Æskan - 01.02.1985, Page 41

þegar þau sáu skrýtna blóm-
ið með andlitið hans Jóa!
Það kom skelfingarsvipur á
þau og þau góndu á hann. —
Jói, ert þetta þú? Það getur
alls ekki verið! Hvað kom
eiginlega fyrir? Spurningum
rigndi yfir Jóa sem bara hló
og hristi blómkollinn sinn og
veifaði grænu handleggj-
unum.
— Við verðum að bjarga
þér. Líður þér ekki hræði-
lega illa? Dóra og Maggi
töluðu bæði í einu svo að Jói
komst varla að til að segja
þeim að sér liði vel og hann
vildi vera kyrr á rótinni til
að þurfa ekki að fara í
skólann.
— Ég hitti víst á óskastund
því að ég óskaði þess að ég
væri svo rækilega fastur að
enginn gæti dregið mig í
óhræsis skólann. Og þá var
ég allt í einu hér!
J
ÆSKAN 41