gera á þessum sióðum á Egilisstaða- flugivellli. Þarma stendur Magmús Jóms- son, áperuisönigvari inoi í litta rjóðri bak við paHinm, og virð- ist vera ao" kaiia röddima ofam úr loftimm. Emga lífcara en hún hafi orðið þar eftir, að hanm haldi. Og þegar Maigoiús byrj- ar að symgja og Ólafur Vignir aS leilba umdir fyrir hamm inmi á pallinium þá bemur í ljós að röddin er á síoium stað, og flólkið fclappar, ekkj af neinni sýnd'aimieninabu, heldur af þvf að þeir vilja fá mieira að heyra. Viihjiáilmur á Brekfcu er í sól skimssbapi að vemju, en fiom- ur þó ástandimra í þjióomiiáiluo- um sitbbvað til forátto og eggj ar fiólfc tii að bniýjia þar fram breytingu á. Sama gerir Tóm- as frajmdi bans Ármasoo frá Há eyri. Fóttkið sitar og hluistar, þ.ó.m. Jómas Fétorssom alþimg ismaður og fcona baos. Þau eru þarna mætt og þytfaja hinir bezto gestir. Jón Guminlarugssom, Jleibairi bregður sér í ýmissa bvikinda lifci, og greinir frá ýmsu, sem emginm vissi fyrir. Að venju syngjia þeir upp úr homuim bæði Ouiðimumdur Jómssom oig Krist- inm Hallssom, og þykir mönnum Mm beaba sbeimmtan að. Fljóða bríió ballia þær sig stúlfcurnar að suanam, sem von hafði verið á amistar. En því miður veilfct- ist eim þeirra í gærbvöldi og bomst efeki með, svo í staðimn syngur flrji6ðladéettinm fyrir ofcbur lög, sem allir þefckja og hafa eimhve"n títoa sumgið. Ýmsir ieita á vit mimniniganma og þaið er fciappað vel fyrir sbúillbuoum. • Klu'kfcuoa vamtar tattuigru miíniútur í fimm, þegar saimfcom uinni er slitið. Fólkið dreifist uim Víkinia. Sumiir ganga sér yfir í baffisbálamm, og þegar ég ieit þar imo var Hrafin á Halliomisstað að bynma þau Sbáldim Guolmumd Imga og Þor steim Vaidimarssom. Ebfei fara sögur af þeim, bvort talaS var í stuðlum og hlöifiuðstöf- um þar við boiBið Þeir, sem ebki fara að fá sér baflfi gaoga um ýmist til trjialda siminia, eða bíla, eða þeir sþássera bara hreint og beint og nota g6ða veðrið til að heilsa upp á vimi og vamdameno úr öðrurai byggiS arllöguim. Imm í gegnsærjum slbáia, sem merfctor er upplýs- ingum sitar nafmfcenmdur aflla- skipistjióri fra fyrri tímum og hamdlieikrar mifcrófóninm vömum hönidum. Nú fcalliar haom aS vísu hvorbi upp báta eða stnandstöðvar, heldur á hama Siggu, eða hamn PalHa, sem sta6gurimm hylur, en þurfa eodi- llega að mætia við pylsus'kúrimm eða á brúmmi. Meðan ég stend þarna f sfcurnum ber að for- mamm Búniaðarsambands Aust- urlaods. Hanm stjiórn'ar gjald- heiraiitammi hér £ þessu sfcóigar- rífci, sem stemdur eimumgis einia helgi. Þegar bvöldar hefst dansimm aftur á sömu stöðum og í gær- fevöldi. Tóoaroir Mjómna um alla Vfk og tftninn líður. Um miðbætti hitti ég rúmlega bállf fertaig hjon. Faðir frúarinraar er með í flörinoi. Hrjiómin eru að Mta efltir dóttor simnd. Húm er að daoisa, em þau vilja fara að fconnast heim. — „Svona breyt ist það," segir afinm. „Einu sinni varst þú að sbemimita þér bér og þið systurnar. Þá var maður ballaður ljióti afturhalds balinn, þegar ég vildi að þið faaruð að fara heim. En svoma breytast allir hlutir og breyt- ast þó ebki. Nú stamdið þið uoiga fólfcið bara í þeim spor- um, sem við gamla 661!kið stóð- um í þá." — Já, svöha breytast hlutirmir. Það láður senn hS mótslofc- uim. Þetta hafa veiS kurteis- ir og prúðir san'fcomugestir 'hér í dag. Þeir hafa verið í fullu samraami við fegurð Mm- 'msinis og sb6garins Ef til vill var hú." ívið fámennari eo umd- anfarin ár, en bai á buddan sinn þátt Eflaust er almemnt mimma "í henmi, en í fyrra. Ki. S '•Om+^F^PWS&tlfi* *mm***r^m

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.