Tíminn - 08.11.1972, Page 12

12
TÍMINN
Miðvikudagur 8. nóvember 1972
sama hátt hafði henni gramizt, þegar hann reyndi með þýðingarmiklu
augnaráði, sem bar vott um vanþóknun, að vekja athygli hennar á
gluggatjaldaleysinu hjá Paterson.
Tilhugsunin um að synda nakin freistaði hennar. Hana hafði lika
lengi langað til að misbjóða manni sinum rækilega,og þarna var gott
tækifæri. Ennþá voru nægilega margir Evrópumenn i bænum til þess
að sagan um frú Portman, sem fór nakin i laugina, fengi æskilegan
hneykslisblæ. Sá mundi óskapast! Hún skoðaði likama sinn með vel-
þókun. Hvit brjóstin litu út eins og afhýddir ávextir samanborið við sól-
brennda húðina á öxlum hennar. Hún hugsaði um þá nautn, sem það
veitti henni, að finna vatnið leggjast þétt að nöktum likamanum og þá
nautn að sjá manni sinum ofboðið. Þrjózkulegur virðuleikinn hyrfi á
svipstundu, og hann stæði augliti til auglitis við heiminn: öfundsjúk
smásál, sem leit hornauga til húsbónda sins og sinkt og heilagt,talaði
um gluggatjöd og um reynslu sina i Indlandi, um hreinræktaðan
persónuleika sinn og þátttöku sina i Bengalklúbbnum.
Hún var löngu orðin dauðleið á að hlusta á þetta skraf, en svo virtist
sem vitneskjan um skyndilega brottför ásamt nærveru Patersons
hefðu gert henni ennþá ljósaði grein fyrir þessu. Núna fann hún til
heiftar gegn manni sinum. Hún skildi núna, hversu lif þeirra hafði
ætið verið fullt af uppgerð, uppgerðarósk þeirra um að eignast börn,
þessi uppgerðarmótbára, að þau hefðu ekki ráð á þvi, kapphlaup þeirra
til að krækja sér i þýðingarmeiri stöður, sem hafði verið þeim svo
mikilvægt. t einu vetfangi gerði hún sér grein fyrir, hversu fánýtt þetta
var allt saman.
Litlu siðar klæddi hún sig i baðfötin. Þegar allt kom til alls, yrði hún
sennilega aðeins talin klúr. Hún komst að þeirri niðurstöðu, að til væri
árangursrikari aðferð heldur en einfaldlega að hafa likama sinn til
sýnis, aftur kom henni Paterson i hug. Það var óneitanlega eitthvað að-
laðandi við hann. Eins og maður hennar, varð hún óörugg og ráðvillt
andspænis honum.
Þegar hún kom út úr búningsherberginu, var sem fljótandi glóðheitt
gas umlykihana.Rauða stéttin umhverfis laugina var svo heit, að hún
brenndi sig á iljunum,þegar hún gekk eftir henni. Himinninn var næst-
um hvitur i siðdegishitanum og andvarinn rjátlaði við visnu laufin uppi
á flötinni.
Andartak stóð hún á brennandi heitum barminum, áður en hún
stakk sér. Vatnið hafði sýnzt kalt, svo blágrænt sem það var, en sér til
gremju fann hún, að það veitti ekki þann svala, sem hún hafði hlakkað
til. Vatnið er ekki sérlega hressandi i dag, hugsaði hún og synti hægt
yi'ir laugina. Úðinn frá gosbrunninum, virtist heldur svalari, og hún
stóð um stund með upprétta arma og naut þess að finna vatnið hrislast
um sig.
Hún lagðist á bakið og lét sig i'ljóta. Úðinn frá gosbrunninum
blandaðist volgu vatninu, og hún fór enn að hugsa um Paterson, hún
þekkti hann i rauninni mjög litið. Þegar til Indlands kæmi, skilku leið
ir þeirra, og ekkert gæti úr þvi breytt þeirri mynd, sem hún hafði gert
sér af honum. Þau höfðu aldrei hitzt og aldrei talað saman. Kæmi ein-
hver annar til bæjarins, var sá himsami þegar umkringdur af evrópsku
nýlendunni, og honum var boðið i öll samkvæmi, á öll spilakvöld, i
tennis og i tesamsætin, sem haldin voru i skugga trjánna i garðinum
fyrir framan tehúsið. Það var alltaf tilbreyting að fá nýtt andlit i bæinn.
