Samtíðin - 01.12.1962, Blaðsíða 16
8
SAMTlÐIN
ur þeirrar tölu 85 + 6 = 91 cm, sem er
hæfilegt mjaðmamál þitt. — Eða 160 cm
liæð: 80 + 6 = 86 cm o. s. frv.
Jólabaksturinn
PÚÐURSYKURTERTA. Þetta er 'ein-
liver Ijúffengasta kaka, sem ég þekki.
Hana má hafa í áhæti, ef vill. Hér kemur
uppskriftin: 4 eggjahvítur, 2 bollar púð-
ursykur þeytist saman og bakist í 5 lög-
um í 20 mínútur hvert lag. Vel smurður
smjörpappír er notaður sem form. Gæta
skal þess að smyrja þá stærð, sem mátu-
leg er, því að deigið vill renna nokkuð
mikið til. Til að þekja kökuna og á milli
laganna þarf upp undir 1 lítra af þeytt-
um rjóma, sem er bættur með 2—3 msk.
af sultu. Strá skal möluðum hnetum
eða möndlum milli laganna, 1 kúfuð tsk.
nægir milli hvers lags. Rakist við form-
kökuhita. Má elcki bakast í formi.
DÖÐLUSTENGUR. 60 g brætt smjör,
130 g púðursykur, 85 g hveiti, 230 g
saxaðar döðlur, 115 g saxaðar hnetur eða
möndlur, 3 egg, 1 sléttfull tsk. af geri,
salt á hnífsoddi.
Smjörið og sykurinn hrærist saman,
eggin eru látin út í eitt í einu. Síðan er
hveitinu, gerinu, döðlunum og hnetun-
um jafnað saman við. Rakist í vel
smurðri skúffu. Þegar kakan er orðin
köld, er hún smurð með bráðnu súkku-
laði og skorin í stengur eða tígla.
KANELKÖKUR. % kg hveiti, i/2 kg
sykur, 6 egg, 2 tsk. kanell, 1 tsk. ger.
Eggin og sykurinn hrærist vel. Hveitið,
gerið og kanellinn hrærist saman við.
Deigið er látið með teskeið á vel smurða
plötu og kökurnar bakaðar, þar til þær
eru orðnar gulbrúnar.
SVO þakka ég ykkur öll bréfin og hlýju
kveðjurnar á árinu og hlakka til að
svara hréfum ykkar í næsta blaði, sem
kemur 1. febrúar 1963. Það er ósk okk-
ar, sem skrifum í SAMTÍÐINA, að hlað-
ið megi verða sem flestum til fróðleiks
og skemmtunar. Við vonum, að það megi
á komandi árum verða blað allra ís-
lenzkra heimila. Kynnið blaðið sem víð-
ast og sendið því marga kaupendur. Svo
óska ég ykkur öllum GLEÐILEGRA
JÓLA. — Freyja.
Nýjasta Parísargreiðslan.
INIýstárlegt slökkvistarf
„Elskan mín,“ sagði sú nýgifta við
mann sinn, „ég á ekkert nema ostbita í
matinn f *
„Ha!?“
„Kótiletturnar brunnu nefnilega svo
hroðalega við, að ég varð að slökkva í
þeim með súpunni.“