Íslendingaþættir Tímans - 06.03.1976, Blaðsíða 7

Íslendingaþættir Tímans - 06.03.1976, Blaðsíða 7
Adolf Björnsson rafveitustjóri F. 28. febrúar 1916 I). 3. febrúar 1976 Adolf Björnsson, rafveitustjóri á Sauðárkróki, lézt á Borgarsjuki-ahús- inu i Reykjavik, 3. febrúar s.l., eftir stutta legu. Hann hefði orðið sextugur 28. þ.m., hefði honum enzt aldur til. Adolf var fæddur i Vestmannaeyjum og voru foreldrar hans þau Björn Erlendsson, formaður þar og kona hans Stefania Jóhannsdóttir. Snemma hefur Adolf markað sér starfsbraut, þvi hann innritaðisti Iðn- skólann i Reykjavik og lýkur þaðan prófi 1937. Hann tekur sveinspróf i rafvirkjun 1939og verður löggiltur raf- virkjameistari 1945, háspennupróf tekur hann 1949 og fær leyfisbréf til há- spennuvirkjunar sama ár. A árunum 1938—1949 starfar Adolf sem rafvirkjasveinn og meistari i Reykjavik, og m.a. á þeim árum var hann um skeið við framkvæmdir við Skeiðsfossvirkjuni Fljótum og á Siglu- firði, en það er svo 15. marz 1949 að hann ræður sig sem rafveitustjóra til Rafv. Sauðárkróks, og gegndi þeim starfa til dauðadags. Samhliða þvi starfi var Adolf falið að hafa eftirlit með raflögnum i Skagafjarðarsýslu fyrir Hérðasrafmagnsveitur rikisins, oggegndi hann þeim starfa 1950—1959. Hann var ritari i Félagi isl. rafvirkja 1944—1945. Formaður i Iðnaðar- mannafélagi Sauðárkróks 1952—1968. Hann var formaður stjórnar félags- heimilisins Bifrastar á Sauðárkróki 1953—1958. I stjórn Sambands isl. rafveitna, 1960, 1962 og siðan frá 1974 og til dánardægurs. Adolf tók mikinn þatt i starfi Rotaryfélagsskaparins, og var m.a. forseti Rotaryklúbbs Sauðárkróks 1960—1961. Hann var i stjórn Stanga- veiðifélags Sauðárkróks 1956—1961. Hann var forseti Iðnþings Islendinga á Sauðárkróki 1962. Adolf var einnig i stjörn Norræna félagsins á Sauðárkróki. Þetta er orðinn löng upptalning, en miklu lengri gæti hún verið, þvi viða hefur Adolf komið við og lagði gjörva hönd á margt, hláupið undir bagga og aðstoðað i margháttar störfum er til heilla hafa horft fyrir byggðirnar hér i Skagafirði. Það er alveg sama að hverju Adolf gekk, þar var enginn hálfvelgja i hlut- unum, hann snérisér að þvi sem hann tók sér fyrir hendur af miklum krafti, og hljóp ekki frá þvi, þótt eitthvað blési á móti og var þannig bæði þraut- seigur og framsýnn. Raf veita Sauðárkróks mun lengi búa að starfi hans. Hann skipulagði raf- veituna og dreifikerfið sem er til mik- illar fyrirmyndar, og ávallt hafði Rafveitan lokið sinum lögnum um ný bæjarhverfi áður en notendur þurftu á þvi að halda, þannig að þeir þurftu aldrei að biða eftir framkvæmdum hjá Rafveitunni. Fjárhagslegur rekstur og innheimta Rafveitunnar voru einnig til sérstakr- ar fyrirmyndar. Þar var aldrei bruðl- að með fjármuni, án þess þó, að neitt vantaði til þess að dreifikerfið stæðist fullkomlcga. Eitt siðasta verk rafveitustjórans hjá Rafveitu Sauðárkróks, var að bjóða Ut og ganga frá tilboði i raf- strengi, er duga muni Rafveitunni nú á næstuárum, og er þetta verk táknrænt um starf Adolfs alla tið, hjá þessu