Pressan - 21.09.1989, Page 19

Auður Hansen er sextán ára og fær bæði öku- og
flugskírteini 1. mars á næsta ári
Fimmtudagur 21. sept. 1989
Sextán ára flugnemi
Þær eru örugglega ekki margar stelp-
urnar sem læra að fIjúga flugvél áður en
þær læra að aka bil. En það gerir Auður
Hansen, 16 ára Verzlunarskólanemi,
sem situr öll kvöld vikunnar á einkaflug-
mannsnámskeiði hjá Vesturflugi. Hún
viðurkennir að námið sé strembið, ekki
sist með tilliti til þess að hún var að hef ja
nám við Verzlunarskólann, þar sem hún
er alla virka daga frá átta á morgnana
fram til þrjú á daginn.
EFTIR ÖNNU KRISTINE MAGNÚSDÓTTUR MYND EINAR ÓLASON
Auður er ekki ein þeirra sem hafa
gengið með þann draum að læra á
flugvél í mörg ár. Hins vegar hefur
alltaf átt vel við hana að fljúga í flug-
vélum eða sigla með skipum; nokk-
uð sem ekki ailir í fjölskyldunni eru
jafnhrifnir af. En langaði hana þá
aldrei til að veröa flugfreyja? Því er
fljótsvarað: „Nei, þær hafa svo lágt
kaup! Ef maður ætlar að gera hlut-
ina þá er eins gott að gera þá al-
mennilega."
Ætlar að skreppa
í kaffi til ömmu á
Akureyri
Fósturpabbi Auðar hefur stutt
hana í því að byrja að læra flug.
Reyndar á hann sinn þátt í því að
Auður ákvað að hefja flugnámið:
„Vinur fósturpabba míns er flug-
maður og þegar hann kom heim var
gjarnan rætt um flug og flugvélar.
Við fórum stundum með honum út
á flugvöll og þá stakk ég oft af og fór
að skoða flugvélarnar á eigin spýtur.
Mamma var ekkert alltof hress með
að ég færi að læra flug, ekki síst þeg-
ar henni varð hugsað til allra flug-
slysanna sem hér verða. Hún styður
mig þó ekkert síður en aðrir í fjöl-
skyldunni. Reyndar minnist ég þess
ekki að amma mín á Akureyri hafi
óskað mér til hamingju með að vera
byrjuð að læra, en hins vegar bíður
hún nú spennt eftir þeirri stund þeg-
ar ég skýst í kaffi norður á Akur-
eyri...!“
Auður verður ekki sautján ára
fyrr en 1. mars og þann dag vonast
hún til að fá flugskírteinið sitt „ef
veður leyfir" eins og hún segir. Þann
dag ætlar hún einnig að fá ökuskír-
teini: „Þetta er gríðarlega dýrt.
Hver flugtími kostar yfir 5000 krón-
ur og einkaflugmannsnámskeiðið
kostar um 50.000. En ég borga þetta
allt sjálf. Ég hef lagt fyrir í mörg ár
og unnið hjá Rafveitunni á sumrin.
Þótt kaupið þar sé kannski ekki
mjög hátt er það þó gott innlegg í
þetta nám.“
Fyrst eftir að Auður byrjaði að
laera segir hún fáa hafa trúað því:
„Ég var ekki nema fimmtán ára og
þegar ég sagði vinahópnum að ég
kæmist ekki þetta eða hitt því ég
væri að fara í flugtíma trúðu því fáir.
