Austurstræti - 27.07.1938, Side 11

AUSTURSTRÆTl
Klukkan er eitt. En ég hefi á-
kveðið að vaka þessa vornótt. —
Ég geng aftur niður í bæinn eft-
ir hljóðri götu og mæti aðeins
einum einstökum vegfaranda,
sem hraðar för sinni og lætur
hattinn slúta. En þegar ég kem
niður í Bankastrætið, verða á
vegi mínum smáhópar, sem
virðast ekki vera á heimleið.
Þeir slangra fram og aftur um
gangstéttina. Og niður á torginu
g við Útvegsbankahornið eru
þéttir hópar af bílum og fólki.
Kliðurinn frá þessum óasa í eyði
mörkinni berst út í þögn nætur-
innar, — blístrandi strákur á
hjóli smýgur framhjá og hverfur
með flughraða vestur Austur-
strætið.
Er það sem mér sýnist? — Er
borgin vöknuð strax aftur. —
Mér virtist langtum fámenn-
ara hér og þögulla fyrir hálf-
tíma síðan. Ég staðnæmist við
pulsuvagninn hans Bensa undir
Útvegsbankanum, Austurstræt-
ismegin. Við Bensi erum kunn-
ingjar og ég er að hugsa um að
fá mér í nefið hjá honum. En
það er nú hægara sagt en gert.
Þar er blátt áfram blindös þessa
stundina. Bensi réttir í sífellu á
H.f. Rafmagn
Vesturgötu 10
Annast allskonar
lagnir og viðgerð-
ir, bæði úti í bæ
og á vinnustofunni.
Selur:
Rafmagnselda vélar.
Perur o. fl.
báðar hendur pulsur, sinnep,
vínarbrauð, mjólk, og fransk-
brauð. Og armar hans ganga
blátt áfram með óskiljanlegum
vélrænum hraða, og þó er ekk-
rt lát á hrópunum: „Tvær
pulsur!“ ,,Eina mjólk!“ „5
pulsur!“ og nú hrópa marg-
ir í einu. Og það byrja
stympingar bak við vagn-
inn. Tveir bílar bíða bak við
gangstéttina, sá þriðji rennir að,
llir fullir af fólki. Út úr ný-
komna bílnum staulast feitlag-
nn betri borgari. Ég þekki þar
75