Spegillinn - 01.11.1970, Side 15

Ég símaði niðrá Rafveitu og sagði verkstjórablókinni
VIÐ VORUM BÚNIR AÐ AKKERA
OKKUR í ÖLLUM KEÐJUM
Mér er eiður sær, að ég hef ekki
fengið bréf frá nokkurri mann-
eskju, síðan mamma skrifaði
mér vorið, sem afi dó. — Ja,
þegar frá eru talin þessi skrif-
legu vinahót, sem bankinn er
alltaf að ómaka sig á að senda
mér, ítem aðskiljanlegar rauð-
letraðar ítrekanir frá póstinum,
þar sem ég á eitthvert tilskrif-
elsi, sem mér þykir hentugra að
sækja ekki.‘
Jæja, svo er það einn rigningar-
daginn, að bréfalúgan smellur
aftur. Auðvitað brá mér smá-
vegis ónotalega i fyrstu. Fór
samt og aðgætti þetta nánar.
Ég vissi ekki, hvaðan á mig stóð
veðrið. Við vorum að vísu á-
gætir kumpánar, við Júlli pól,
en ég átti þó ekki von á því, að
hann færi að skrifa mér kær-
leiksríkt vinarbréf upp úr þurru.
Og ekki einungis vinarbréf, held-
ur svo gott sem öll heimsins
auðævi með. Þarna gæti ég þén-
að árslaunin mín á einni viku.
Allt er undir því komið, sagði
Júlli, að rjúfa ekki keðjuna. Nú
var bara að útvega nokkra bláa
og senda svo bréf til nokkurra
útvalinna.
Ég laumaðist í boxið hjá kell-
Gróoi á kostnað annarra./'
fíiótteknum gróða
Mað í keðjubréfum
Keðjuhringur kominn í
gang á Akureyri
Nýtt keðjubréfufyrirtæki,
þegar öðru er lokað msm
^ fl'°> "g’° w»
/ 17. lið væru diir jarðar-
búar með í V-44 keðjunni
Keðjubréf úr landi
15