Tímarit iðnaðarmanna - 01.03.1963, Side 8

'Tilraunir með burðarþol steinsteypu eftir blðndunarhlutföllum.
ber sama ár. Námsgreinar áttu að vera: íslenzka (2
tímar á viku) verzlunarbréf og vélritun (2), stærðfræði
og iðnreikningur (4), kostnaðarreikningur og áætlanir
(2), bókfærsla (2), iðnlöggjöf, þjóðfélagsfræði, reglu-
gerðir (3), verkstjórn, vinnuhagræðing og reksturshag-
fræði (4), enska (4), eðlisfræði, viðar- og efnisfræði og
efnafræði (4), landmælingar og uppmælingar (2), teikn-
ing, burðarþolsfræði, tilraunir o. fl. (10), slysavarnir
og öryggismál (1), - alls 880 tímar, eða um það bil.
Mikil bjartsýni og ánægja var ríkjandi um þetta mál
bæði meðal margra iðnaðarmanna, að því er virtist
a. m. k. og forráðamanna skólans. Innritun skyldi
standa dagana 11. til 19. jan. og kennsla hefjast hinn 20.
Jafnframt þessari námsskrá var ætlunin að gefa
þeim, er þess óskuðu, nokkra viðbótarkennslu í stærð-
fræði og öðrum greinum, sem verða mætti til þess að
auðvelda þeim undirbúningsnám undir inngöngu í
Bygmesterskolen í Kaupmannahöfn. Ekki var þetta þó
gert að neinu aðalatriði, og var fyrst og fremst hugsað
um að koma meistaraskólanum á með sem mestum
myndarbrag, og í samræmi við anda laganna.
Þegar innritunartíma lauk höfðu aðeins 3 húsasmið-
ir innritað sig í skólann. Með svo lítilli þátttöku þótti
ekki fært að hefja kennslu að því sinni og var hætt við
framkvæmdir.
Voru nú komin mikil vonbrigði í stað mikillar bjart-
sýni skömmu áður. Margra ára baráttumál til lykta
leitt, eða svo til, en þeir, sem áttu að njóta þess sögðu:
„Nei takk.“ - Þeir sögðu ekki: „Of seint, of lítið,“
miklu frekar: „Of fljótt, of mikið.“
Ástæður fyrir þessum málalokum verður að telja
þær m. a. að þeir, sem hér átti að stofna til skólahalds
fyrir, vilja ekki ganga á skóla lengur en þeir verða að
gera, til þess að öðlast meistararéttindin. Menn telja
sér þau tryggð með lögum, þeir eiga þennan rétt og
hann má ekki af þeim taka. Sumir töldu fyrirvara of
stuttan, aðrir of dýrt fyrir sig að eyða tima í skólasetu
og að þurfa að sleppa vinnu o. s. frv. Hvað svo sem
um þessi málalok verður sagt voru þau sorglegur ár-
angur langs undirbúningstíma.
Þegar frá leið þessum óskemmtilegu málalokum, var
farið að athuga hvaða leiðir væru tiltækar. Einn liður
í þeim athugunum voru viðræður, sem formaður skóla-
nefndar, Sigmundur Halldórsson og undirritaður áttu
við Tilsynet med den tekniske undervisning í Dan-
mörku, á ferð sinni þar vorið 1962, um upptöku ís-
lenzkra iðnaðarmanna í byggingartækniskóla þar í
landi, að vissum prófskilyrðum uppfylltum. Var þá í
athugun að leggja meira upp úr því en áður, að undir-
búa iðnaðarmenn undir tæknifræðinám í bygginga-
greinum erlendis. Náðist fullt samkomulag um þetta í
öllum megin atriðum.
Varðandi sjálft aðalatriði málsins, sjálfan meistara-
skólann, kom það fljótt í ljós, að sumum fannst málið
ekki hafa verið nægilega kynnt með fyrirlestrum í
sveinafélögunum. Má nefna dæmi um þetta í sam-
þykkt, sem Múrarafélag Reykjavíkur gerði í febrúar
1962, en hinn 20. þess mánaðar sagði undirritaður
stuttlega frá undirbúningi þessa máls á fundi félags-
ins. f nefndri samþykkt félagsins sagði:
„Múrarafélag Reykjavíkur vill hér með mótmæla
því, að byggingarnefnd Reykjavíkur (en það er hún,
sem veitir iðnmeisturum löggildingu til að standa fyrir
húsasmíði eða mannvirkjagerð í lögsagnarumdæminu),
setji fyrirvaralaust þau skilyrði fyrir byggingarleyfi, að
iðnaðarmenn hafi lokið prófi úr meistaraskóla. Félagið
telur að veita þurfi einhvern frest áður en þessi ákvæði
eru sett, þannig að þeir, sem lokið hafa sveinsprófi nú,
séu ekki skilyrðislaust skyldaðir til að ganga undir
slíkt framhaldsnám. Hinsvegar vill félagið ekki með
8
TÍMARIT IÐNAÐARMANNA