Samvinnan - 01.03.1964, Qupperneq 3

Sigurður Breiðfjörð
*
Æ, þína ást
af mér ég brotið hefi,
skal fögur fást
fyrirgefning með stefi?
Aldrei ég hefi þér seðilinn sent,
sem ég var búinn að heita,
það hefur œtíð við loforðið lent,
l'jótt var nú þannig að breyta.
Höfum ei hátt.
Ileilsaðu babba og mömmu,
blíðlega brátt
brceðrum, systrum og ömmu.
Hverra ég bænanna óska þér á?
— Æfðu þig vel í að prjóna,
loksins þá gettir þú látið mig fá
lepptuskur innaní skóna.
Æ, þína ást
alla galt ég sem tossi,
skal fögur fást
fyrirgefning með kossi?
Eg kreikaði burt svo ég kvaddi þig ei,
kuldalegt var það úr máta.
Gleymt hef ég máski hvað góð varstu mey,
góð varstu það má ég játa.
Góðin mín gremst
gáleysi mínu Ijóta.
Kannski ef ég kemst
kvittun ég fái skjóta.
Sjálfur ég finn þig og segi þér frá
söguna um öxina og manninn.
Lukkan hún gefi mér sína ásjá,
það semjist nú með okkur þanninn.
Nokkur orð
um kvæðið og skáldið
Þetta kvæði orti Sigurður
Breiðfjörð í Reykjavík,
sennilega 1822 eða 1823.
Ragnheiður Bogadóttir hefur
þá verið átta eða níu ára.
Hún var dóttir Boga Bene-
diktssonar, sem þá var verzl-
unarstjóri í Stykkishólmi, en
síðar bóndi á Staðarfelli og
oftast kenndur við þann bæ.
Vinátta skáldsins og barns-
ins kemur glöggt fram í er-
indum þessum. Þeir voru
miklir vinir Sigurður og Bogi
og dvaldi Sigurður oft á
heimili Boga, sem var mikill
fróðleiksmaður. Sagt er að
Sigurður hafi fellt ástarhug
til Sólveigar Bogadóttur, en
varla hefur það verið vel séð
af foreldrum hennar. Sólveig
giftist árið 1821 Oddi Thor-
arensen lyfsala. Aðrir
tengdasynir Boga voru:
Bjarni Thorarensen amt-
maður, Marteinn Smith kon-
súll, Pétur Pétursson biskup
og Jón Pétursson dómsfor-
seti. Bogi var ríkur maður og
stundaði mest verzlun fram
eftir ævinni, en gaf sig mest
að fræðistörfum á efri árum.
Höfuðrit hans er Sýslu-
mannaævir.
Bogi átti um skeið Hóla í
Hjaltadal og keypti þá jörð
fyrir 2500 ríkisdali. Samtíð-
Framhald á bls. 22.
þörf fyrir rekstrarfé til þess að framleiðslan ekki stöðvist, allt
mun erfiðara en fyrr. Vandamálin verða ekki leyst nema
með miklum skilningi og góðvild þeirra, sem yfir lánsfénu
ráða. En um margt gildir hið sama og fyrr. Félagsleg vakn-
ing, bjartsýni og vitund þess, að við enga erfiðleika er að
etja, sem ekki er unnt að sigrast á, getur hjálpað nú eins og
fyrr. Félagsleg samstaða getur nú sem fyrr gert kraftaverk.
Leiðtogarnir hafa varað við hættunni og bent á staðreyndir.
Það er kominn tími til að snúast gegn vandanum, með sama
hugarfari og fyrir meira en 40 árum, í dæmi því, sem tekið var.
í samvinnu og félagslegri samstöðu er fólginn máttur, mátt-
ur til úrlausnar, jafnt í blíðu sem stríðu, máttur til bjartsýni
og vakningar. Þeim mætti ber kaupfélagsfólkinu að beita.
Vitanlega á það skýlausan rétt á góðvild stjórnarvaldanna á
hverjum tíma og hver sem þau eru. En hjálp og úrræði verða
að koma frá því sjálfu. Og nú nýtur kaupfélagsfólkið ávaxt-
anna af starfi kaupfélaganna í 40 ár, síðan í kreppunni eftir
fyrra stríðið, auk alls sem áunnist hafði áður. Og það nýtur
reynslu, sem margt er hægt að læra af. Raunsæ viðhorf til
nútíðarinnar og bjartsýni gagnvart framtíðinni eru holl sjón-
armið. Samvinnufólkið í landinu, hvar í stjórnmálaflokki sem
það stendur, á að vera auðugt af hvoru tveggja.
Páll H. Jónsson.
SAMVINNAN 3