Fálkinn


Fálkinn - 20.02.1959, Blaðsíða 10

Fálkinn - 20.02.1959, Blaðsíða 10
10 FÁLKINN £?*&^$$>^^©^$$«$s««^^$$í>$^$$í>$^^ BSNQST KLUMPUR Myndasaga fyrir börn 132. "\%fK " NÁ«r^SBr^< tetó^V ^^s JwSI 1^)^ ^§3*^ _ ^r , £9-lfc — - ¦% -^ — Þið ganið áfram, hægðu á þér, Skeggur, — Hvað er nú þetta, vegurinn er horfinnl — Flýttu þér að segja okkur hvernig er það biSur engin kaka eftir þér þarna niðri. Hver þorir áfram? Við skulum halda fund að stinga fingrinum i, Klumpur. — Uss, það — Nei, en það er ruggustóll um borð í um þetta alvarlega mál. er bæði mjúkt og vott. „Mary". — Sparkaðu bita upp úr, Skjaldbaka er ¦— Nei, þetta er óæti, og það er heldur — Nú veit ég hvað það er, — það er venju- tilbúin að gleypa hann. Það skyldi þó ekki ekki reykjandi. Ég sá margt þegar ég var lcgt ský. Eigum við ekki að blunda þangað vera rjómaís, þá skaltu beygja framendann i Biscayaflóa, en svona héfi ég aldrei séð. til léitir? — Nei, Skeggur, við skulum held- niður, Klumpur. ur ganga gegnum skýið, það er miklu meira gaman. > — Nú er það ég sem hefi fengið eina af — Loksins upplifum við eitthvað — Þú tókst viðbragðið of fljótt, Skeggur, farðu góðu hugmyndunum hans Klumps. Við skemmtilegt. Nú köstum við okkur út í frá, annars lendi ég á fallhlífinni þinni. Mér hefir göngum ekki gegnum ský, heldur svifum óvissuna. — Það eina sem viS erum viss- dottið margt gott 1 hug um ævina. við. Má ég fá þrjár regnhlífar, Peli minn? ir um, er að við dettum niður á móti. S^krítli ur Húsbóndinn og vinnufólkið var að borða, og Keli vinnumaður missti kjötsnúð á gólfið. — Taktu hann bara upp og éttu hann, sagði húsmóðirin. — Það hafa ekki aðrir en hreinlegt fólk gengið um gólfið hérna. —0~ Dýralæknirinn á Graseyri var ann- álaður fyrir hve orðfár hann var. Hann notaði sjaldan tvö orð ef hann komst af meS eitt. Einu sinni kom bóndi til hans með haltan hest. — Haltúr? spurði dýralæknirinn. — Já, hann er draghaltur. — Framfótur eða afturfótur? — Hann er haltur á framfæti. — Hægri eða vinstri? — Ja, það kemur nú upp á hvort þú lítur á hann framan frá eða aftan frá, sagði bóndinn. —0— Gamli prófaslurinn hafði sagt af sér og flutt úr prestakallinu. Nokkr- um árum siðar kom hann i heimsókn til ýmissa gamalla sóknarbarna og spurði eftir liðan þeirra. Þar á meðal kom hann á sjómannsheimili. Þar var konan orðin hrum og lá rúmföst. — Hve gömul er konan þín orðin? spurði hann sjómanninn. — Hún er orðin gömul. — Já, en hve gömul. — Hún er orðin skrambi gömul. — Já, en hve margra ára er hún? — Hún er órðin meira en nógu gömul, skal ég segja þér. _0— Roskinn maður ógiftur, sem bjó á reytingskoti með móður sinni, þóttist hafa fengið of hátt útsvar og skrifaði kæru. Bréfinu lauk svona: „Ég verð að sjá fyrir gamalli móður, tveimur kúm og sex ám." —0— Á árbakkanum. — Jæja, svo að þér eruð að veiða. — Nei, ég er að drekkja ánamöðk- ^O— I lyfjabúðinni. — Er nokkuð gagn í þessu svefn- meðali? — Já, það er svo gott, að við meg- um ekki selja það nema hafa trygg- ingu fyrir að þér kaupið vekjara- klukku um leið. —0— — Heyrir þú hvernig söngvarinn lætur lagið koma beint frá hjartanu? — Já. En það er bara lakast að hann skuli láta það fara gegnum nefið. —0- — Mér þykir svo vænt um þetta um- ferðaljós — eggin eru soðin þegar rauða ljósið hefir komið sex sinnum.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.