Samvinnan - 01.03.1964, Blaðsíða 26

VÉLADEILD, OPEL UMBOÐIÐ
OPEL KADETT CAR A VAN
NVR VAGN OG VANDAÐUR fyrirTVO etaFIMMeifa jafnvel SJÖ
Vantar yður lítinn bíl, sem þó annar allri flutningaþörf yðar?
Á hann að vera „praktískur", en þó vistlegur? Ef til vill líka
kraftmikill, en þó léttur á fóðrum? Þurfið þár að flytja vörur
eða verkfæri vegna atvinnu yðar, en fjölskylduna í frístundum?
Og svo má hann ekki vera of dýr. Hefur yður verið sagt, að
þér séuð kröfuharður? Mjög líklega, og þáð eruð þér sannar-
lega. En hafið þér þá skoðað Opel Kadett Caravan? Hann er
smábíll, en býður upp á ótrúlega möguleika. Tekur tvo í fram-
sæti (ásamt fimmtíu rúmfetum af vörum), fimm farþega ef
aftursætið er notað — og sjö, sé barnasæti (fæst gegn auka-
greiðslu) komið fyrir aftast í bílnum. Vélin er 46 hestafla, gír-
kassinn fjórskiptur; samhraða. Og um útlitið getið þér sjálfir
dæmt. Komið, símið' eða skrifið, við veitum allar nánari upp-
lýsingar.
Hallgrímur ....
Framhald af bls. 5.
unnar var Hallgrímur Pét-
ursson. Hann hefur vafalaust
unnið að kennslunni með
skyldurækni, en hann varð
ástfanginn af einum nem-
andanum, Guðríði Símon-
ardóttur, ekkju úr Vest-
mannaeyjum. Guðríður var
lítið eitt eldri en Hallgrím-
ur, en fyrirmyndar kona,
gerfileg, fríð sýnum, gáfuð,
trygglynd og úrræðamikil um
vandamál sem að hendi bar.
Guðríði hafði tekizt að
draga saman með ráðdeild
og sparsemi tíunda hluta
lausnargjaldsins og var það
afrek, undir þeim kringum-
stæðum. Póstsamgöngur
voru litlar milli Arabaland-
anna og íslands, en þó tókst
Guðríði að koma bréfi heim
til manns síns, þegar hún
hafði verið nokkur ár burtu.
Bar það vott um trygglyndi
hennar til mannsins, lands-
ins og þá ekki sízt við þau
trúarbrögð sem hún varð að
líða fyrir í framandi landi.
Þegar yfirmenn Latínuskól-
ans danska vissu um ástamál
Hallgríms og Guðríðar, var
hann dæmdur úr skóla.
Hurfu hjónaleysin nú heim
til íslands og áttu þar fárra
kosta völ. Skömmu síðar gift-
ust þau og áttu um nokkur
misseri heima í Njarðvíkum.
Þar vann Hallgrímur að erf-
iðisvinnu, bæði á sjó og landi
og ekki var aðstaða hans þar
hentug til bókfræða. Suður-
nes voru þá mjög undirlögð
danskri einokun og áttu þar
flestir erfiða lífdaga, bæði
andlega og líkamlega. Brynj-
ólfur Sveinsson var þá orð-
inn biskup. Hann gerði
strangar kröfur til karla og
kvenna um festu og fast
form í ástamálum. Kom
stefna biskups mjög fram í
skiftum hans við Ragnheiði
dóttur sína.
Nú liðu nokkur ár þannig að
Brynjólfi biskupi þótti of
snemmt að gera Hallgrím
Pétursson að presti, en þó
kom þar að hann valdi hon-
um brauö á Suðurnesjum,
þar sem heitir Hvalsnes. Þar
stendur nú prýðileg kirkja
og fagur kirkjugarður þeirra
Sandgerðismanna. Biskup
gaf Hallgrími hest, reiðtygi
og messuklæði, en þröngt
mun hafa verið í búi hjá
þeim hjónum meðan þau
voru í Hvalsnesi. Þegar bisk-
upi þótti tími til kominn,
veitti hann Hallgrími betra
brauð, Saurbæ á Hvalfjarðar-
strönd, árið 1651. Hallgrímur
var prestur í Saurbæ í átján
ár, en mjög þjáður af holds-
veiki síðari hluta prestskap-
arára sinna. Mjög hafði skipt
um til betri kjara fyrir
prestshjónunum í Saurbæ
við komu þeirra á Hvalfjarð-
arströndina, þar var jörð
frjósöm og gott undir bú.
Prestur gaf sig nú að bók-
lestri og skáldskap en kona
hans hafði með höndum
stjórn búsins og fjármál
heimilisins. Batnaöi hagur
þeirra hjóna eftir komu
þeirra að Saurbæ. Þar orti
Hallgrímur Passíusálmana.
Er talið að hann hafi unnið
að því verki í tíu ár, en mjög
sinnti hann samtíma ann-
arri ljóðagerð og er af því
mikil saga.
Á þessu árabili kom fram
sú vanheilsa, holdsveikin,
sem þjáði skáldið mörg síð-
ustu ár ævinnar og dró hann
til dauða. Af Guðríði er það
að segja, að hún hafði mikla
forstöðu fyrir heimili og búi
þeirra hjóna, enda hafði
skáldið önnur nærtækari við-
fangsefni, skáldskapinn og
26 SAMVINNAN