óskafyrirtæki sinu. A siðasta ári átti Rafveita Sauðár- króks 50 ára afmæli, og var þess sér- staklega minnztmeð hófi i lok nóvem- ber. Þrátt fyrir það að Adolf væri þá orðinn fársjúkur,hvildi mest á honum allur undirbúningur og framkvæmd þess og fór það bæði virðulega og eft- irminnilega fram, og mun óllum þeim er þar voru verða það minnisstæð stund. Þegar sjónvarpið hóf íitsendingar i Skagafirði, beitti Adolf sér fyrir stofn- un sérstaks áhugamannafélags er gerði hagstæða samninga við inn- flytjendur sjónvarpstækja, til mikilla hagsbóta fyrir sjónvarpskaupendur i héraðinu. Jafnframt gerðist Adolf fréttaritari sjónvarpsins þá þegar og varð um leið kvikmyndatökumaður þess i Skagafirði. Fyrir nokkrum árum var Adolf kos- inn i stjórn Sauðárkrókssafnaðar og starfaði þar til æviloka. Hann kom til starfa fyrir söfnuðinn þegar mikið lá við. Kostnaðarsamar endurbætur voru gerðar á kirkjunni að innan, og þurfti þvi að fá bæði gætinn og urræðagóðan rikum mæli rólegt og hljóðlátt viðmót en það er einkenni góðra manna sem uiiuin vilja vel og láta aðeins það bezta af sér íeiða Þess vegna gerði gíaðlyndi og góðlátleg glettni hennar i tilsvörum það að verkum að öllum leið vel I ná- vist hennar þvi sannast á henni orð Björnsterne Björnsson þar sem góðir menn fara, þar eru guðs vegir. Asta var dul að eðlisfari og gaf sig þvi ekki að félagsmálum þótthún væri svo i stakk biíin að vitsmunum að hún þess vegnahefði vafalaust getaðorðið framá kona i félagsmálum sveitar sinnar. En þar sem áhuga hennar þraut á þjoðmálum, þá varð henni meira i mun að verja starfskröftum sinum i þágu barna sinna og heimilis. Sem hún þá rækti meöelju ogfyrirsjá. Enda er árangurinn augljós í dagleg- Islendingaþættir um samskiptum þeirra við samfélag- ið. Asta gekk ekki heil til skógar siðustu mánuðína sem hún lifði. Það var reyndar hverjum manni ljóst sem hana þekktu bezt að hverju fór, þótt henni tækist með einbeitni sinni og sjálfsögun að leyna sjúkdómi sinum svo að með ólikindum gat talizt, þar til hana þraut svo megn að ekki varð lengur leynt sjónum og vitund manna. Ég fæ aldrei fullþakkað Astu og manni hennar fölskvalausa vináttu þeirra við mig og konu mina, þar til yfir lauk samskiptum þeirra að henni látinni. Vinir og vandamenn Ástu þakka henni af einlægum huga sam- ferðina á löngum starfsdegi. Lát Astu hefur fært manni hennar sorg og söknuð, en skilið hann eftir þess i stað á ókomnum árum auðugan af fögrum minningum úr samlifi þeirra. Og hann er stoltur af að hafa eignast slikan lifsförunaut, börnum sinum að móður og niöjum þeirra að ættmóður. Að leiðarlokum þakka ég persónu- lega þessari látlausu og háttprúðu konu ógleymanlegar samverustundir og óska henni velfarnaðar á hinni nýju vegferð hennar. Asta var lögð til hinstu hvfldar að Görðum á Akranesi þann 25. septem- ber siðastliðinn að undangenginni kveðjuathöfn i Akraneskirkju að viðstöddu miklu fjölmenni. Vertu sæl Ásta min á Akrarlæk og hittumst heil fyrir handan. Kristján Þórsteinsson.

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.