Tíminn - 03.09.1972, Síða 2

2
HELLESENS
HLAÐIÐ
ORKU.....
Hufltum
áOurtn
vlð
hwwlume
Atvinna
Óskum eftir að ráða trésmiði og hjálpar-
menn.
Gluggasmiðjan
Siðumúla 20
........ t ^ # # irr## #
fjórum sinnum
Heisuræktarhádegisverður innifalinn.
Nýir byrjendaflokkar.
GLÆSILEG AÐSTA AÐSTAÐA í GLÆSIBÆ
Sími 8-56-55
TÍMINN
Sunnudagur 3. september 1972
Árelius
Níelsson:
Á öldum ofsókna
Viö erum flest einhvern veginn
sannfærð um, að ofsóknir á
hendur kristnu fólki, og yfirleitt
trúarbragðaofsóknir, tilheyri
liðnum öldum og séu löngu úr
sögunni.
En þeir, sem sloppið hafa úr
fangelsum austan járntjalds eru
á annarri skoðun. Þeir telja
trúarofsóknir þar daglegt brauð,
i ýmsum myndum, leynt og ljóst,
bæði sem skoðanakúgun og
pyndingar eftir atvikum.
Fangelsisdómar og aftökur eru
sagðar ekki síður nú á 20.öld en
var hjá Rómverjum á þessu sviði
á 1. og 2. öld. Og þeir, sem ofsóttir
eru fá fæstir nokkru sinni að
segja frá eöa bera hönd fyrir
höfuð sér.
Þetta er mjög ótrúlegt i landi
eða löndum, sem státa af trúar-
bragðafrelsi þegnanna og
verndun litilmagnans yfirleitt.
Og enn ótrúlegra virðist, að heilar
kirkjudeildir, sem fá samkvæmt
alm.áliti heimsins að vera til
og starfa i þessum löndum eins og
griskkatólska eða Rússneska
kirkjan, skuli þegja yfir sliku at-
hæfi og láta það afskiptalaust.
I Ameriku, nánar tiltekiö Kali-
forniu, er gefið út timarit, sem
nefna mætti á islenzku: „Rödd
pislarvottanna”, Og ritstjórinn
er sr. Richard Wurmbrand, mót-
mælendaprestur frá Rúmeniu,
sem kom hér i fyrravetur og hélt
meðal annars fyrirlestur i Fri-
kirkjunni.
Nú er verið að breiða þetta
timarit úr eða dreifa þvi til
lestrar hér á landi. Og satt að
segja er furðulegt og hryllilegt,
en þó liklega nauðsynlegt að lesa
það.
Vissulega er þar margt há-
stemmt og fjarlægt islenzkum
hugsunarhætti. En það, sem
mesta furðu og athygli
vekur mótar i huga spurninguna:
Er þetta satt? Getur annað eins
átt sér stað á 20. öld i „kristnu
landi”?
Og ef svo er, hvað verður þá að
gera? Getur samvizka heimsins
sofið gegn slikum ósköpum og
hryllingi mannlegrar grimmdar?
Hér skal aðeins örlitill kafli
tilfærður úr siðasta blaði
„Raddar pislarvottanna” til
sönnunar orðum þeim, sem hér
eru i spurningar lögð:
„Fyrrverandi samfangi minn,
(segir sr. R. Wurmbrand).
Roman Braga, ábóti segir frá þvi
i janúarhefti timaritsins Drum,
hvernig hann var neyddur til að
eta sinn eigin saur sem sakra-
menti og kvalarnir migu i munn
hans”. „Þessar staöreyndir
eru staðfestar af ýmsum öðrum
föngum”, bætir hann við.
Gyðingur, sem hefur verið
mörg ár i fangelsum og er nú
meðal útflytjenda frá Sovét til
ísraels, segist hafa hitt marga i
dýflissum, sem segjast tilheyra
„Hinni sönnu rétttrúnaðarkirkju
og vilja ekki viðurkenna hinn
opinbera patriarka i Moskvu,
sem sé svikari við helgar hug-
sjónir og nóbelsskáldið
Soljenitzin rrefndi grimuklæddan
fulltrúa kommúnismans.
