Vikan


Vikan - 27.03.1958, Blaðsíða 13

Vikan - 27.03.1958, Blaðsíða 13
Maðurinn er heimspekingurl Jjykillinn að lífshamingjunni CARY GRANT er kindugur ná- ungi- Hann er b.úinn , að Sanna æ ofan í æ að hann er mikill leikari. Nú kemur á daginn, að hann: er líka heilmikill heim- spekingur. Sú er að minnsta kosti niður- staða mín eftir að hafa spjallað við.hann. Bg heimsótti hann fyrir skemmstu í Elstiee kvikmynda- verinu í London. Eg spurði: „Hvernig ferðu að því að vera svona tágrannur og kominn á sextugsaldur ?" „Þetta gerist allt í huganum," ansaði hann. „!Ég hugsa mig grannan. Ef maður beitir hugan- um nógu einarðlega að ákveðnu marki, þá gerist eitthvað. Til dæm- is trúi ég því, að maður geti aflað sér vina með því að einbeita hug- anum að því, að þeir verði að finnast maður bezti náungi." Iðg spurði hvort hann gæti þá ekki hugsað sig sælan — og þar með verið sæll. Cciry Gra'riF „Við ,verðum öll einhverstaðar að vera," ansaði hann. „Og við þá staðreynd verðum við að fella okk- ur. Það er leiðin til lífshamingj- unnar. Ekki peningarnir. Ef peningarnir einir gætu gert fólk hamingjusamt, þá mundi Barbara Hutton, sem ég var einu sinni giftur, vera hamingjusam- asta kona veraldar. En hún er það ekki." 35g spurði um tilrauhir hans til kvikmyndaframleiðslu. Notaði hann sína eigin peninga? „Held nú ekki!" sagði Cary. „Hversvegna skyldi ég taka áhættuna á mig? E!g tek hluta af ágóðanum og fer sjálfur með að- alhlutverkið. 3Sg finn handrit sem mér líst vel á, og hefst handa. Það er enginn leikur að fram- leiða kvikmyndir. Það er áhættu- samt. Á sumum er stórtap. Ef við sem í þessu erum, vissum alltaf, hvað fólkið vildi fá að sjá, þá væri hver einasti kvikmyndafram- leiðandi milljónamæringur." Cary var kominn til Lundúna til að leika í myndinni „Glanninn" með Ingrid Bergman. ,,Við Ingrid erum miklir vin- ir," sagði hann mér. „Hún er dá- samleg kona." Það var einhverntíma haft eft- ir Cary, að hann ætti vinsældir sínar þvi að þakka, að hann léki alltaf sjálfan sig. Eg spurði hvort þetta væri rétt. „Nei," sagði hann. „Eg er rétt nýbyrjaður að kynnast sjálfum mér. EJg hef aldrei þekkt sjálfan mig." Ég 'hlýt að hafa orðið eitt'- : spurningarmerki í framan, því að hann sagði: „Jæja, þekkir þú ¦ sjálfa þig? Ertu sjálfri þér sam- kvæm — fullkomlega eðlileg — þegar þú talar við éinhvern fyrir blaðið þitt eða þegar þú gengur inn í herbérgi, sem er fúllt af ókunnugu fólki? Bregðurðu þér ekki í einhverskonar gerfi, skríð- urðu ekki inn í einhverskonar skel til þess að leyna því, hverjar eru hinar raunverulegu tilfinningar þinar og hugsanir?" Eg játaði að líkast til gerði ég það. „Jæja," sagði hann, ,,og hið sama gerir leikarinn fyrir fram- an kvikmyndavélina. Maður kemst ekki hjá því að vera þvingaður, taugarnar segja til sín, og þar af leiðandi er maður ekki maður sjálfur. En nú held ég að ég sé farinn að þekkja sjálfan mig." „Hvað veldur?" spurði ég. „Þroski," sagði hann, „og kannski hjónaband mitt. Betsy hefur kennt mér svo margt." Pyrir nokkrum árum léku þau aðalhlutverkin í bráðskemmtilegri mynd sem hét „Allar stúlkur ættu að giftast." Eg spurði hvort það hefðu verið fyrstu kynni þeirra. „Nei," sagði hann. „S5g sá hana á leiksviði hér I London og fannst mikið til um hana. Og á heimleið- inni til Bandaríkjanna hitti ég hana á skipinu. Seinna, í Hollywood, þegar „All- ar stúlkur ættu að giftast" var i vindirbúningi, sagði ég við fram- og Cary tímmt leiðahdann: Reyndu á'ðiriá:'i feétsy Drake. Hún er í NevF i Ýkrk': - ;' Hann gerði það, og þégai' myndatökunni laukj ' gifttim'' við okkur." '.':; ' ''¦''¦ •''¦ 1 myndinni lék Béf sy'_ 'átúiku, sem var staðráðín I að 'kr^ekja í Cary. '" ^. '," „Notaði hún sömu aí)ferðirnar við þig utan kvikmyndayersins?" spurði ég. ......... Cary velti þessu fyrir sér stimd- arkorn. j ; .'