Morgunblaðið - 21.02.2009, Side 33

Minningar 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 21. FEBRÚAR 2009
✝ Þórunn Sigurð-ardóttir Tunnard
fæddist 30. júní 1917 í
Reykjavík og lést 7.
desember 2008 á
heimili sínu í London.
Móðir hennar var
Halldóra Ólafsdóttir,
húsfreyja, f. 1892, d.
1968, dóttir Ólafs
Finnssonar prests í
Kálfholti í Holtum.
Faðir Þórunnar var
Sigurður Guðmunds-
son mag. art., skóla-
meistari Mennta-
skólans á Akureyri, f. 1878, d. 1949.
Systkini Þórunnar eru 1) Ólafur,
yfirlæknir á Fjórðungssjúkrahúsinu
á Akureyri, f. 1915, d. 1999, kvæntur
Önnu S. Björnsdóttur, húsfreyju, f.
1920. 2) Örlygur listmálari og rithöf-
undur, f. 1920, d. 2002, kvæntur Unni
Eiríksdóttur verslunareiganda, f.
1920, d. 2008. 3) Guðmundur Ingvi
hæstaréttarlögmaður, f. 1922,
kvæntur Kristínu Þorbjarnardóttur
húsfreyju, f. 1923, d. 2008 og 4) Stein-
grímur Stefan Thomas listmálari, f.
1925, d. 2000.
Þórunn ólst upp á Akureyri, á
miklu menningarheimili, en íbúð
skólameistarafjölskyldunnar var í
skólahúsinu. Heimili foreldra hennar
var ákaflega gestkvæmt og þangað
komu innlendir og erlendir stjórn-
málamenn, skáld og listamenn. Þór-
unn lauk stúdentsprófi frá Mennta-
ust. Þau gengu í hjónaband 25. júlí
1942 og fylgdi Þórunn manni sínum
þá um sumarið til Englands. Þórunn
og Anthony settust að í Lincolnshire
á slóðum forfeðra Anthonys en ætt
hans hefur verið á þessum slóðum
frá 11. öld. Lengst af bjuggu þau í
The Manor House, í Frampton, rétt
fyrir utan Boston í Lincolnshire.
Anthony rak lögmannsstofu, auk
þess sem hann gegndi ýmsum
ábyrgðar- og trúnaðarstörfum fyrir
héraðið og fyrir dómstólana í Lin-
colnshire, og var meðal annars kjör-
inn héraðsstjóri þar.
Börn Þórunnar og Anthonys eru:
1) Halldóra Isabel, lögfræðingur og
húsfreyja í London, f. 1943, gift
Michael Campbell Blair, málflutn-
ingsmanni í London, f. 1941. Þau
eiga einn son. 2) Anna, fram-
kvæmdastjóri í San Diego, Kali-
forníu, Bandaríkjunum, f. 1946, gift
Robert H. Helfgott framkvæmda-
stjóra í San Diego, Kaliforníu,
Bandaríkjunum, f. 1923, 3) Conolly
Finnur löggiltur endurskoðandi í
Salisbury, Englandi f. 1951 kvæntur
Eirlys Margaret, námsráðgjafa, f.
1957. Þau eiga tvö börn. Eftir lát
eiginmanns síns flutti Þórunn fljót-
lega á heimili dóttur sinnar, Hall-
dóru, í London. Þar naut hún frá-
bærrar umönnunar fram á síðasta
dag.
Duftker þeirra hjóna verða jarð-
sett í dag í leiði foreldra Þórunnar í
Fossvogskirkjugarði.
skólanum á Akureyri 1937 og vann
við ýmis skrifstofustörf eftir stúd-
entspróf.
Richard Anthony Conolly Tunn-
ard fæddist í Lincolnshire í Englandi
9. nóvember 1911 og lést á heimili
sínu í Frampton, Lincolnshire 6.maí
1986.
Anthony lauk lögmannsprófi árið
1936 og starfaði á lögmannsstofu
föður síns í Boston, Lincolnshire, allt
þar til seinni heimsstyrjöldin braust
út, en þá gekk hann í herinn. Hann
var kapteinn í The Royal Lincolns-
hire Regiment og gegndi herþjón-
ustu til ársins 1945. Anthony tók
meðal annars þátt í herförinni til
Narvik í Noregi, var tvö ár á Íslandi
og síðar í Líbanon.
