Vikan - 26.05.1977, Síða 40

STJÖRMSRV
llniiurinn 21.niars 20.a »ril
Þú verður fyrir stöð-
ugri áreitni af hálfu
sömu persónunnar,
en þú getur sjálfum
þér um kennt, því þú
talar aldrei hreint út
um hlutina. Hætta
er á misklíð á heimil-
inu þessa dagana.
Rr lihinn 22. júni JJ.júli
Þú færð vitneskju
um mál, sem kemur
illa við þig. Persóna,
sem þú hélst, að væri
þér velviljuð, sýnir
nú á sér aðra hlið og
veldur það þér mjög
miklum vonbrigðum
fyrst um sinn.
VauliA 21.apríl 2l.niai
Árásar- og þrætu-
girni þin gæti orðið
þér að fótakefli.
Finndu þér eitthvað
annað til afþreyingar
en að knýja fram
uppgjör hjá einum
eða öðrum. Þú gætir
orðið fyrir miklu
happi á laugardag.
I.joniit 24. júli 24.
Þú kemur á framfæri
gamalli ósk, og nú
virðist koma skriður
á málið. Hik er sama
og tap, svo þú skalt
ljúka við að ganga
frá þínum málum
sem allra fyrst. Þér
eru allir vegir færir.
1'\ihur;irnir 22. ni;ii 2l. júni
Það verður litið úr
frítíma þinum um
þessar mundir vegna
áhrifa kunningja
þinna. Þú ræðst í
stórframkvæmdir, að
þínu mati, þótt aðrir
sjái ekkert merkilegt
við það.
Fyrir tilstuðlan ætt-
ingja þinna verður
mikil breyting á hög-
um þínum. Þú ert
ánægður með tilver-
una og skemmtir þér
mikið með félögum
þínum. Happatala er
3 og litur rauður.
Fátt er svo með öllu
illt, að ekki boði
nokkuð gott, og nú
færðu að reyna það.
Þú ferð í ferðalag um
ókunnugar slóðir og
hittir fyrir fólk, sem
á eftir að hafa mikil
áhrif á framtíð þína.
Slcingciiin 22.dcs. 20. jan.
Ef til vill ætlarðu þér
of mikið í einu, en
einhvemveginn tekst
þér að sigla öllu í
heila höfn. Flest
virðist leika við þig.
Vertu fremur varkár
í fjármálum.
S|iorú(lrcRinn 24.okl. iM.nót.
Líkur eru á, að þér
takist ekki að anna
öllu, sem fyrir þig er
lagt, en gleymdu
ekki, að þú þarft að
taka þinn hvíldar-
tíma, og of mikil
vinna verður þér síst
til góðs.
\alnshcrinn 2l. jnn. I‘>.fchi.
Þú færð fréttir, sem
dreifa hugsunum
þínum og vekja hjá
þér nýjar vonir. Þú
sérð i gegnum gildru,
sem þér er ætluð.
Vikan verður þér
ánægjuleg, sérstak-
lega heima fyrir.
Hogniiirturinn 24.nót. 21.dcs.
Tefldu ekki á tvær
hættur og hugsaðu
málin vandlega, áður
en þú tekur ákvarð-
anir. Þú kynnist
manneskju, sem þú
veist ekki alveg,
hvernig þú átt að
taka við fyrstu
kynni.
Fiskarnir 20.fchr. 20.m<trs
Þú færð heimsókn,
sem kemur mjög
flatt upp á þig.
Leggðu þig allan
fram við að gera út
um mál, sem kom
upp fyrir nokkru,
svo það spilli ekki
fyrir þér í framtíð-
inni.
veislu, þurfti ég að sópa upp brotin
glös fyrir 100 pund næsta morgun.
En það hafði ekkert verið eyðilagt,
ekkert brotið og engin brunagöt
eftir sigarettur. Ég þurfti ekki einu
sinni að syksuga gólfteppið!
Enginn dó brennivínsdauða,
enginn varð veikur, enginn reyndi
við maka annars, og það voru engin
slagsmál. Ég skammaðist ; min
næsta morgun; maðurinn, sem ég
hataði svo mikið, hafði opinberað
minn innri mann.
Frú Ellaby kom í veisluna, og það
var þá, sem hún mælti með
skólanum fyrir börriin. Elsti sonur
okkar Steve, neitaði að fara, vegna
þess að honum líkaði svo vel í litla
þorpsskólanum, en skólastjórinn
sagðist skyldi taka Timmy og Sue,
og Howard átti að fara ári síðar.
Við fórum með börnin i Kendals,
stærstu verslunina i Manchester. í
sannleika sagt var það milljón
punda virði að sjá börnin sín klædd
í litlu bláu skólabúningana. Ég var
svo hreykin. Það var besta,
langbesta stundin, sem vinnings-
peningarnir færðu mér.
