Spegillinn - 01.05.1954, Síða 5

Örlagaríkt skeyti
Meöan okkar forseti fer'ðast jne'öal þjóöhöfSingja og sit-
ur veizlur og lyftir skál sinni fyrir velfarnáöi hlutdðeig-
andi þjóöa og þjóöhöfSingja þeirra, á kollega hatis í Amerík-
unni ekki sjö dagana sœla, og sannast þar orö Maröar Val-
garösonar aö „d8 vandi fylgir vegsemd hverri“. Ekki nóg
meö, dS McCarthy hefur sí og œ veriS aS in ítera hann, svo
aS Æsenháer hefur aS lokum oi SiS aS taka bitann frá munn-
inum á honum og varS fyrri til aS reka helzta kjarnorku-
sérfrœSing úr embœtti, heldur hafi ýmsir aSrir og sem sízt
skyldi, gert honum lífiS brogaS í seinni tíS, svo aS segja
má, aS hann hafi ekki haft. nokkurn flóarfriS.
Og svo kom síSasta stuSiS: skeyti frá Jóni Leifs, þar
sem spurt er kurteislega og rétt sisona, hvort þaS sé meS
góSum vilja forsetans gert, aS drengirnir hans steli and-
le.gum öskurafurSum vernddSra tónskálda, og sýni sig þar
meS lítiS betri en Islendingar, ef ekki bara verri. HingaS
til liafSi Æsenháer staSiS sig eins og hermanni sómdi í öllu
andstreyminu, en þegar þetta örlagaskeyti kom ofan á allt
hitt, var ekki trútt um aS fœii um hann, enda ber flestum
fréttariturum — nenia kannske ívari — saman um, aS
síSan hafi hann vcriS miSur sín og eiginlega eins og vank-
aSur sauSur. í þá átt bendir einnig sú staSreynd, aS enn
hefur hann ekki svaraS Jóni sjálfur, lieldur látiS einhverja
lógfrœSingsblók segja honum, aS máliS vœri til athugunar,
og finnst flestum þaS heldur óskömdegt svar og ólíkt svari
okkar í handritamálinu fyrir skemmstu. En viS McCartliy
sagSi hann. þegar Mac kom til aS stríSa honum: „Nú ert
þú ekki lengur versta plágan mín, Mac!