Sjómannablaðið Víkingur

Árgangur

Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1941, Síða 18

Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1941, Síða 18
ÁRNI FRIÐRIKSSON, fiskifrœðingur: Betri tækni viS fiskiveiða rnar Ég hefi nokkrum sinnum áður, við ýmis tæki- færi, bent á það, hve nauðsynlegt það væri fiski- flotanum að hagnýta sér til fullnustu nýjustu tækni á ýmsum sviðum. Nægir mér þessu til sönnunar að benda á tvær greinar í Ægi, bls. 130—132 árið 1934 og bls. 186—190 árið 1937. Það hefir verið drepið á það af ýmsum, oftar en einu sinni, að íslenzki skipastóllinn væri að ganga úr sér og þyrfti að endurnýja hann sem fyrst, og er það hverju orði sannara. En það er ekki nóg að í stað gömlu skipanna komi sams- konar skip, aðeins ný, nýju skipin verða að vera fullkomnari um ýmsan útbúnað en þau gömlu voru. Um langa röð undanfarinna ára hefir ver- ið þröngt í búi hjá útgerðinni íslenzku og lítið svigrúm gefizt til þess að fylgjast með tíman- um. En nú er, sem betur fer, öldin önnur. Nú ætti útgerðinni að vera fært að afla tækja, sem skipin hafa orðið að fara á mis við, en hvort úr þeirri framkvæmd verður eða ekki, veltur á því, hvort hlutaðeigandi mönnum er ljós þýð- ing þeirra tækja, sem um er að ræða. Er það því tilgangur minn með þessum hugleiðingum, að benda útgerðarmönnum á 2—3 áhöld, sem ég álít ótvíræðan hagnað fyrir skipin að eiga. Svo þegar nýju skipin koma, eru áhöld þessi góð og gild þar, eins og í þeim gömlu, og er því hér í raun og veru að ræða um byrjun á endur- nýjun og umbótum. Það er ekki laust við, að við íslendingar höfum dregizt aftur úr síðustu árin, þar sem er að ræða um notkun bergmáls- dýptarmælis og átuvélar, en nú er tíminn til þess að taka stökkið og meira að segja að kom- ast á undan öðrum, eins og við eigum líka að gera. 1. Bergmálsdý'ptarmælirinn. Allir íslenzkir sjómenn kannast við þetta áhald og þekkja yfir- burði þess, jafnvel eins og við höfum notað það. Sem betur fer, hafa nú að ég held allir ís- lenzkir togarar slíkt tæki, og fleiri skip, svo að skipstjórinn þarf ekki annað en „styðja á takka“, til þess að sjá dýpið með ljósmerki, sem kemur fram á réttum stað á talnaröð. Eftir því, sem ég hefi komizt næst, munu flest ís- lenzk skip hafa „Marconi“-mæli. Nú er svo mál með vexti að til er aukaáhald, sem setja má í samband við þetta tæki, og er það sjálfritari, sem ritar dýpið niður sjálfkrafa, ef mælirinn er hafður í gangi. Þarf því ekkert að gera nema hafa mælinn í gangi og sést þá á línuritinu, hve mikið dýpið er, og hvernig það hefir breytzt á því svæði, sem skipið hefir farið yfir, eftir að mælirinn var settur í gang. Og annað, sem er ennþá mikilvægara: Ef um grunnsævi er að ræða, sést einnig, hvort botninn er sléttur eða 1. mynd: Á meðan farið var milli staðanna I og II, var bergmálsdýptarmælirinn í þór (Marconi) og sjálf- ritari hans hafður í gangi. Fyrst var notaður stærri mælikvarði sjálfritarans, en skipt á minni mæli- kvarðann, þar sem þverstrikið er á myndinni. Úr því var minni mælikvarðinn notaður alla leið til II. VIKINGUE 18

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.