Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1960, Blaðsíða 43

Náttúrufræðingurinn - 1960, Blaðsíða 43
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 95 víðast hvar er frálaust við þangbeltið í miðfjöru. Þalgreinar eru sterkar, oft skinnkenndar og undnar. Frjóbeður hérumbil hnattlaga. Við A., N., SV. og S.-ströndina. K 1 ó þ a n g (Ascophyllum nodosum). Þalið flatt, allt að 1 m á hæð, forkskipt eða fjaðurskipt. í þalgrein- unum er engin miðtaug, en stór- ar aflangar blöðrur eru í þeim miðjum, ein og ein, og eru þær breiðari en greinin, sem þær eru í. Þalgreinarnar 5—10 mm á breidd, brúnirnar víða með tönn- um. Hliðargreinamar mjóstar neðst. Frjóbeðið hnöttóttir eða egglaga í endum hliðstæðra stutt- sprota, sem standa í tannöxlun- um og falla síðar af. Vex í þang- beltinu innan um skúfaþangið. Tegund þessi sker sig mjög úr meðal annarra þangtegunda vegna þess að hún er miklu ljósbrúnni, og á henni vaxa oft stórir skúfar af rauðþörungnum Polysiphonia fastigiata, einkum sunnan og suð- vestanlands. Algengt meðfram allri strönd- inni. 15. mynd. Ascophyllum nodosum. Ca. hálf stærð. (Hauck). Dvergaþang (Pelvetia canaliculata). Vex í flæðarmáli, oft innan um Fucus spiralis. Hæð plöntunnar er 2—8 cm, hún er forkskipt, hefur enga miðtaug í þalgreinum og engar blöðrur. Liturinn nokkuð gulleitur. Renna neðan á þalgrein-

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.