Það var eins og að kastað væri steini i lygnan hyl — hringirnir breidd-
ust útog mynduðu ný mynstur. Sá nýkomni var undir smásjá, um hann
var rætt fram og aftur, sumir með honum aðrir á móti, og allur bærinn
beið i ofvæni eftir hneyksli eða þá vonbrigðunum vegna skorts á þvi.
Burmanska konan gekk eftir ganginum, og einmanalegt fótatakið
gerði það að verkum, að staðurinn virtist auður og yfirgefinn, en það
fór framhjá frú Portman. Hún var að hugsa um, að þetta væri isiðasta
skiptið, sem hún væri þarna. Eftir sólarhring yrðu þau einhvers staðar
langt i burtu. Að tveim til þrem dögum liðnum væru þau i Indlandi.
Aldrei framar sæi hún Palerson. Merkileg tilhugsun var, að þetta hefði
allt getað farið öðruvisi. Hún skemmti sér við tilhugsunina um, hvaö
hefði getað gerzt.
Við útidyrnar sagði burmanska konan eitthvað i háum mótmælatón.
Þrátt fyrir allt, hugsaði frú Portman, var möguleiki á, að þetta væri
ekki of seint. Skyldi ferðin verða ánægjuleg? Já, vafalaust. Eftir þvi
sem þau kæmust hærra upp i f jöllin yrði svalara, og þar sem þau voru á
bil,kæmust þau fljótlega fram úr umferðinni á veginum. A fjórum til
fimm dögum er hægt að kynnast nokkuð náið.
Aftur heyrði hún skóhljóðið og rödd Burmakonunnar, sem færðist
nær. Frú Portman sneri sér við og sá konuna koma þjótandi út að laug-
inni og á hæla henni birtist Paterson.
Frú Portman var dálitið brugðið, en lét þó ekki á neinu bera. Sólin
vermdi andlit hennar og fætur og þann hluta likamans, sem baðfötin
skýldu ekki. Svo kallaði Paterson til hennar:
,,Frú Portman, ég er að sækja yður.”
„Það var svei mér vingjarnlegt af yður, en ég er ekki tilbúinn að fara
með yður strax.”
„Þér megið til með að koma upp úr núna,” sagði hann.
Hún lá sem fyrr og lét sig fljóta og þegar hún sagði eitthvað, sagði
hún það beint upp i loftið, eins og hún væri ekkert að tala við hann.
„Þér hafið annars ekki leyfi tilaðkoma hingað,” sagði hún. „Þér er-
uð ekki meðlimur.”
„Ég kom frá sjúkrahúsinu,” segir hann, „og það eru engar hjólkerr-
ur á götunum lengur né heldur leigubilar. Ég lofaði manninum yðar að
aka yður úteftir. Ég ætla aðþiða i bilnum.”
„Þér hafið annars ekki leyfi til að koma hingað”, sagði hún,,Þér er
til að ná kampavininu yðar úr blóðinu. Kampavin fer illa með mig get
ég sagt yður.”
„Það gerir þessi dagur vafalaust lika, áður en lýkur.”
„Þetta átti að vist að vera fyndni?”
„Já, upphaflega.”
„Ef þér gætuð hætt að vera fyndinn andartak, vilduð þér ef til vill
vera svo vingjarnlegur að sækja baðhandklæðið mitt? Það er á stól við
djúpa endann. Siðan skal ég koma upp úr.”
Hann gekk meöfram lauginni án þess að svara. Hún reis upp til að
horfa á eftir honum og við hreyfinguna komu grannir fætur hennar
alveg upp úr vatninu, og tær vatnsdropi rann niður annað læri hennar.
Þegar Paterson kom með handklæðið, leit hún i fyrsta sjnn á hann og
sagði:
„Vitið þér, að mér hefur alltaf fundizt synd, að þér voruð ekki með i
klúbbnum”.
„Einmitt það?” svaraði hann.
„En i dag verðið þér hér að minnsta kosti getur minn”, hélt hún
áfi*öm. „Nú kem ég upp úr og við fáum okkur tebolla”.
„Við verðum fyrst og fremst að flýta okkur út að myllunni”.
„Gerðuð þér yður ekki ljóst, að þetta var boð og þér forsmáðuð það á
mjög dónalegan hátt?”.
„Gerði ég það — ?”
„Já, þannig hljómaði það, en i þetta skipti fyrirgef ég yður”.
