Tíminn - 02.10.1976, Blaðsíða 7

Tíminn - 02.10.1976, Blaðsíða 7
Laugardagur 2. október 1976 TÍMlNN IDtgefandi Framsóknarflokkurinn. Framkvæmdastjóri: Kristinn Finnbogason. Ritstjórar: Þórarinn Þórarinsson (ábm.) og Jón Helgason. Hitstjóni- arfulltrúi: Freysteinn Jóhannsson. Auglýsingastjóri: Steimgrimur Gislason. Ritstjórnarskrifstofur f Edduhús- inu við Lindargötu, simar 18300 —18306. Skrifstofur f< Aöalstræti 7, sfmi 26500 — afgreiosluslmi 12323 — aug- lýsingasimi 19523. Vero I lausasölu kr. 50.00. Askriftar- gjald kr. 1000.00 á mánuoi. BlaOaprent h.L Brottrekstrarkrafa Þjóðviljans Það er engu likara en að nokkurs konar æði hafi gripið ritstjóra Þjóðviljans siðan skattamál Lúð- viks Jósepssonar komst á dagskrá. Ljósasta dæm- ið um þetta eru furðuskrif þeirra um húsakaup Halldórs E. Sigurðssonar landbúnaðarráðherra og krafa þeirra til Geirs Hallgrimssonar um, að hann viki Halldóri úr ráðherraembætti sökum þeirra. Um þessa kröfu þeirra Þjóðviljamanna er það að segja, að hún leikur þá sjálfa grálegast, og svo aðra leiðtoga Alþýðubandalagsins. Það eru nú liðin um þrjú ár siðan Halldór E. Sigurðsson keypti umrætt hús af Álfélaginu. Þá sat vinstri stjórnin að völdum og var ráðherrum Alþýðubandalags- ins að sjálfsögðu vel kunnugt um þessi húsakaup. Ekki er kunnugt um, að þeir hafi þá hreyft neinum athugasemdum. Nokkru fyrir þingkosningarnar 1974 hóf Morgunblaðið að deila á þessi húsakaup. Halldór E. Sigurðsson gerði þá itarlega grein fyrir þeim og féllu árásir Mbl. niður eftir það. önnur blöð tóku þá ekkert undir þessar árásir. Alveg sér- staklega þagði Þjóðviljinn vandlega. Þó notaði hann flest tækifæri þá sem endranær til að deila á Framsóknarmenn. Eftir kosningarnar sátu þeir Lúðvik Jósepsson og Magnús Kjartansson sem fastast við hlið Halldórs E. Sigurðssonar i vinstri stjórninni og minntust siður en svo á húsakaup hans. En þetta er ekki öll sagan. Eftir að vinstri stjórnin féll og núverandi stjórn kom til valda, hefur álmálið svonefnda oft borið á góma á alþingi. M.a. á siðasta þingi, þegar til umræðu var nýr samningur um hækkun á þvi verði, sem Ál- bræðslan greiðir fyrir raforkuna. Talsmenn Alþýðubandalagsins létu þá verulega til sin taka og deildu á nýja samninginn. í þeim umræðum minntust þeir þó aldrei á Halldór E. Sigurðsson i sambandi við nýja samninginn eða húsakaup hans. Astæðan var einfaldlega sú, að Vilborg Harðardóttir, Jónas Arnason, Lúðvik Jósepsson, Ragnar Arnalds og aðrir talsmenn Alþýðubanda- lagsins vissu vel, að Halldór E. Sigurðsson hafði ekkert nálægt þessum málum komið, þvi að samn- ingarnir hbfðu verið á vegum iðnaðarráðherra og fulltrúa hans. Þessir talsmenn Alþýðubandalags- ins vissu vel, að húsakaup Halldórs E. Sigurðsson- ar höfðu engu breytt um afstöðu hans til Alfélags- ins og þvi var óeðlilegt að draga þau inn i umræð- urnar. Þetta vissu ritstjórar Þjóðviljans lika vel. í þau þrjú ár, sem eru liðin