¦ „Nei," sagði hann svo. „Það væri ólíkt Betsy. Hún er ekkert áleitin. Þú verður áð koma til hennar, annars kemur hún ekki til þín." Hann vék talinu aftur að því sem þann kallaði jákvæðar hugs- anir. „Þú ættir að reyna þetta," sagði hann. „Maður getur hugsað hvað sem maður vill, og það mun ræt- ast. Stúlka, sem ég talaði við í morgun, sagði mér frá manni í Róm, sem veldur henni óham- ingju. Eg er viss um, að ef hún einbeitti huganum, gæti hön látið hann gera hvað sem henni, sýnd- ist." S&g þakkaði honum fyrir heil- ræðið og kvaddi. Síðan við töluðum saman, hef ég hugsað af alefli um áS vinna stóra vinninginn í happdrættmu. Enn hef ur ekkert skeð,' eh ég er ennþá að reyna. . . , — TJNITY HÁLL. i 1 þau, og þau földu sig í flýti bak við tré. Þar biðu þau eftir fylgdarmanni sínum. Loksins birtist hann. „Þeir ætluðu að skjóta ykkur niðri á stöðinni, en ég sagði þeim, að þið væruð ástfangin, og væruð að flýta ykkur inn í skóginn." „Ætlarðu ekki aö bera mig?" „Hvernig vissirðu það?" sagði Christine glettnislega og gaf Jan hornauga. „Við skulum fara af stað," sagði Jan hörkulega. Þau gengu nú upp brattann, þangað til þau komu upp á ás einn. Þar staðnæmdist Christine hlæjandi. Þau voru komin að víglínunni. „Ætlarðu ekki að bera mig yfir línuna?" spurði hún. Hann lyfti henni upp og hélt fast utan um hana. Honum fannst hann halda á álfamey í örmum sér og hann horfði í djúp augna hennar. Varir þeirra mættust og hún gaf sig honum á vald, þarna inhan um snæviþakin grenitrén. í dögun komu þau að öðru vinahúsi. Þau voru ennþá í landi óvinanna. Síðan biðu þau næturinnar. „Við þurfum að sofa, og sofa Iengi," sagði Jan, „því að við eigum langa og erfiða nótt fyrir höndum." Hann vaknaði við það að Christine kraup yfir honum. Hann vafði hana örmum í blindni, eins og hvolpur hjúfrar sig upp að móður sinni. „Mig var að dreyma," sagði Jan. „Hvað var þig að dreyma?" spurði hún. „Ég held að þú vitir það," sagði hann. Hún beygði sig niður að lækjarsprænu, fór úr þykkri blúss- unni og skvetti vatni yfir sig alla. Hún sá, að hann starði á hana. „Hvað ertu að hugsa?" spurði hún brosandi. .;. „Það sama, sem ég var að hugsa í draumnum," sagbi Jan. Framháld á nœstu síðu. Veiztu ? 1. Hvernig stendur á því að nas- ir og hlustir selsins fyllast ekki af vatni þegar hann kafar ? ?. 1 hvaða landi mundirðu leita Falangistaf lokkstns ? 3. Humphrey Bogart dó í fyrra. Hann sló fyrst í gegn í kvik- mynd, þar sem hann lek með Leslie Howard. Hvað hét sú mynd? 4. Hvar á landinu er Lóma- gnúpur ? 5. Hverju er lýst á Bayeux refl- invun fræga, sem Björn Th. Björnsson listfræðingur hefur mikið skrifað um? 10. Hvað var Ingólfnr Arnarson gamall maður þegar hann fluttist til Islands? Geturðu nefnt finun síðustu forseta Bandaríkjaniia? Hvað hét dfsin, sem átti að hafa veslast upp af ast til ungs manns, þangað i til ekk- ert var eftir af henni nema röddin ? Næturdrottningin er aðalper- sónan í tveggja þátta, óperu eftir Mozart, sem gerist ná- lægt Isishofi í Memfis. Hvaða ópera er það? ., Gáta: Eykur værð, en eyðir fé, útskorið með stöngv\It>, ', kemur i burtu kvikimii, með kjalkum f jórtiHi Kingum. Svör á bíáS^tðu 14 «—¦l>a*li.Lkt...>i.*M> : S VIKAN

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.