24 stundir - 20.05.2008, Blaðsíða 24

24 ÞRIÐJUDAGUR 20. MAÍ 2008 24stundir
Í flestum tilvikum lukkast
sambýlið með ágætum. Hin
nauðsynlegu gildi, tillitssemi og
umburðarlyndi eru í heiðri höfð
hjá flestum.
Þeir sem eru fyrirferðarmiklir
og háværir eiga ekki kröfu á því
að grannar umlíði þeim það.
Sömuleiðis eiga þeir sem eru við-
kvæmir ekki rétt á því að grann-
arnir taki sérstakt tillit til þeirra.
Allt mannanna bauk og brölt
getur valdið óþægindum og
ónæði. Ánægja eins er annars
ami. Eigendur hljóta alltaf að
verða fyrir einhverju ónæði eða
óþægindum. Hjá því verður ekki
komist.
Kynlíf með látum
Meira að segja hefur hávært og
hömlulaust kynlíf orðið til vand-
ræða. Sínum augum lítur hver á
silfrið. Það sem einum er til
ánægju og yndisauka er öðrum
til ama, óþæginda og leiðinda.
Þetta eru oftast óþægileg feimn-
ismál sem grannar veigra sér við
að kvarta yfir. Margir ánetjast
heyrnarskjólum- og töppum og
freista þess að bera harm sinn í
hljóði. Það er þó þrautin þyngri
því þessi hljóð eru svo mögnuð
og lúmsk.
Kynlíf og múrbrot
Sömu sjónarmið og viðmið
gilda um kynlíf í fjölbýli og um
aðrar mannlegar athafnir. Á
múrbroti og kynlífi er fremur
stigsmunur en eðlismunur. Hér
er það hagsmunamat og hin
gullnu gildi tillitssemi og um-
burðarlyndi sem vísa veginn. Það
er meðalhófið sem gildir um
kynlífið eins og aðrar mannlegar
athafnir í fjöleignarhúsum.
Sumir eru fyrirferðarmeiri í
því efni en aðrir og aðrir við-
kvæmari fyrir kynlífi en sumir.
Sumt fólk er hömlulausara og
háværara en annað. Sumir tipla
hljótt eins og mýs meðan aðrir
koma með bægslagangi og lát-
um. Meðan sumir kvitta fyrir
með fáguðu andvarpi þá hrína
aðrir eins og stungnir grísir.
Stundum má tala um nátt-
úruhamfarir.
Engar EB-reglur
Það er alveg ljóst að það er
hægt að fara offari í þessu efni
með bramli, fyrirgangi og
óhljóðum. Þá er sameigendum
óskylt að búa við ósköpin. Það er
afstætt í tíma og rúmi hvað má
og hvað er eðlilegt. Það eru engar
reglur eða staðlar til um þetta og
meira að segja EB hefur látið
þetta svið óáreitt.
Fólk hefur frá örófi alda
stundað kynlíf með hávaða og
látum og tilþrifum. Vandamálið
eru hávaðavaldarnir sem gera
það oft, lengi og hátt án þess að
skeyta um umhverfið og nálægt
fólk. Óhljóð af þessum toga særa
blygðunarsemi granna. Sóma-
kært upp og ofan fólk kærir sig
yfirleitt ekki um að sogast inn í
stórkallalegt kynlíf granna sinna.
Grannakynlíf í hófi er löglegt
Kynlíf er venjuhelgaður hluti af
heimilisbrölti fólks í fjölbýli. Hús-
félag hefur þröngar heimildir til
að setja því hömlur. Þó má hús-
félag spyrna við og setja hömlu-
lausu og hávaðasömu kynlífi ein-
hverjar skorður. Miðað við meðal
Jón í bólinu eða Bonus Pater sem
kann sér hóf. Útgangspunkturinn
er málamiðlun, umburðarlyndi
og tillitssemi. Alltaf má búast við
einhverjum ópum, skrækjum og
fyrirgangi frá íbúðum. Venjulegt
grannakynlíf verða aðrir eigendur
að umlíða þrátt fyrir stöku stunu
og eitt og eitt andvarp.
