Spegillinn - 01.11.1970, Side 29

Ahugavert og
listrænt í kvikmyndum
Undanfarið hefur verið fjarskalega lít-
ið um áhugaveróar myndir í kvik-
myndahúsum borgarinnar, og reyndar
lokuðu sum bíóin um leið og sjónvarp-
ið fór í frí, vegna þess að þá var ekki
lengur von til þess, að hrelldar sálir
flýðu inn í kvikmyndahúsin undan
sjónvarpinu.
„Ástandið er sannarlega slæmt“, sagði
forstöðumaður hins nýja kvikmynda-
húss Lýðháskólans í viðtali við SPEG-
ILINN. „Satt að segja erum við alveg
að gefast upp á þessu. Konan er öll
kvöld í miðasölunni; dóttir okkar vísar
til sætis; ég ríf af miðunum og hleyp
svo upp til að sýna og svo beint niður
aftur í hléinu til að selja gosið. Að
sýningu lokinni geri ég upp kassann,
og það sem ekki fer í skemmtanaskatt-
inn gerir ekki betur en að hrökkva til
heimilishalds með ýtrustu sparsemi“.
Talið berst að þeirri margvíslegu gagn-
rýni, sem komið hefur fram á hendur
forráðamanna kvikmyndahúsa:
„Þeir segja, að við sýnum ekki nógu
nýjar myndir. Fyrst heimtuðu þeir tal-
myndir, og nú vilja þeir nýrri myndir.
Ég veit ekki til þess, að til séu nýrri
myndir en talmyndir, enda höfum við
gert okkur far um að fá okkar myndir
hingað til lands beina leið frá Tóbín-
höfða, þegar hætt er að sýna þær þar“.
„Hvaða myndir virðast spjara sig bezt
hérlendis?“ /
„Einkum mundi ég segja, að áhugi
væri fyrir listrænum myndum, dönsk-
um og sænskum, einkum sænskum, því
að þær eru oft meira krassandi. „Nak-
in í skerjagarðinum“ gerði það anzi
gott og „Svakaleg sifjaspell" var ekki
sem verst. Myndir sem sýna lífíð í allri
sinni nekt eru yfirleitt vinsælar, þótt
listrænar myndir frá öðrum löndum en
Svíþjóð eða Danmörku njóti ekki mik-
illa vinsælda. Um daginn ætluðum við
til dæmis að sýna geysimerkilega mynd
eftir Pier Antonio Fellatiolini, og ég
var búinn að fá kunningja stjórnandans
til að flytja formálsorð, nema hvað
enginn lætur sjá sig nema boðsgestir,
ekkert dagblað lætur svo lítið að stinga
upp á því, að lögreglustjóri banni
myndina, og enginn kemur á næstu
sýningu nema nokkrir drykkjumenn,
sem voru að sitja af sér skúr, og ældu
svo út fyrir mér heila sætaröð. Er þetta
kvikmyndaáhugi ?“
„Hvað hafa kvikmyndagagnrýnendur
gert til að glæða með fólki sannan kvik-
myndaáhuga?"
„Czq! !xqwx%%!!! !zzz%zr%! !cx%q!!!
zxcq%**qzcx!!“
„Hverjar eru merkilegastar þeirra
mynda, sem væntanlegar eru á næst-
unni?“
„Það hefur komið á daginn, að kvik-
myndahússgestir eru farnir að gerast
leiðir á eldri kvikmyndastjörnum, sem
eru nú um það bil að bryðja sína síð-
ustu svefntöflu, svo að stefnan hlýtur
að vera sú að ná í myndir með yngri
leikurum, enda eigum við bráðlega von
á mynd með Mae West, sem gerir
mikla lukku um þessar mundir. Þá er
einnig von á mynd með Dustbin Hoff-
narr og Spýju Sparrow, sem urðu fræg
í „Jón og Gunna“, sem var tekin í
baðherberginu hjá negrafjölskyldu í
Bandaríkjunum og kostaði í fram-
leiðslu 43 dali og,82 sent, en hefur nú
nettað 300 milljónir. Myndin, sem við
eigum von á, fjallar umJífsfirrtan græn-
metissala í Njú Jork (Dustbin Hoff-
narr), sem ákveður að skipta um kyn,
þegar konu hans lífsfirrtri (Spýju Spar-
row) skrikar fótur á bananahýði, þá
kemur til skjalanna lestarstjóri (sic)
einnig leikinn af Sparrow, sem fær
hann til að hætta í grænmetinu og
ferðast með sér í kanó til Páskaeynnar.
Þessi mynd er býsna vel leikin, einkum
aukahlutverkin, en Lex Barker og
Johnny Weissmuller hlutu einróma lof
gagnrýnenda fyrir frammistöðu sína í
hlutverkum tveggja vændiskvenna".
„Er von til þess, að einhverjar íslenzk-
ar kvikmyndir komi fram á næstunni ?“
„Jú, Róslaugur ku vera að vinna að
kvikmyndahandriti um Gunnar á Berg-
þórshvoli, en það á að verða dans- og
söngvamynd, Kolur Rassel semur dans-
ana, en tónlistargagnrýnendur blað-
anna sjá um músikina. Framleiðslu-
kostnaður, sem við gerum ráð fyrir að
fari fram úr áætlun, verður greiddur af
þeim gróða, sem Þjóðlmkhúsið hefur
skilað að undanförnu“.
„Er nokkuð, sem forstjórinn vildi taka
fram að lokum?“
„Ég vil gjarna geta þess, að áhuga-
mannasamtök eða starfshópar geta
fengið húsið leigt til einkasýninga á
myndum, sem eru svo listrænar, að
ekki þykir ráðlegt að bjóða þær fram
á almennum markaði, en slík áhuga-
mannastarfsemi færist nú mjög í vöxt,
enda velkomin tekjulind, því að
skemmtanaskrattinn á erfitt með að
koma klónum yfir þær krónur, sem
koma í kassann á þennan hátt“.
AUGLÝSING
UM
ÞOTUFLUG
Hér með tilkynnist, að þotu Flugfélags íslands er
leyft að lenda fullhlaðin af farþegum á Reykja-
víkurflugvelli, hvenær sem forseti íslands þarf að
skreppa til útlanda. Er þetta gert til að spara
benzínkostnað bifreiða forsetans, sem annars þyrftu
að aka til Keflavíkurflugvallar. Burðarþolsmæl-
ingar á Reykjavíkurflugvelli hafa sýnt, að völlur-
inn mun ekki láta undan við slík tækifæri, sé hann
látinn vita með nokkurra daga fyrirvara.
Flv"málastjóri
29