Hún brosti tii hans til að hindra hann i að svara og synti siðan að
tröppunum, sneri sér letilega i vatninu og fór upp úr. Hún rétti út
höndina eftir handklæðinu og um leið og hann rétti henni það, sagði
hún:
1253
8)
Lárétt
1) Helmingur,- 6) Fugl,-
Bál,- 10) Svik,- 12) öðlast,-
13) Trall.- 14) Svei,- 16)
Gimald,- 17) Bráðláta,- 19)
Stara,-
Lóðrétt
2) Loga,- 3) Kusk,- 4) Flik .- 5)
Blundar,- 7) Komst undan.- 9)
Lok.- 11) Fiska.- 15) Ætijurt.-
16) Hola,- 18) Tré,-
Ráðning á gátu No. 1252
Lárétt
1) Lótus,- 6) Tál. 8) Kát,- 10)
Lof,-12) AL-13) ST,- 14) Tak,-
16) Atu,- 17) Ars,- 19) Glata,-
Lóðrétt
2) Ótt,- 3) Tá,- 4) Ull.- 5)
Skatt,- 7) Aftur.- 9) Ála.- 11)
Ost,-15) Kál,-14) Ast. 18) Ra,-
lll ll tllÍlÍ Í
Miövikudagur 8.
nóvember.
7.00 Morgunútvarp .
12.00 Dagskráin. Tónleikar.
Tilkynningar.
12.25 Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar.
13.00 Við vinnuna: Tónleikar.
14.15 Ljáðu mér eyra.Séra
Láurus Halldórsson svarar
spurningum hlustenda.
14.30 Siðdegissagan:
„Draumur um Ljósaland”
eftir Þórunni Elfu Magnús-
dóttur. Höfundur les (15).
15.00 Miðdegistónleikar.
16.00 Fréttir.
16.15 Veðurfregnir.
Tilkynningar.
16.25 Popphornið. Jón Þór
Hannesson kynnir
17.10 Tónlistarsaga . Atli
Heimir Sveinsson sér um
þáttinn.
17.40 Litli barnatiminn.Gróa
Jónsdóttir og Þórdis
Ásgeirsdóttir sjá um
timann.
18.00 Létt lög. Tilkynningar.
18.45 Veðurfregnir. Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Kréttir. Tilkynningar.
19.20 A döfinni. Magnús
Finsson blaðamaður
stjórnar þættinum, sem
fjallar um visitölugrund-
völlinn. Meðal þátttakenda
verða Björgvin Sigurðsson
framkvæmdastjóri vinnu-
veitendasambandsins og
Björn Jónsson forseti al-
þýðusambandsins.
20.00 Kvöldvaka
21.30 Að tafli .Guðmundur
Arniaugsson flytur
skákþátt.
22.00 Fréttir
22.15 Veðurfregnir. útvarps-
sagan: „Útbrunniö skar”
eftir Graham Greene
Jóhanna Sveinsdóttir les
þýðingu sina (8)
22.45 Nútimatónlist . Halldór
Haraldsson sér um þáttinn.
Fluttur verður „Kvartett
fyrir endalok timans” eftir
Olivier Messiaen.
23.30 h'réttir i stuttu máli.
Dagskrárlok.
MIDVIKUDAGUR
8. nóvember
18.00 Teiknimyndir
18.15 t'baplin
18.35 Naglasúpan. Leikrit,
byggt á gamalli þjóðsögu,
Kennaraskóla íslands. Áður
á dagskrá 16. april 1967.
18.50 illé
20.00 Fréltir.
20.30 A liálum is. Stuttur
þáttur um akstur og
umferðaröryggi.
20.35 Nýjasta tækni og visindi.
OÍiutiirnar auðga sjávarlif.
öryggisbilar. Alþjóðarann-
sóknir á Suðurskautslandi.
Umsjónarmaður örnólfur
Thorlacius.
21.00 Að skemmta
skrattanum. (Idiot’ s
Delight) Bandarisk
biómynd frá árinu 1939,
byggð á samnefndu verð-
launaleikriti eftir Robert E.
Sherwood. Leikstjóri
Clarence Brown. Aðalhlut-
verk Norma Shearer, Clark
Gable, Edward Arnold og
Charles Coburn. Þýðandi
Dóra Hafsteinsdóttir. Að
lokinni fyrri heims-
styrjöldinni tekur gaman-
leikari nokkur upp þráðinn,
þar sem Irá var horfið, og
reynir að vinna sér frægð og
frama. En leiðin til frægðar
verður honum seinfarin.
Hann kynnist ungri fim-
leikakonu, sem á við
svipaða erfiðleika að etja.
Leiðir þeirra skilja um
nokkurrá ára skeið, en
þegar siðari heims-
stvrjöldin skellur á. ber
fundum þeirra saman á
nýjan leik.
22.45 Dagskrárlok.