Fálkinn


Fálkinn - 20.05.1949, Blaðsíða 12

Fálkinn - 20.05.1949, Blaðsíða 12
12 FÁLKINN ~m ~its ~as iis oí íir ítr ar ar itr 3tr sr ítr ttf tis "ttí "us' tu ar 2?r iir itr ar itr W W m" ttf "VS T£ W W í r w ítr itr 12" ar 21. ÚT í OPINN DAUÐANN lir WW "WW WW WW WW WW þegar enginn sér til. En þau eru svo mörg að það mundi taka marga klukkutíma að finna þau öll. Þeir sem hafa umsjón með skjalasafninu okkar mundu aldrei leyfa þetta, jafnvel þótt ég hafi tiiltrú í flokknum Þegar bréfin eru komin í skjalasafnið á annað borð er ómögulegt að ná þeim þaðan. — Þá verðið þér að fara með mig þang- að sem skjölin eru. — En sú tillaga? sagði hann háðslega. — Hver á ég að segja að þér séuð. Trotski eða konungurinn af Siam. — Þér getið sagt að ég sé þýskur félagi. Eg tala yel þýsku, svo að þér þurfið ekki að óttast að þetta komist upp. Við gætum sagt að ég sé nýkominn frá Hollandi og að við hefðum grun um að sum bréfin sem þér hafið fengið séu fölsk. Þér getið sagt að eina leiðin til að ganga úr skugga um þetta sé að ég fái að sjá bréfin. Og þér verðið að leggja áherslu á hve áríð- andi það sé að fá vitneskju um hvort bréfin séu fölsk eða ekki, því að það geti varðað ykkur alla fangelsi. ¦ Archer hugsaði sig um snöggvast. — Jæja. Eg hugsa að það sé hægt. En ég felli mig ekki við það. Eg tala við yður í fullri alvöru. Eg vildi ekki vera í yðar sporum ef okkar menn kæmust að raun um að þér eruð ekki sá, sem þér segist vera. Fyrst og fremst ætla ég að segja yður að staðurinn sem við geymum skjöl okkar á er best varði staðurinn í landinu. Flokk- urinn neyðist til að vernda skjölin sín og sína menn. Eg ræð yður í einlægni frá að koma þangað. — Eg held varla að þér þurfið að óttast að þeir komist á snoðir um hver ég er. Eg þori óhræddur að hætta á það. Eg verð að sjá bréfin og heldur fyrr en seinna. — Jæja, sagði Archer og stóð upp. — Þér getið þá ekki sagt að ég hafi ekki aðvarað yður. Eg ætla að síma og sjá hvort nokkur er við, sem getur hleypt okkur inn. Það getur verið að allt sé lok- að. Klukkan er tíu. En ég býst samt við að einhver sé á verði. Hann fór-út og var í burtu svo sem fimm minútur. Gregory heyrði að hann talaði í símann frammi í anddyrinu. Hann kink- aði kolli til Gregorys þegar hann kom inn aftur. — Það er í lagi. Við getum komið strax. Það er um 20 mínútna leið í bíl. — Ágætt, sagði Gregory og stóð upp. — Það er bifreið hérna úti og bíður eftir mér. Eigum við þá að fara? Gregory fór inn í bílinn án þess að eera tilraun til að heyra heimilisfangið sem Archer nefndi við bílstjórann. En hann notaði tækifærið til að stinga hakakross- inum í leynivasann á slifsinu sínu. Það "itrw itrw itrw ww "Ufw ww w var enn tunglsljós en þó ekki eins bjart og fyrr um kvöldið. Bifreiðin ók fyrst góðan spöl til austurs og beygði svo norður að ánni. Gregory kannaðist við sig hér og hvar þangað til bifreiðin ók yfir Old Kent Road og svo austur aftur, í áttina til Bermondsey. Þetta var ekki beinlínis fyrirmyndarhverfi, en Gregory hafði ekki heldur búist við að marxistar mundu geyma leyniskjöl sín í nágrenni við lögreglustöðina. Hér var miklu dimmara vegna þess hve göturnar voru þröngar. Á leiðinni útskýrði Gregory hvað hann ætlaðist fyrir. — Af því að ég geri ráð fyrir að þriðji maður verði viðstaddur æila ég að láta sem ég sé Þjóðverji. Eg nota einn til tvo klukkutima til að *athuga plöggin með yð- ur. Eg mun segja að flest bréfin séu ekta en nokkur tek ég frá og tel þau grunsöm. Eg get lesið þessi bréf og fengið hugmynd um hvað er að gerast. Að minnsta kosti svo mikla að ég geti séð hvort það er satt eða ekki, sem þér segið mér síðan. Þegar því er lokið skal ég ekki nauða á yður frekar, og ég skal eyðileggja plötuna að myndarskrattanum, sem sýnir yður svo grunsamlegan hjá henni Pearl litlu. Archer virtist gera sig ánægðan með þetta. Skömmu síðar stansaði bifreiðin á gatnamótum og þá sagði hann: — Nú er ekki langt eftir. Við verðum að ganga síð- asta spölinn. Gregory