Hersveit Anthonys var send til Ís-
lands og var staðsett á Akureyri.
Það var þar sem þau Þórunn kynnt-
Í lok júlímánaðar 1942 fóru Sig-
urður Guðmundsson skólameistari
á Akureyri og kona hans Halldóra
Ólafsdóttir, afi minn og amma, í
skyndingu frá Akureyri. Þau töldu
sig ekki eiga annarra kosta völ en
að fara úr bænum meðan mesta
hneykslisaldan gengi yfir. Einka-
dóttir þeirra, Þórunn, hafði hlaup-
ist að heiman til að giftast bresk-
um liðsforingja. Afi og amma
dvöldu í Mývatnssveit þessa daga
og á gönguferð þar úti í náttúrunni
gekk amma fram á hestaskeifu.
Amma taldi að það væri gæfu-
merki.
Þegar dóttir hennar kom í heim-
sókn til Íslands eftir að stríðinu
lauk, með unga dóttur í farteskinu,
Halldóru, sem skírð var í höfuðið á
ömmu sinni, gaf amma dóttur sinni
skeifuna. Skeifan hékk upp á
heimili Tótu frænku minnar alla
tíð. Áhyggjur afa míns og ömmu af
hjúskap dóttur sinnar reyndust
ástæðulausar. Breski hermaður-
inn, Tony, reyndist hinn besti
maður. Amma sagði eitt sinn að
hann væri bæði góður maður og
góður eiginmaður, en það væri alls
ekki sjálfgefið að það færi saman.
Það sem einkenndi frænku mína
alla tíð var lífsgleði. Þrátt fyrir
blindu, en hún fór að missa sjón
upp úr fertugu vegna mistaka við
lyfjagjöf, þá lét hún það aldrei
aftra sér frá að gera það sem hana
langaði til í lífinu og yfirvann þess
fötlun sína með þeim hætti að
maður gleymdi því oft að hún væri
blind.
Tóta frænka var alla tíð mikill
Íslendingur, þrátt fyrir rúmlega
65 ára búsetu erlendis. Hún talaði
millistríðsáraíslensku með hörðum
framburði. Þegar frænka gekk að
eiga Tony árið 1942 voru lögin
þannig að hún missti íslenskan rík-
isborgararétt. Vorið 2003 frétti
Tóta af því að gerð hefði verið
breyting á lögum um íslenskan
ríkisborgararétt sem höfðu það í
för með sér að hún gat óskað eftir
því að fá ríkisfang að nýju, en
jafnframt haldið bresku ríkisfangi.
Lögin skyldu taka gildi 1. júlí
2003. Samkvæmt fyrirmælum
frænku minnar var ég mætt með
umsókn hennar þegar skrifstofur
dómsmálaráðuneytisins voru opn-
aðar 1. júlí 2003. Það var henni
ákaflega mikils virði að verða aftur
íslenskur ríkisborgari.
Tony var presónugervingur „the
English Country Gentleman“, allt
frá yfirvaraskegginu, tvídfötunum,
áhuga á garðrækt og alls kyns
veiðiskap. Það kom fyrir að maður
vaknaði við skothvelli í The Manor
House í Frampton, Lincolnshire,
þar sem þau bjuggu, klukkan sex á
morgnana. Þá var Tony að skjóta
út um gluggann á baðherberginu á
annarri hæð hússins á kanínur
sem höfðu sýnt þá fádæma ósvífni
að leggjast á bestu rósirnar hans.
Frænka matreiddi kanínurnar svo
um kvöldið. Tony lést árið 1986.
Hann hafði góðfúslega samþykkt
þá ósk frænku minnar að þau
myndu bæði hvíla í íslenskri mold,
þrátt fyrir það að kynslóðir Tunn-
arda væru grafnar í kirkjugarð-
inum í Frampton. Aska þeirra
beggja verður sett niður í leiði afa
míns og ömmu. Tóta frænka verð-
ur þá komin heim aftur eftir langa
útiveru.
Þórunn Guðmundsdóttir.