Sue og Timmy voru svo yndisleg
í jökkunum sínum með skólamerk-
inu á, að ég gat varla hugsað mér að
sjá af þeim. Við ókum þeim til
skólans, og þau grétu bæði, því þau
vildu ekki fara frá okkur.
Timmy sat á grasinu og neitaði
að hreyfa sig. ,,Ég fer ekki,” sagði
hann snöktandi. Ég sneri bakinu að
þeim, svo þau sæu ekki, hvað ég
gréti, og Keith gekk með þeim inn í
skólann. Þetta var hræðilegt. Ég
grét alla leiðina heim.
Ég hef ekki neitt út á skólastjóra
skólans að setja, en starfsfólkið
fyrirleit okkur og lét það bitna á
börnunum. Ef það þurfti að vinna
eitthvert óþrifaverk, voru Nichol-
son börnin valin til þess, og ef
eitthvað glataðist, var þeim kennt
um það.
Fram að þessu hafði ég verndað
börnin mín frá hatrinu og gremj-
unni, sem hafði bitnað á okkur
Keith, en í heimavistarskólanum
urðu þau að standa á eigin fótum.
Timmy kom eitt sinn heim í frí og
sagðist hafa lent í slagsmálum, því
eitt barnanna hafði sagt, að það
væri það sama að vinna í
getraunum og að stela og að Keith
ætti að skila peningunum aftur.
Sue sagði líka við pabba sinn:
,,Þú ert heppinn, því þú þurftir ekki
að vinna fyrir peningunum, eins og
hinir pabbarnir — þér voru bara.
gefnir þeir!”
Keith hló. Hann tók þetta ekki
alvarlega, en ég sagði börnunum, að
ég væri orðin þreytt á þessum
háðsyrðum frá hinum börnunum í
skólanum.
Það voru foreldrar hinna barn-
anna, sem stóðu á bak við þetta.
Þeir, sem voru mjög ríkir, létu sér
standa á sama; það voru hinir, sem
þurftu að berjast við að koma
börnunum sínum á þennan skóla.
En þrátt fyrir allt þetta höfðu
börnin gagn af að vera í skólanum.
Þau lærðu að tala fallegt mál, fóru í
útreiðartúra, stunduðu ballett og
iþróttir. Þau hafa nú reynslu af
tvenns konar lífsmáta. Þau falla inn
í ríkulegt umhverfi og geta verið
þau sjálf um leið. Þau hræðast
ekkert.
RÉTTURINN TALDI OKKUR
NÆGILEGA EFNUÐ TIL AÐ
ÆTTLEIÐA HANN.
Með því að senda börnin min í
skóla til að læra að haga sér
prúðmannlega og fallega, lærði ég
sjálf mikið af þeim. Mér fannst ég
skelfing heimsk, þegar mér varð á
að tala óvandaða mállýsku í návist
þeirra. Það var skrýtið að láta þau
kenna sér vandað mál.
Ég beið alltaf fríanna full af ást
og bliðu. Frú Ellaby hafði rétt fyrir
sér. Við misstum aldrei tengslin.
Árið 1965 ættleiddi ég Stuart,
litla bróðurson minn. Geoff bróðir
minn og kona hans skildu, og hann
hataði konu sína svo mikið, að hann
þoldi ekki einu sinni að hafa barnið
nálægt sér. Fyrst fór Stuart til
fósturforeldra.
Ég vildi ekki, að neinn annar
hefði hann — hann var sonur bróður
míns —- svo ég tók hann frá
fósturforeldrum sínum. Það var
hræðilegt að þurfa að gera þetta, en
rétturinn áleit þetta það besta, þar
sem við vorum efnuð og gátum veitt
honum allt, sem hann þarfnaðist.
Mér þótti afar vænt um þetta litla
barn.
Keith vildi, að við eignuðumst
annað barn, og læknirinn minn
sagði mér, að ættleiðing Stuarts
gæti auðveldað mér að verða
barnshafandi.
Þetta var slæmur tími fyrir okkur
Keith. Hann drakk mjög mikið.
Lögreglan varð oft að fjarlægja
bilinn hans af götunum, því hann
vissi ekki, hvert hann var að aka!
Ég var mikið ein, því Keith var
aldrei heima. Hann borðaði nokkrar
sneiðar af reyktri síld og drakk
nokkur mjólkurglös í morgunverð,
og síðan hélt hann áfram að drekka.
Þetta var einkennilegt. Eg átti
alla þessa peninga, allt sem mig
langaði til að eiga, en samt sem
áður hafði ég tapað svo miklu.
Ég hafði misst börnin, sem voru á
heimavistarskóla, og ég hafði
misst Keith, sem ég elskaði enn.
Ég skildi ástæðuna, sem lá að
baki drykkjuskapar hans. Hann
skammaðist sín fyrir að hafa
yfirgefið námuna. Að vissu leyti
hafði hann verið hreykinn af því að
40VIKAN 21. TBL.