Tíminn Sunnudagsblað - 21.07.1968, Blaðsíða 10

Tíminn Sunnudagsblað - 21.07.1968, Blaðsíða 10
I Tælandi er útrúleg mergg skrauthýsn. helgra hofn, mustera og halla, svo sem víöa er í Suðaustur-Asíu. Bangkok - austur- lenzk síkjaborg Bangkoíí er undarleg borg. Ar- kvíslar og síki eru þar mestar sam- gónguæðar, og þar úir og grúir af löngum, vélknúnum bátum með skrúfuna á langri • stöng, breiðum vélbátum m.eð stóra flutninga- pramma i togi, og litlum, svört- um skeljum, sem standandj. ræð- ari knýr áfram með einni ár. Þótt þrengslin séu mikil og mörgu ægi saman, gengur mönnum greitt að komast leiðar sinnar. Það er helzt, að fullmikið gefi á, pegar, stórir, hraðskreiðii bátar, hlaðnír for- vitnum ferðamönnum, geysast á- fram, þar sem svigrúm er lítið. Úr lofti séð minnir Bangkok á köngutó i neti sínu. Þræðirnir í netinu eru síkin, sem teygjast langt út um sléttuna umhverfis borgina. Mest allra þessara votu vega er Kaó-Fía-áin, sem hlyktj- ast í gegnum borgina, breið og skoldökk. Bangkok er á flatneskju, og um- hverfið allt er mjög láglent/ Flóð eru tíð um regntímann, því að ekki þarf að hækka nema örlítið í ánni og síkjunum til þess að vatnið gangi á land. Þorni síki, blasir við óhugnanleg sjón: Tjóru- svört leðja, sem af leggur svo megna fýlu, að varla er líft í nánd. Fyllist síki af sorpi og leðju, flýja íbúarnir húsin, sem við það standa. Þv> veldur þó ekki óþefur- inn, enda má oft sjá konur vaða leðjuna í mið læri og moka henni í körfur eða stampa, vafalaust í því skyni að nota hana sem áburð. Hitt kemui til, að illgerlegt er að komast að húsunum, þegar sík- in eru pkki lengur fær neinni fleytu. Sá, sem kemur sjóleiðis til borgarinnar, sér fyrst ekki annað en frumskóg, er siglt er upp fliót- ið. Heilar torfur af grænum vatna- gróðri eru þar á reki, og úr trján um á fljólsbakkanum hanga lang- ar dræsur niður í vatnið. Brátt ber þó fyrir augu bryggjur og skemmur, og er þá innan skamms komið á höfnina í Bangkok. Þeím sem á skipi stendur, finnst næst- um, að vfirborð fljótsins beri hærra en fljótsbakkana, og þótt Bangkok sé milljónaborg, • gætir þess lítið utan af fljótinu. Báta- mergðin er ótrúleg og vélaskell- ir í öllum áttum, en hr6p og köll heyrast nálega aldrei, því að fólk- ið er furðulega hljóðlátt. Það er einkenni þeirra þjóða, sem byggja Suðaustur-Asíu, hve hæglátar þær eru, æðrulausar og geðbrigðalitl- ar. Jafnvægi geðsmunanna er að- alsmerki þessa fólks. Mestum hávaða valda hinir löngu og mjóu bátar Bangkok-búa með hreyfanlega vél í skut og skrúfuna á langri stöng. En þeir eru sérlega vel fallnir til notkun- ar, þar sein vatn er grunnt, gróð- urtorfur á reki og alls konar rek- ald á floti. Þegar með þarf, er skrúfunni, sem er furðulega lít- il, lyft upp úr vatninu. Þessir bátai eru mjög hrað- skreiðir og þeir draga á eftir sér Ianga, freyðandi kjölrák, þegar viðstöðulaust er haldið áfram. Sumir þsssara smábáta rúma að- eins þrjá eða fjóra iííenn, en aðr- ir eru miög langir og geta flutt tugi farþega. Stýrimaðurinn í skutnum stendur oft til þess að < sjá betur fram fyrir sig, álútur, líkt og búinn til stökks, og stjórn- ar fleytu sinni af mikilli leikni. Farþegar á slíkum bátum sitja í röðum á þóftunum með sólhlífar á lofti til þess að verja andlitsitt vatnsgusuni, og geta þessir far- kostir stundum minnt norrænau mann á langskip víkinga. sköruð skjöldum. Margir breiðbátanna, sem jafn- aðarlega eru seinfærir og þungir í svifum, eru með þaki, sem verja fólk og varning sólarhitanum P.a langflestar eru litlu skeljarnar oft hlaðnar ávoxtum og grænmeti eða öðrum 'öluvarningi. Ræðarinn, karl eða sona. stðhdur í skut með eina ár, sém er bundin föst, og stígur öldtina í sífellu tO þess að halda jafnvægi. Á þessum Htlu bátum má flytja einn farþega. og er fargjaldið eitt batt, sem sam- svarar einni krónu eða þar um bil. Nokkrir hafa atvinnu af því að selja vfiðarkol í borginni, og eru þau þá einnig flutt á bátum af þessu tagi, og eru kolasalarn- ir auðþekktir, Þeir eru í svöstum fötum, hvort heldur eru karlar eða konur. og með barðastóra svarta hatla, þótt klæði annars fólks séu að jafnaði mjög lit- skrúðug. f.oks eru þessir smábát- ar farartæki Búddamunkanna, , sem reika fram og aftur uppi á götunum í sterkgulum klæðum og biðjast beininga. Eru kænur munk 562 T í M 1 N N — SUNNUDAGSBLAÐ

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.