Í desember síðastliðnum létust
þrjár mágkonur, Þórunn Tunnard,
föðursystir mín, Kristín Þorbjarn-
ardóttir, móðir mín og loks Unnur
Eiríksdóttir, ekkja Örlygs Sig-
urðssonar listmálara, föðurbróður
míns. Allar náðu þær hárri elli og
höfðu skilað miklu verki á merkri
ævi. Aska Þórunnar og eiginmanns
hennar, Antonys, sem lést fyrir
rúmum tveimur áratugum, verður
jarðsett í dag. Þau kynntust á
stríðsárunum norður í þeim da-
nósa bæ, Akureyri, en bjuggu sér
heimili á Englandi og þar bjó Tóta
frænka þar til hún lést. Kynni
þeirra Tonys og hjónaband á Seyð-
isfirði í miðju stríðinu var hvorki
hversdagsviðburður á þessum tíma
né öllum að skapi í fyrstu. Tóta lét
slíkt ekki á sig fá, hélt sínu striki.
Þar kom strax fram einbeitni og
staðfesta þessarar ungu konu sem
hafði fundið sér það sem hún vildi
og ætlaði sér. Framhaldið var far-
sælt.
Í bernskuminningu var Tóta og
frændfólkið á Englandi sveipað
einhverjum blæ dulúðar og til-
hlökkunar. Jólagjafir sem komu
með póstinum voru gríðarlega
spennandi, þar var náttúrlega
Cadburýs gotterí af ýmsum teg-
undum og svo leikföng sem slógu
öðrum við, t.d. átti knallettubyssan
mín engan sinn líka í Nökkvavog-
inum fyrir rúmum fimmtíu árum.
Mér fannst einhvern veginn að
Tóta frænka og drottningin á Eng-
landi væru sama manneskjan, eða
að minnsta kosti mjög nátengdar.
Eiginmaður hennar, Tony, féll full-
komlega inn í hlutverk drottning-
armannsins, virðulegur, klassískur
Breti, fullur hlýju og kímni. Smám
saman áttaði ég mig á því þegar
ég eltist að ekki væru þau kon-
ungborin, og var ekki laust við að
því fylgdi tiltekinn léttir.
Hver maður hefur sinn djöful að
draga, og það gerði Tóta líka. Hún
missti sjónina upp úr fertugu
vegna aukaverkana lyfs sem koll-
egi minn einn á Englandi hafði
gefið henni að lítt grunduðu máli.
Þetta bar hún af því æðruleysi og
húmor sem einkenndi hana alla tíð.
Skemmtilegri manneskja, kvikari
að gáfum, skoðunum og snerpu var
vandfundin.
Tóta kom reglulega til Íslands
með sitt klan allt fram á hin síðari
ár. Þannig kynntumst við þessu
góða frændfólki okkar, alltaf voru
haldnar miklar veislur og ógleym-
anlegar, þar sem allir töluðu í einu
og hávaðinn var eins og í Júmbó-
þotu í flugtaki. Tóta frænka var
orðin södd lífdaga, hafði átt við
erfiðan heilsuvanda að etja síðustu
árin, og aðdragandi kveðjustundar
því orðinn langur. Við kveðjum
hana samt með miklum trega, eng-
inn er henni líkur og veröldin
verður ekki hin sama eftir.
Sigurður Guðmundsson.
Skólameistaradóttirin Þórunn
Sigurðardóttir hefur kvatt þennan
heim. Aska hennar og Anthony
Tunnards, eiginmanns hennar, er
komin til landsins og verður færð í
grafreit foreldra hennar í dag.
Þegar litið er yfir farinn veg
kemur upp í hugann hve stórbrotið
líf mikilfenglegrar persónu getur
orðið.
Árið 1942 flutti Þórunn, þá ný-
bökuð eiginkona breska lögfræð-
ingsins og liðsforingjans til Eng-
lands og var farið í skipalest.
Brúðkaupið hafði farið fram á
Seyðisfirði og voru breskir her-
menn einu gestirnir.
Það var vissulega áfall fyrir for-
eldrana að missa einkadótturina úr
landi. Þetta reyndust henni þó
gæfuspor. Hún eignaðist þrjú
mannvænleg börn, Halldóru, Önnu
og Conally. Með Halldóru kom
hún til Íslands fyrst árið 1946. Þar
sem barnið talaði íslensku var Þór-
unni endanlega fyrirgefið að hafa
flutt út.
Hún var umvafin ást og kær-
leika alla tíð hjá tengdafjölskyld-
unni í Englandi. Tryggð og trú-
mennsku sýndi eiginmaður hennar
einnig þegar Þórunn varð fyrir því
hræðilega áfalli að blindast af
völdum lyfs er henni hafði verið
gefið gegn húðexemi. Þórunn var
aðeins rúmlega fertug þegar þetta
gerðist, þannig að rúmlega hálfa
ævina lifði hún án sjónar. Það aftr-
aði henni ekki frá því að lifa litríku
lífi.