skyldi vel að Archer vildi ekki Játa bilstjórann sjá hvert þeir færu. Archer var kunnur maður og myndir af honum voru oft í blöðunum. Gregory fór út úr bílnum og borgaði bílstjóranum. Þeir gengu fram götuna án þess að tala saman. Gregory hélt að Archer mundi reyna að villa hann með þvi að fara hlið- argötur sitt á hvað í þessu völundarhúsi. En ekki varð séð að hann reyndi það. Þeir fóru til hægri og síðan fyrstu götuna til vinstri. Svo benti Archer á lítið samkómu- hús, sem mótaði fyrir í myrkrinu. Það virt- ist loka götunni. — Hér er staðurinn, muldraði Archer. Þegar þeir komu nær reyndi Gregory að rýna inn í myrkrið. Þarna var hvergi skímu að sjá. En í daufri glætunni ffá tunglinu gat hann séð móta fyrir svörtum húsþökunum við ofurlítið ljósari himin. Yfir þökunum grillti hann i Ijósar grann- ar rákir. Hann þóttist sjá að það væru möstur á skipi og að þeir væru staddir við skiþakvíarnar í Thames. Þetta var eftir lokunartírna og þvi eng- inn maður í veitingasalnum í þessu sam- komuhúsi. Archer fór fram hjá aðaldyr- unum á horninu og hélt áfram niður sund- ið. Þar nam hann staðar við dyr og hringdi. Tvö stutt og eitt langt merki. Þeir biðu nálægt fimm minútur þangað til opnað var og þeir heyrðu mannsrödd: — Halló, ert það þú? — Já, svaraði Archer með djúpri bassa- rödd. — Það er ég og hann er með mér félaginn, sem ég talaði um í símanum. '— Komið þið inn, sagði maðurinn. Hann hélt uppi hurðinni þangað til þeir voru komnir inn fyrir. Svo læsti hann og skaut brandi fyrir. Þetta var lítil forstofa og ckuggaleg. Gregory tók eftir að yfir dyrun- um .var stálplata, sem hægt var að draga niður ef lögreglan reyndi að gera húsrann- sókn þarna, og stór rafmagnsbjalla var á hillu á veggnum. Maðurinn fór með þá upp stiga. Þetta .var lágur maður og lotinn, miðaldra. Gre- gory sá hann ekki sæmilega fyrr en þeir komu upp og inn í skrifstofuherbergi, en þar var góð birta. Með öllum veggjum voru skjalaskápar úr stáli. — Þetta er félagi Chivers, sagði Archer og kynnti manninn fyrir Gregory. — Kröner, sagði Gregory og hneigði sig að þýskum sið áður en hann rétti fram höndina. — Það gleður mig að kynnast yður, félagi Chivers. — Eg gat ekki sagt það í símanum, Chivers, sagði Archer. En svo er mál með vexti að félagi Kröner er nýkominn frá Þýskalandi með ískyggilegar fréttir. Hann hefir grun um að sum bréfanna sem við höfum fengið frá félögum okkar séu föls- uð. Þess vegna fannst mér best að koma með hann hingað til að ganga úr skugga um þetta. Chivers var hæruskotinn með hvasst uef. Það virtist koma á hann þegar hann heyrði þetta og fór að tala um hvaða afleiðingar þetta gæti haft. Gregory setti á sig hvert orð sem hann sagði. Honum kom ekki við hvað marxist- arnir höfðust að, en hann varð aldrei of fróður um mennina, sem hann átti við að eiga. Það gat komið honum að notum sið- ar, er hann reyndi að komast í samband við félaga þeirra í Þýskalandi. En hann græddi lítið á því sem þeir sögðu. Þeir nefndu ekki nöfn og gáfu engar upplýsingar. Allt í einu kom honum í hug að þeir töl- uðu aðeins til málamynda og hans vegna, til þess að seinka bréfaskoðuninni. Og er hann hafði fengið þennan grun leit hann á þá og sá að hann hafði rétt fyrir sér. Þeir reyndu árangurslaust að leyna því hve órótt þeim var. Þeir vonuðust eftir að eitthvað mundi gerast. Að vörmu spori beyrði hann fótatak í , stiganum. Hann sá nú vel, að hann hafði gefið Archer ágætt tækifæri til að veiða hann í gildru, er hann hafði gerst svo á- fjáður i að fara með honum á þennan leynda stað. Archer hafði talað lengi í símann áður en þeir fór frá Walsingham Terrace. Hann gat hafa gefið Chivers og fleirum fyrirskipanir og búið þá undir heimsóknina. Gregory gramdist að hann skyldi ekki hafa haft með sér skammbyssu. Þá hefði hann verið betur staddur. Hefði hann grun- að að hann ætti að koma á svona stað mundi hann ekki liafa verið vopnlaus. En

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.