Fálkinn - 30.04.1948, Side 14

14
FÁLKINN
AF STAÐ BURT í FJARLÆGÐ
Ferðasögur eftir Thorolf Smith
„Mwgur er lcriúr þóít hunn sé smár“. Þessi litli Nias-búi stekkur hæð
mína, oq er þö tölaverðiir stærðarmunur.
íslendingum er ferðaþráin í blóð
borin. Ef til vill er það sameigin-
iegt með alla eyjabúa. Kynnin af
'hafinu skapa seiðandi útþrá, og
svo finnst mönnum allar takmark-
anir vera fjötur. Maðurinn viil
reika um, án Jjess að vcrða var við
það, að að honum þrengi.
En ekki geta allir ferðast að vild
sinni. Hinir eru fleiri, sem verða
að sætta sig við það hlutskipti, að
iáta hugann reika í fylgd með þeim,
sem víðar fara. Þess vegna eru lílca
ferðasögur með vinsælustu bókum,
sem íslendingar iesa. Ferðaminn-
ingar Sveinbjarnar Egilsson voru á
á hvers manns vörum, Jjegar Jjær
voru að koma út fyrir nokkrum ár-
um og eru löngu ófáanlegar. Ferða-
minningar Jóns Trausta vöktu fyrst
athygli manna á rithöfundahæfileik-
um Kans. Og fyrir ferðasögur sín-
ar varð Eiríkur á Brúnum Jjjóð-
kunnur og miklu kunnari, en þótt
hann hefði skrifað bækur tífaldar
að vöxtuin, um Jiau efni, sem ís-
lendingum eru ekki jafn hugþekk
og ferðasögur. Og i ætt við ferða-
sögur cru bækur Björgúlfs Ólafsson-
ar læknis, Frá Malajalöndum o. fl.,
sem fjöídi mánna ias aftur og aftur
með aukinni áiiægju. Fátt lýsir líka
jafnvel manninuin sjálfum, sem segir
frá, eins og ferðasagan. „Segðu mér
hverja þú umgengst, og' ég skal segja
þér hver þú ert.“
Nú er kominn nýr Eiríkur á Brún-
um. Thorolf Smith er ungur og
athugull maður. Hann er næmur
fyrir hverri fegurð — og hann hef-
ir samúð með öllu ]iví, sem halloka
fer í lífinu. Frásögn hans er bæði
hlý og skemmtileg, og viða lýsir
liann svo vel, að manni finnst mað-
ur vera kominn á staðinn og taka
þátt í því, sem fram fer.
Hann var staddur á eyjunni Tah-
iti. „Rétt utan við Papeete er sund-
laug, sem kennd er við Pierre Loti.
Eg fór þangað ásamt nokkrum fé-
iögum mínum. Lækur liafði verið
stíflaður, svo að þar myndaðist ágæt
sundlaug. Er við komum að laug-
inni var þar innfæddur maður með
krakka sína tvo, og synti hann með
Jiau á bakinu fram og aftur um
laugina. Allir voru Jieir kviknaktir,
eins og Adam forðum. Kona hans
beið á bakkanum. Þarna fannst
mér ég sjá eðli Tahitibúans: frum-
stætt, saklaust og barnalegt. Við
horfðum stundarkorn á manninn
og krakkana ærslast í lauginni. Svo
urðu þau vör við okkur og' Jiá flýtti
maðurinn sér burt.“
Þetta er falleg og hlýleg frásögn,
sem hverjum manni er sómi að.
Eða glettnin í frásögninni af bíl-
ferðinni á Jiessari sömu eyju. „Þetta
var ævaforn bifreið, yfirbyggingin
úr óhefluðum kassafjölum, og víða
reyrð saman með snærum. Bílstjór-
inn var innfæddur maður, berfætt-
ur. Hann ók með ofsahraða fyrir
öll horn, og æpti þá hástöfum, því
að öðruvisi hljóðmerki var ekki
hægt að gefa. Honum virtist mjög
skemmt, er hann sá, að okkur lík-
aði ekki allskostar aksturinn, og
hló svo að skein i mjalllivítar íenn-
urnar.“
Og með söknuði skilur Thorolf
Smith við eyjuna og íbúa hennar:
Tahiti, eyjan fagra í Suðurhöfum
og íbúar hennar, Jiessi glaðlegu
börn móður náttúru, voru horfin
sýnum, líklega í hinsta sinn.
Eg hlustaði með mikilli ánægju á
nokkrar af þessum ferðasögum, þeg-
ar Thorolf las þær í útvarpið. Og
ég hafði ekki minni skemmtun af
lestri bókarinnar. J. S.
V íða vangshlaupið.
Á sumardaginn fyrsta var hið árlega Víðavangshlaup þreytt í
fíeykjavík. Fyrstur að marki varð Stefán Gunnarsson, Ármanni,
2. Þórður Þorgeirsson, K.fí. og 3. Hörður Hafliðason, Ármanni.
í sveitarkeppnum, 3 oq ,5 manna, siqraði Ármann. IJér birtist
mqnd af sveil félagsins. Frá vinstri: Elinberg Konráðsson (8),
Hörður Hqfliðason (3), Stefán Gunnarsson (1), Njáll Þórodds-
son (b), oq Stefán Hjallalín (11).
Drengjahlaup Ármanns.
Drengjahlaup Ármanns fór fram s.l. sunnudag. — Keppendur
voru 32. Sigurvegari vflrð Ingi Þorsteinsson, K.fí., 2. Siq. Har-
aldsson, í.fí., 3. Garðar Ingjaldsson, Ármanni. — Mynd þessi
er af sveit K.R., scm siqraði í 3 manna sveitarképpni. í miðið
er Inqi Þorsteinsson.
Sveit l.It., sem siqraði í 5 manna sveitarkeppni i Drenqjahl.