Sæng og koddi dempa hljóð.
Fólki ber eftir föngum að gera
ráðstafanir til að draga úr hljóð-
um sínum og tempra þau eftir
föngum. Mörg góð húsráð eru til
enda vandamálið ekki nýtt af
nálinni. Hefur t.d sængurhorn og
koddi í gegnum tíðina reynst vel
í að drepa hljóð og varnað
mörgu kynlegu hljóði frá að
magnast um allt hús. Svo eru það
perrar og hálfperrar sem aldrei fá
nóg af lífi annarra og verða eins
og Eyrnastór á hleri og sterum
þegar von er á kynlegum hávaða
og hamagangi í húsinu.
Óp og stunumálið í Kópavogi
Safaríkasta málið af þessum
toga er „Óp- og stunumál“ í
Kópavogi sem upp kom fyrir
rúmum áratug og olli því að
þjóðin stóð á öndinni yfir lýs-
ingum fólks á miklum, tíðum og
háværum rekkjulátum nágranna.
Ástarleikirnir voru 3 á dag og
stóðu þrjá tíma og á þessu hafði
gengið í 7 mánuði áður en sam-
býlisfólkið bugaðist og sagði:
„Ekki meir! Ekki meir!“ Óhljóð-
in voru ómennsk, Sambland af
útburðarvæli, barnsgráti, span-
góli hunds, jarmi kinda og Tars-
an-hljóðum sem Johnny Weis-
muller gaf frá sér á elliheimilinu
og var víst tryllt siguróp karlapa.
Kópavogur á kortið
Fram að því vissu fæstir að
Kópavogur væri til og bærinn
þótti ljótur, rykugur og lítið
spennandi. Menn villtust þangað
en enginn kom þangað af fúsum
og frjálsum vilja. Frægt var þegar
dívan Guðrún heitin Sím-
onardóttir sagði í sjónvarpi með
fyrirlitningarsvip, sem hefur enn
ekki verið toppaður, að hún væri
flutt í Kópavoginn. „Of all plei-
ses“. En þetta mál kom Kópavogi
á kortið og síðan hefur verið þar
rífandi uppgangur og velmegun.
Eftir þetta hefur verið gott að
búa í Kópavogi.
Kynlífskvóti
Uppi voru pælingar um að
heimfæra kvótakerfið á þetta
vandamál. Sem sagt úthluta
hverri íbúð ákveðnum, þing-
lýstum kynlífskvóta sem menn
gætu braskað með á skemmti-
stöðum. Að vísu er hætt við því
að kvótalausar íbúðir verði
verðlitlar. Aðrar íbúðir yrðu
með margföldum kvóta og því
mjög verðmætar. Því má svo
ljúga að lýðnum að kynlífs-
auðlindin sé sameign þjóð-
arinnar. Kynlífsgreifar yrðu vita-
skuld til. Þeir ættu kynlífskvóta
heilla byggðarlaga. Kvótaleys-
ingjar gætu leigt kvóta og barist
í bökkum.
Miða mætti við veiðireynslu
og aflamark eða sóknardaga.
Hvers kyns dorg og skak væri
venjuhelgað. Tegundir utan kvóta
yrðu til. Sömuleiðis Krókaleyfi.
Skrapdagar og Brottkast sem skv.
hlutarins eðli yrði mest á laug-
ardags- og sunnudagsmorgnum.
Menn myndu vitaskuld reyna að
svindla, landa framhjá vigt og
svissa á milli tegunda.
24stundir/ÞÖK
Kynlífið kom Kópavogi á kortið
Eigendum fjöleignarhúsa
er skylt að haga hagnýt-
ingu sinni og umgengni
þannig að aðrir í húsinu
verði ekki fyrir meiri ama,
ónæði og óþægindum en
óhjákvæmilegt er og
venjulegt í sambæri-
legum húsum.
Smáralindin Hönnun versl-
unarmiðstöðvarinnar í
Kópavogi vakti mikla athygli
á sínum tíma.
Sigurður Helgi
Guðjónsson,
formaður Húseig-
endafélagsins skrifar
HÚSHORNIÐ
Hljóð sem segja sex