Æskan - 01.06.1990, Side 38

Frá lcscndum
Björn Ingvarsson
13 ára.
Litli blóm-
álfurinn
eftir
Elínu Dögg Guðmundsdóttur
10 ára
Einu sinni var lítill strákur af hinni miklu Allt ætt. Hann hét
Magnús Ver. Þegar hann var sjö ára fór hann að æfa knattspyrnu
en hann var svo lélegur að hann komst aldrei í liðið. Þá ákvað
hann að æfa sig í stöðu markmanns. Eftir tvö ár var hann orðinn
svo góður að hann komst í meistaraflokk eins og skot. Tveimur
vikum síðar lék lið hans, Afturelding, vináttuleik gegn Liverpool.
Afturelding hefði áreiðanlega tapað ef Magnús Ver hefði ekki ver-
ið með því að hann varði hvert skotið af öðru.
Magnúsi fannst ákaflega gaman að æfa knattspyrnu því að hann
varð svo hraustur og sterkur af því.
Ári síðar sáu leikmenn í liði A. C. Milan Magga vera að skutla sér
og þeir urðu alveg steinhissa.
„Vá! Að tíu ára drengur skuli geta allt þetta,“ sagði einn.
„Já, en heppilegt að við skyldum rekast á þennan einmitt þegar
markvörðurinn okkar er að hætta sökum elli,“ sagði annar.
Og þeir buðu honum gull og græna skóga og enn þá meira gull.
Maggi sagði bara „allt í lagi“ og daginn eftir lögðu þeir af stað til
Italíu.
Jæja, nú er stóra stundin runnin upp. A. C. Milan er að keppa við
Napólí í úrslitaleiknum. Maggi hefur varið af snilld nokkur skot frá
Maradonna og átt frábærlega góðar sendingar til Vans Bastens.
Það er aðeins ein mínúta eftir. Maggi á að spyrna frá marki. Hann
spyrnir svo óskaplega fast að knötturinn lendir í þremur mönnum,
brýtur þann fyrsta, brákar annan og lendir í maganum á mark-
manninum sem hendist inn í markið og nær ekki andanum lengi á
eftir!
Maggi var hetja leiksins og þjálfarinn sagði bara:
„Hann Magnús minn er góður strákur því að Magnús ver allt!“
Einu sinni var stelpa sem
Erna. Hún lék sér oft úti í nióa
og skoðaði blómin um leiÖ-
Hún bjó sér til hús í móanurh
þar sem hún gat borðað nest'
ið sitt.
Einn dag þegar Erna var að
skoða blómin sá hún að eitt
blómið sveiflaðist til og frá.
Hvað getur þetta verið?
Erna færði sig nær blóminu
til að sjá þetta betur en Þa
hætti það að sveiflast. Hún le'
á blómið aftur og skoðaði þae
vel. Hún leit inn í blómið
þar var þá lítill blómálfur.
„Blómálfur!" hrópaði Erna
upp yfir sig.
Hún náði álfinum úr blómiu^
og hljóp með hann heim t>
sín.
Þegar hún kom heim sett'
hún álfinn í fallegasta blómi
sem mamma hennar átti. Si
an skírði hún hann Blóma-
Erna átti Blóma í mörg ár
bjó hann í sama blóminu Þa
til hann dó.
42 Æskan