siðan umrædd húsakaup gerðust, hefur Þjóðviljinn ekki minnzt á þau einu orði fyrr en nú fyrir nokkrum dögum, eftir að blaðamaður hjá Dagblaðinu hafði rifjað upp meira en tveggja ára skrif Mbl. um húsakaupin, og skattamál Lúðviks var komið á dagskrá. Þá risa ritstjórar Þjóðviljans upp með þessum mikla bægslagangi og heimta Halldór E. Sigurðsson rek- inn úr embætti! Slikt uppþot tekur vitanlega enginn alvarlega, ekki einu sinni ritstjórar Þjóðviljans sjálfir. Þetta er hins vegar glögg visbending um það uppnám, sem skattamál Lúðviks Jósepssonar hefur valdið i herbúðum Alþýðubandalagsins. Þ.Þ. ERLENT YFIRLIT Frökkum fellur Barre vel í geð En þeir hafa litla trú á ráðstöfunum hans HINN 22. f.m. flutti hinn nýí forsætisráðherra Frakklands, Raymond Barre, sjónvarpsá- varp, þar sem hann gerði grein fyrir ráöstöfunum, sem stjorn hans hyggst gera til að ná taumhaldi á veröbólgunni á þessu ári og þvi næsta. Sam- kvæmt skoöanakönnun, sem Le Figaro lét gera skömmu siöar, geðjaðist meirihluta áhorfenda, eöa um 58%, vel að honum persónulega og fannst hann traustvekjandi og jafn- vel minna á Pompidou, þegar hann varuppá sitt bezta. Hins vegar létu menn i ljós minni trú á fyrirhugaðar efnahags- aðgeröir hans. Um 55% þeirra, sem spurðir voru, efuðustum, að hann hefði getu og aðstöðu til að reisa fjárhag Frakklands við, og 54% töldu litlar likur á þvi, að fyrir- hugaðar efnahagsaðgerðir hans myndu heppnast. RAYMOND BARRE tók við stjórnartaumum i lok ágúst- mánaðar eftir að Chirac, leið- togi Gaullista, hafði beðizt lausnar. Um nokkurt skeið hafði sá orðrómur veriö á kreiki, að þeim Chirac for- sætisráðherra og Gíscard for- seta kæmi orðið illa saman. Báðir höfðu miklar áhyggjur af verðbólgunni, sem var um 12% á ársgrundvelli, enda ýmsir efnahagssérfræðingar farnir að tala um Frakkland sem álika fjárhagslegan sjúkling og Bretland og Italiu. Báðum var þeim Chirac og Giscard ljóst að gripa þurfti til róttækra ráðstafana. Chirac vildi bregðast þannig við, að fljótlega yrði efnt til þingkosn- inga, þvi að ástandið myndi halda áfram að versna og verða vatn á myllu vinstri flokkanna, ef kosningar drægjust til vorsins 1978, en kjörtlmabilinu lýkur þá. Gis- card vildi hins vegar reyna að gera ráðstafanir, sem gætu styrkt stjórnarflokkana i héraðsstjórnarkosningunum, sem fara fram næsta vor, og svo aftur i þingkosningunum 1978. Niðurstaöan varö þvi sú, að Chirac baðst lausnar, en Giscard fól Barre stjórnar- myndun. Barre er utanflokka- maður, en var náinn ráðu- nautur þeirra de Gaulle og Pompidou. Þaft þykir visbend- ing um, að Giscard ætli sjálfur að ráða mestu um stjórnar- stefnuna, að hann fól utan- flokkamanni að mynda stjórn- ina. Hin nýja stjórn er eins konar sambræðslustjórn manna úr Lýðveldisflokki Gis- cards, flokki Gaullista og þeim samtökum miðflokka- manna,' sem styðja Giscard. Hlutur Gaullista er þó öllu minni en áöur. Reiknað er meö, að