Tímarit iðnaðarmanna - 01.03.1963, Side 21

Viðbótartæki fyrir hornborun
Við innréttingar- og viðgerða-
störf getur oft verið erfitt að bora
smá göt í veggi, þétt við gólf- eða
loftflöt. Til að auðvelda borun á
slíkum stöðum hefur verið gert sér-
stakt viðbótartæki fyrir hornborun,
og má nota það á algenga eða hæg-
genga bora. Með viðbótartæki þessu
er unnt að bora þétt með gólffleti,
loftfleti eða innst inni í horni. Það
er sérstaklega hentugt til að gera
smá göt við lagningu rafhitakerfis.
Hornið á leggnum er stöðugt stillt
á 30° svo að sjálft aðaltækið og
hendur stjórnandans þurfa hvergi
að koma við aðliggjandi fleti, og
sézt þetta vel á myndinni. Þó er tal-
ið, að alltaf sé hægt að beita fullum
þrýstingi við borunina.
Auðvelt er að tengja viðbótartæk-
ið við borvélina, án þess að fjar-
lægja skurðhausinn. Hægt er að fá
sérstakar gerðir múrbora.
Framleiðandi er Wolf Electric
Tools Ltd., Pioneer Works, Hanger
Lane, London W 5, Bretlandi.
I.T.D. nr. 0606
Pípuskurðartæki
Með þessu einfalda tæki hefur
Bandaríkjamaðurinn Richard T.
Headrick, Los Angeles, Kaliforníu,
leyst vandann við að sniðskera
pípuendana fyrir samsuðu þrígreina
hornsamskeyta.
Tækið gerir unnt að skera gagn-
stæða pípuenda þannig, að sniðflet-
irnir falli saman við samsuðu við
aðrar p.pur. Oddur, sem komið er
fyrir á 350 skáplötu, sýnir á miðlínu
þegar pípustykkið er rétt staðsett í
V-grópi festibúnaðarins. Þegar ann-
ar endinn hefur verið sniðinn, er
hinn endinn settur í festibúnaðinn,
og hin markaða miðlína er aftur lát-
in bera yfir oddinn, og samræmir
þannig skurð beggja enda.
Þegar tækið er notað í sambandi
við bandsög, eru rennistillingar not-
aðar á brúnir undirstöðunnar til að
festa skurðhornin. Ein hlið er notuð
fyrir hvorn skurð.
línu.
2. Fyrri stefnulína.
3. önnur stefnulína.
4. Pípan, sem unnið er að.
5. Blað.
6. Fyrri skurður, samhliða fyrri stefnu-
línu.
7. 350 halli, miðað við undirstöðu.
8. Oddur.
9. Undirstöðuplata.
10. Rennistilling.
I.T.D. nr. 0593
Ný skrúfufesting
Skrúfan eða skrúfboltinn cr
klæddur í gúmermi, sem þenst
út þegar hert er á.
Það er erfitt að festa skrúfur ör-
ugglega í múrsteinsveggjum, gipsi
eða öðrum efnum, sem hættir til að
molna. f slíkum tilfellum er nú farið
að nota gúmermi, sem skrúfan er
klædd í. Skífa undir skrúfuhausnum
tryggir festingu hlutarins við vegg-
inn, og á hinum endanum er ró
(mynd i).
Festing þessi er auðveld í notkun.
Hola, sem tekur nákvæmlega við
gúmerminni (8-9 mm að þvermáli),
er gerð með múrbor. Skrúfan, með
skífunni á réttum stað, er látin gegn
um gatið á hlutnum, sem festa skal,
gúmerminni er smeygt upp á og róin
hert með fingrunum. Eftir að skrúf-
an hefur verið sett inn, er hert meira
á, og við það bslgist gúmið út og
grípur í efnið í veggnum.
Þegar um þunna skilveggi er að
ræða, belgist sá hluti erminnar all-
mikið út, sem ekkert aðhald hefur,
svo að það er ógerlegt að losa fest-
inguna, en hinn hlutinn þenst raunar
einnig nægilega mikið út til að
mynda fast grip í efnið umhverfis.
Ýmsar skrúfugerðir eru fáanlegar.
Skrúfuleggurinn getur endað á auga,
krók, haldi fyrir gluggastöng, hurð-
arhæl, skaga með skrúfugangi eða
höldum fyrir hillur eða spegla.
Framleiðandi er Etablissement de
Vis, 130 rue J. P. Timbaud, Cour-
bcvoie (Seine), Frakklandi.
I.T.D. nr. 0544
AðaLfundur
Félags ísl. dráttarbrautaeigenda
var haldinn 9. marz s.l. Rætt var um
ýms hagsmunamál aðildarfélaganna.
Stjórnin var endurkosin, en hana
skipa: Bjarni Einarsson, formaður,
Marsellíus Bernharðsson og Sigur-
Jón Einarsson.
TlMARIT IÐNAÐARMANNA
21