Núna fer ekki framhjá neinum að ég
er í flugnámi því ég er í skólanum öll
kvöld frá hálfátta til hálfellefu...“
Nóm I tiu tíma
á dag — fyrir utan
heimavinnuna
Hvort flugnámið komi ekki niður
á skólanáminu svarar hún: „Ég læt
skólann ganga fyrir. Ég læri fyrir
skólann um leið og ég kem heim og
þangað til ég fer á námskeiðið. Hins
vegar er ég dugleg að glósa á nám-
skeiðinu og les þær glósur yfir fyrir
svefninn. Oft endurskrifa ég allar
glósurnar, því þannig finnst mér
þær síast best inn.“
Þegar ég spyr hana hvort hún sé
mikill námsmaður dregur hún að-
eins við sig að svara: „Eg stóð mig
ekki nógu vel í níunda bekk. Vin-
kona mín lánaði mér nefnilega tvær
spennandi skáldsögur í miðjum
próflestri og ég freistaðist til að taka
þær framyfir námsbækurnar! Ég
hafði til dæmis alltaf fengið tíu í eðl-
isfræði en í vorprófinu fór ég niður
í átta og það var ekki nógu gott. Ég
ætla bara að standa mig betur í vet-
ur.“
Teiknar og yrkir
Áður en flugáhuginn kviknaði
hafði Auður átt margvísleg áhuga-
mál. Hún lærði á píanó í sjö ár, lék
handbolta og fótbolta og stundaði
skíði, en núna finnst henni
skemmtilegast að teikna og yrkja
ljóð. Það er nokkuð dæmigert
hvernig Ijóð hún semur: „Um flug-
vélar," segir hún snöggt og dregur
upp úr tösku sinni nokkur ljóð. Við
fáum að birta eitt þeirra, sem leynir
því ekki hvar hugur Auðar er oftast:
FUGL NÚTÍMANS
Hann hleypur eftir veginum
hraöar — hraöar.
Hann er á 56 snúningum á
sekúndu
og tekst tignarlega á loft.
Flugvél svífur í burtu.
Ég undirrituö tileinka
Boeing 727
þennan óö minn til
frelsislausu fuglanna.
Flugvélanna.
Það leikur enginn vafi í huga
hennar á því hvert framtíðarstarfið
á að vera: „Atvinnuflugmaður — ef
ég kemst að. Það er orðin svo mikil
samkeppni í þessari grein að það er
aldrei að vita hvað verður."
Auður er langyngsti nemandinn á
einkaflugmannsnámskeiðinu. Með
henni eru fjórar aðrar stúlkur, sú
elsta 22 ára, tvær 21 árs og ein 19
ára. Þótt hinir fimmtán nemendurn-
ir séu allt karlmenn tekst þeim ekki
auðveldlega að gleyma því að kven-
fólk er þarna líka: Kennarinn gleym-
ir stundum að það eru ekki bara
karlmenn í náminu," segir Auð-
ur. „Honum hættir því stundum til
að segja „strákar...“ en við stelp-
urnar erum fljótar að leiðrétta hann!
Stundum þarf ég líka að læra meira
en hinir, því ég er sú eina sem hef
ekki bílpróf."
Hún hefur aldrei fundið fyrir loft-
hræðslu, en.segir hins vegar tilfinn-
inguna einkennilega þegar farið er
á loft í fyrsta skipti: „Það sama gildir
þegar verið er að sýna mér þegar
flugvélin er á hvolfi!" segir hún bros-
andi. „En ég verð aldrei beinlínis
hrædd.“
Ödýrari verslunar-
mannahelgar
Þótt mörgum jafnöldrum hennar
hafi þótt einkennilegt í fyrstu að vita
af henni í flugnámi segir hún það
þykja spennandi núna og hún sé
þegar búin að ákveða framtfðina
með vinkonum sínum: „Við sjáum
okkur í anda skreppa upp í Kerl-
ingafjöll á skíði, síðan í kaffi til Akur-
eyrar og loks á ball í Reykjavík, allt
á örfáum klukkustundum!" Hún
segir systkini sín tvö, 19 ára bróður
og 20 ára systur, líka hlakka til þess
tíma að litla systir geti flogið með
þau um allt: „Verslunarmannahelg-
arnar verða að minnsta kosti ódýr-
ari hjá þeim!" segir þessi hressa
stelpa, sem lætur þess getið að hún
hafi fullan hug á að kaupa sér hlut í
flugvél næsta sumar.