Menntamál - 01.02.1973, Qupperneq 27

Unnið að verkefnum.
sem þannig fara í gegnum skyldunámið,
standi verr að vígi en aðrir í framhaldsnámi.
Slíkt er ekki örvandi fyrir viðkomandi nem-
endur. Þetta er eflaust atriði, sem forráða-
menn barna og unglinga velta fyrir sér með
tilliti til búsetu. Aliir, sem starfað hafa í fá-
mennu sveitarfélagi, vita iivilík lyftistöng skól-
inn getur verið fyrir íbúana. Það verður því
að hlúa að þessum skólum.
Andri: Ég er Jóhannesi alveg sammála um þetta
síðasta markmið. Það verður að gera verulegt
átak til að halda uppi skólastarfi úti um land-
ið. Víðast livar í dreifbýli telja ntenn, að skól-
ar eigi ekki að starfa lengur en 8 rnánuði. Þess
vegna var sú stefna mörkuð í síðara grunn-
skólafrumvarpinu að reyna að rneta, hversu
miklar undanþágur væri hægt að veita. Þess-
ar undanþágur eru samkv. bréfi menntamála-
ráðuneytisins til alþingis 20. marz 1973 þær,
að skóli má stytzt starfa 7 mánuði í 1,—3. bekk,
7i/2 rnánuð í 4.-6. bekk og 814 mánuð í 7,-9.
bekk. Þetta er nauðsynlegt til að koma á nokk-
urn veginn svipuðu skólakerfi um land allt.
Ég vil líka benda á það, að gert er ráð f'yrir,
að víxlkennsla verði smám saman afnumin á
10 ára framkvæmdatíma grunnskólalaga, svo
að skólaárið í núverandi barnaskóla geti orðið
minnst 7 mánuðir, en ekki 3—3j/2 mán. eins og
nú er. I.ágmarkslengd skólaársins fer síðan
stighækkandi upp í 81/ rnánuð í 7.-8. bekk
af þeim ástæðum, að námsefni væri þá orðið
það mikið og nauðsynleg forsenda framhalds-
náms, að undanþágan rnætti ekki vera langt
frá hámarki.
Indriði: Ég vil aðeins benda á, að þarna var um
að ræða milliveg. Finna varð jafnvægi nrilli
námsins og þeirra námskrafa, senr gerðar eru
annars vegar og sérstakra aðstæðna og við-
lrorfa lrjá foreldrunr og börnum lrins vegar.
Ég lreld, að þessi snráu skólalrverfi hafi nrikla
MENNTAMÁL
25