Þessi ísraelsmaður dáðist að
þolgæði og hetjulund fjölda fólks i
fangelsunum, sem verði fyrir trú
sina að þola þar hungur, ein-
angrun, högg, fyrirlitningu og
pyndingar, af þvi að það neitar
að klæðast einkennisbúningi
fangelsins, sem alltaf hefur að-
eins ákveðið númer.
Þeir kalla það númer Anti-
Krists og vilja ekkert með það
hafa.. Sömu menn voru látnir
standa naktir úti á isi, af þvi þeir
neituðu að vinna á jóladaginn.
Foringi þessara manna er
prestur, sem heitir Serghei.
Annar maður, aðventisti, að
nafni Vladimir Shelkov, hefur nú
þegar dvalið i þessum fangelsum
Rússa i 15 ár, en verið nýlega
dæmdur i 25 ár til viðbótar fyrir
„gagnbyltingarstarfsemi”.
Sumir, t.d. Slipji kardináli,
hafa verið dæmdir fyrir morð,
þótt þeir myndu verja flugu fyrir
árás.”
Þetta er vitnisburður úr Rödd
pislarvottanna.
Getur hinn svonefndi frjálsi
heimur sofið við bergmál slikra
radda?
Þótt ekkert væri annað hægt,
þá verður að greiða röddunum
leið að sem flestra eyrum.
Dropinn holar steininn. „Kornið
fyllir mælinn”. Smátt og smátt
hlýtur hér að fara eins og forðum
i Róm. Sannleikurinn sigrar að
lokum. Hervaldið hnigur fyrir
hljómi réttlætisins. Og hér skal
ekki venjulegum vopnum beitt.
Það bætir ekki um fyrir neinum.
Ef ekki vinnst með vopnum bið-
lundar, þolgæðis og elsku þýðir
ekki að berjast.
Frumvottar kristninnar hvisluðu
deyjandi vörum i kvöl sinni:
„Faðir fyrirgef þeim, þvi að þeir
vita ekki, hvað þeir gjöra”.
Sr. Wurmbrand segir að lokum
i blaði sinu Rödd pislarvottanna:
„Allir, sem þjást fyrir Krist, öll
fórnardýr „Drekans rauða”
verðskulda brennandi elsku
okkar.
„Dreki”, þú getur lagt á okkur
þjáningar og kvalir. En þú getur
aldrei slökkt kærleiksloga okkar
til hinna þjáðu, samúð okkar með
þeim, sem þú notar sem kvala-
tæki fangelsum þinum, prestum
þeim, sem þú pinir til þinnar
þjónustu eða meðaumkun okkar
með slúðrurum þinum og lygur-
um, sem þú magnar til baráttu
gegn okkur.
Kærleikurinn mun sigra.
„Drekinn rauði” skal falla.
Vinir, takið þátt i sigri Drottins
Jesú’.’
Þannig lýkur sr. Wurmbrand
bréfi sinu, ávarpi sinu til hinnar
frjálsu kristni Vesturlanda. Hvað
getum við gjört?
LAUST STARF
Starf búfjárræktarráðunauts hjá Búnað-
arsambandi Austur-Húnavatnssýslu er
laust til umsóknar.
Gert er ráð fyrir að ráðunautur starfi
sem sæðingarmaður hluta úr ári.
Starfið veitist frá 1. nóvember n.k. eða
siðar eftir samkomulagi.
Umsóknum sé skilað til formanns Búnað-
arsambands Austur-Húnavatnssýslu,
Kristófers Kristjánssonar, Köldukinn,
fyrir 1. október n.k., er veitir einnigallar
frekari upplýsingar um starfið.
HEK'U
Heklu-úlpur á
drengi og stúlkur
fásl í þremur lilum
í slærðunum 4-18.
Gefið börnum yðar Heklu-úlpur,
- sterkar, léftar, hlýjar,-
allfaf sem nýjar.
AUSTURSTR/ETI