Gaullistar styöji stjórnina á þingi, en þeir munu sennilega veröa tregari I stuðningi en áður. Þingflokk- Raymond Barre ur þeirra er fjölmennastur. Alls eiga 490 þingmenn sæti á franska þinginu. Þar af eru Gaullistar 193, en aðrir stuðn- ingsflokkaTr stjórnarinnar hafa 120 þingmenn samanlagt. Raymond Barre er 52 ára gamall, fæddur 12. april 1924. Hann er fæddur og uppalinn á eynni La Reunion, þar sem faðir hans var embættismað- ur. Að loknu háskólanámi i Paris, þar sem hann lagði stund á lög, félagsfræði og hagfræði, varð hann prófessor við háskólann i Caen i Nor- mandi, en siðar við Sorbonne- háskólann. Hann skrifaði þa nokkrar bækur i kennslugrein- um sinum, sem hafa veriö mikið notaöar siöan. Á árun- um 1967-1973 var hann fulltníi Frakka I stjórnarnefnd Efna- hagsbandalagsins. Hann er eindreginn stuðningsmaður bandalagsins, en telur þó heppilegast, að það fái að þró- ast I áföngum. Þá hefur hann oft verið gagnrýninn á fjár- málastefnu Bandarikjanna. Hann varð fyrst ráðherra i janúariár, þegar hann tók við ráðuney ti utanrikisviðskipta. HAFI menn átt von á, að Barre bæri fram efnahagstil- lögur, sem væru eitthvaö nýj- ar af nálinni, er ekki óeölilegt, þótt þeir hafi orðið fyrir von- -brigðum.Þarer vissulega ekki að finna neitt nýtt, heldur safnaö saman ýmsum hefö- bundnum úrræðum. Aðaltil- laga hans er veröstöövun til áramóta, en siðan verði stefnt að þvi, að verðlag hækki ekki meira en 6,5% á næsta ári. Laun eiga heldur ekki að mega hækka meira, þannig að kaupgeta láglaunastétta hald- ist óbreytt. Láglaunafölk á að fá fullar dýrtiðarbætur, en fólk með meöallaun hálfar bætur og hálaunamenn engar. Söluskattur á að lækka á ýms- um neyzluvörum, þó ekki matvórum, en tekjuskattur á að hækka á hærri tekjum. Þá verða skattar hækkaöir á ýmsum skemmtigreinum, sem aðeins hálaunamenn njóta, t.d. á skemmtisnekkj- um, einkaflugvélum, veiöi- löndum, veðhlaupahestum, golfklúbbum o.s.frv. Skattar á bilum hækka. Þá munu sjúkratryggingar hækka. Þannig eru tillögur Barre eins konar samtiningur, en megin- hugsun er sú, að stefnt veröi að þvi að stöðva verðbólguna aðallega á kostnað þeirra, sem betur mega. Af hálfu kommúnista og vinstri manna hefur þegar verið boðað öflugt viðnám gegn tillógunum, m.a. eins dags verkfall i mótmælaskyni. Þó fara Sósialdemókratar sér frekar hægt. Þeir standa nú bezt allra flokka i skoðana- könnunum og vilja ekki veiltja aðstöðu slna fyrir héraðs- stjórnarkosningarnar næsta vor. Hættan getur verið sú, að það verði vatn á myllu stjórnarinnar, ef hægt er að kenna stjórnarandstóðunni um, að aðgerðirnar hafi mis- heppnazt vegna andstööu hennar. Bezt væri fyrir hana, að þær misheppnuðust, án þess að hægt væri að kenna henni um. Þvi má búast við, að tefld verði mikil og flókin skák á stjórnmálasviði Frakk- lands næstu mánuðina. Þ.Þ. Barre og Chirac við stjórnarskiptin

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.