Hún var forvitin og áhugasöm
um alla sína nánustu og lét ekkert
fram hjá sér fara. Hún var mjög
pólitísk og var Churchill eftir-
minnilegasti stjórnmálaleiðtoginn.
Hún var tíguleg alla tíð, hress
og lifandi. Hún var mjög „org-
aniseruð“ eins og hún kallaði það
sjálf og mikill „perfektionisti“.
Þegar hún dvaldi sem gestur á
öðrum heimilum hafði hún allt
skipulagt í mismunandi buddum
og töskum og vissi hvar allt var.
Hlátrasköllin glumdu langar
leiðir þegar Þórunn var í faðmi
fjölskyldunnar heima og heiman.
Þórunn var skemmtileg kona. Hún
var smart, gáfuð og elegant eins
og dætur hennar eru.
Það var heilmikið ævintýri að fá
að kynnast Þórunni föðursystur
mannsins míns og fylgjast með
henni í tæplega fjörutíu ár.
Blessuð sé minning þessarar
stórbrotnu og mikilfenglegu konu.
Guðrún Salome Jónsdóttir.
Þórunn Sigurðardóttir Tunnard og
Richard Anthony Conolly Tunnard Andrés Kol-beinsson
✝ Andrés Kolbeins-son fæddist á
Þorvaldsstöðum í
Hvítársíðu 7. sept-
ember 1919. Hann
lést á Vífilsstöðum
15. janúar síðastlið-
inn.
Útför Andrésar var gerð frá Áskirkju
27. janúar sl.
Jarðsett var í Stóra-Ásskirkjugarði í
Borgarfirði.
Meira: mbl.is/minningar
Guðjón
Ragnarsson
✝ Guðjón Ragn-arsson fæddist
21. febrúar 1921.
Hann lést 18. desem-
ber 2008 og fór bál-
för hans fram 30.
desember 2008.
Meira: mbl.is/minningar
Minningar á mbl.is
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi og
bróðir,
HILMAR ÁRNI RAGNARSSON,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi að
morgni föstudagsins 20. febrúar.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir en
þeim sem vilja minnast hans er bent á fjölskyldusjóð,
525-14-401020 kt. 250155-7519.
Guðrún Langfeldt,
Ragnar Viktor Hilmarsson, Hallfríður Snorradóttir,
Vilhjálmur Árni Hilmarsson,
Jóhannes Ívar Hilmarsson,
Dórothea Ruth Hilmarsdóttir,
Elísabet Olga Hilmarsdóttir,
Hilmar Elis Ragnarsson,
Guðni Kolbeinsson, Lilja Bergsteinsdóttir,
Ingveldur Ragnarsdóttir, Guðmundur Theodórsson,
Stefanía Beutel, Bernt Beutel,
Sigurður Ragnarsson, Júlíana Grigorova.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, sonur, faðir, afi og
bróðir,
INGÓLFUR SIGURÐSSON
bakarameistari,
Berjarima 47,
lést á deild 11 E, Landspítalanum við Hringbraut
fimmtudaginn 19. febrúar.
Birna Bjarnadóttir,
Þóranna Erla Sigurjónsdóttir,
Laufey Sif Ingólfsdóttir, Carl Andreas Sveinsson,
Bjarni Grétar Ingólfsson, Elísabet Ýrr Jónsdóttir,
Kamilla Sif Carlsdóttir,
Sigurjón Sigurðsson,
Erlingur Sigurðsson,
Sigurður Sævar Sigurðsson
og aðrir aðstandendur.
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ÓSK INGIBJÖRG EIRÍKSDÓTTIR,
Hamraborg 18,
Kópavogi,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi
mánudaginn 16. febrúar.
Útförin fer fram frá Kópavogskirkju mánudaginn
2. mars kl. 13.00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vildu minnast
hennar er bent á líknardeild Landspítalans í Kópavogi í síma 543 1159.
Unnur Hjartardóttir, Jón Bjarni Bjarnason,
Þorvaldur P. Böðvarsson, Jenný Jóna Sveinsdóttir,
Böðvar Már Böðvarsson, Shirly Moralde,
Bergþór Grétar Böðvarsson,
ömmubörn og langömmubörn.