Morgunblaðið - 21.02.2009, Side 35

fyrsta sinn, þegar ég kom fyrst í
réttir 1960 og gleymi því aldrei
hversu vel hún tók á móti mér og
virti gamla vináttu okkar Steina.
Smám saman urðu vináttuböndin
sterkari, þegar þau hjón tóku með
vissu árabili við sonum okkar tveim
til sumardvalar og til hjálpar við
sumarverkin. Tel ég reyndar, að þeir
hafi þroskast til hins betra þessi
sumur, sem þeir dvöldu hjá þeim
hjónum. Steini bóndi var fremur fá-
máll, en ábyrgur og lét verkin tala.
Dísa, þessi gestrisna húsmóðir, naut
þess að taka á móti fólki, sem að-
allega kom við hjá þeim yfir sum-
arímann, en oft á veturna lifði þetta
fólk við talsverða einangrun frá um-
heiminum.
Dísa var afskaplega vel af Guði
gerð. Hún var í reynd náttúrubarn,
bar virðingu fyrir öllu sem íslenskt
var, svo ekki sé talað um „okkar yl-
hýra mál“. Hún hafði einstakan
orðaforða og var hafsjór af fróðleik í
sambandi við gömul orð og orðatil-
tæki, enda talaði hún einfaldlega
betra mál en flestir aðrir. Það kom
t.d. oft fyrir þegar málfarsþættir
voru í Ríkisútvarpinu, að Dísa
hringdi inn og hafði sitthvað að segja
við viðkomandi þáttastjóra í sam-
bandi við málvenjur og ýmis orð,
sem notuð voru hér fyrr á árum, en
tilheyra nú fortíðinni og myndi unga
fólkinu í dag ef til vill finnast þau
fremur forneskjuleg.
Ég mun seint gleyma þeim fjöl-
mörgu ánægjustundum sem ég átti
með þeim hjónum, þegar við sátum í
eldhúsinu í Búðardal, gesti bar
óvænt að garði, nefna má Begga á
Tindum, Lalla frá Tjaldanesi, fjöl-
skylduna og frændfólk í Búðardal 1
og ótaldir eru fleiri góðir sveitungar,
þar sem hlegið var dátt og spjallað
fram á nótt.
Sú ómælda gleði og ánægja sem
Dísa hefur veitt mér og mínum verð-
ur ekki frá okkur tekin.
Blessuð sé minning þessarar frá-
bæru konu.
Reynir Jónasson.
Nú er hún Dísa okkar dáin. Og við
sem áttum eftir að spjalla svo margt.
Þegar við hittumst þá fórum við oft
til baka í Miðdalinn og rifjuðum upp
gamla tíma, gamla vini og atburði
sem hún mundi svo vel, oft betur en
nokkur annar. Alltaf voru þetta svo
góðar og skemmtilegar minningar,
hún tók eftir öllu því smáa og kóm-
íska sem svo oft fer fram hjá manni.
Og lék sum atriði svo vel að maður
sá þau lifandi fyrir sér. Fáir voru
betur að sér í ættfræði. Hún var oft
beðin um að rekja saman ættir
manna. Hún þurfti enga Íslendinga-
bók til þess enda var þetta fyrir tíma
hennar. Þetta var allt í kollinum á
henni og svo í nokkrum bókum sem
hún hafði handhægar. Tröllatungu-
ættin var orðin svolítið laus í band-
inu undir það síðasta.
Fyrstu árin eftir að ég fæddist
voru Dísa og Sigga oft hjá okkur á
Klúku. Svo kom að því hún flytti í
burtu. Ég man eftir mér sitjandi á
koffortinu hennar áður en hún fór.
Svo var það komið út á hlað. Mér
leist satt að segja ekkert á þetta.
Kannski sat ég líka ofan á koffortinu
til að hún færi ekki. En hann Steini
var að koma að sækja hana. Hún
sagði mér seinna að hún hefði fengið
formlegt leyfi hjá mér til að fara. Ég
var víst tregur til en lét þó undan og
ekki fór hún fyrr en leyfið var fengið.
Það var ekki alltaf verið að fara á
milli en þær eru minnisstæðar ferð-
irnar sem fjölskyldan fór að sumri til
í heimsókn til Dísu og Siggu í Búð-
ardal. Þar var vel tekið á móti okkur
og miklir fagnaðarfundir.
Á tíunda áratugnum var ég ásamt
nokkrum félögum að vinna á Skarðs-
ströndinni og þá skutu Dísa og
Steini yfir okkur skjólshúsi. Það var
góður tími og margt spjallað.
Ég kom síðast til hennar í janúar
og þá sagði hún mér að hana hefði
dreymt Steina oft undanfarið og það
væri eins og hann vildi láta vita af
sér. Nú er hún komin til hans.
Mig langar til að þakka Dísu fyrir
samveruna og allar góðu minning-
arnar. Þær munu hlýja okkur öllum
um hjartaræturnar um ókomna tíð.
Aðalbjörn Guðmundur
Sverrisson.
Minningar 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 21. FEBRÚAR 2009
✝ Snæbjörn ÁrmannBjörnsson fæddist
á Nolli í Grýtubakka-
hreppi 14. maí 1917.
Hann lést á Grenilundi
á Grenivík 12. febrúar
síðastliðinn. Foreldrar
hans voru hjónin Björn
Jóhannesson bóndi á
Nolli, f. 1. febrúar
1877, d. 10. des. 1951,
og Anna Pálsdóttir, f.
14. mars 1883, d. 13.
feb. 1958. Systkini
Snæbjörns eru Sigríð-
ur Þóra, f. 2. nóv. 1903,
d. 24. nóv. 1984, Kristín, f. 6. okt. 1905,
d. 21. okt. 2000, Jóhannes Kristján, f.
14. des. 1907, d. 9. des. 1994, Guð-
björg, f. 18. feb. 1910, d. 25. júní 2002,
Hólmfríður Halldóra, f. 8. apríl 1912,
d. 22. júlí 2004, og Ingibjörg Birna, f.
27. ágúst 1924.
Hinn 5. desember 1954 kvæntist
Snæbjörn Unni Stefánsdóttur, f. í
Uppsölum í Svarfaðardal 7. feb. 1934.
Foreldrar hennar voru Stefán Svein-
björnsson, f. 19. mars 1897, d. 12. sept.
1980, og Sigurlína Snjólaug Kristjáns-
dóttir, f. 9. okt. 1902, d. 14. júní 1967.
Snæbjörn og Unnur slitu samvistum.
Börn þeirra eru: 1) Björn, f. 29. jan.
1953. Kona hans er Magga Kristín
Björnsdóttir, þau eiga þrjú börn, Unni
Ósk, Guðbjörgu Önnu og Snæbjörn
Ármann. 2) Sigurbjörg, f. 16. apríl
1955. Maður hennar var Ragnar
Þrúðmarsson, þau skildu, börn þeirra
eru þrjú, Snæbjörn Sölvi, Þrúðmar
Kári og Hildur Björg.
3) Stefán Sigurður, f.
20. nóv. 1962. Kona
hans er Súsanna
Poulsen, þau eiga þrjú
börn, Heiðrúnu Töru,
Absalon og Unni Lilju,
fyrir átti Súsanna eina
dóttur, Ingibjörgu
Ósk. 4) Kristinn, f. 20.
feb. 1964. Kona hans
er Kristín Sigurbjörg
Jóhannsdóttir, þau
eiga þrjú börn, Egil
Ármann, Jóhann Má
og Fjólu Björk. Barna-
barnabörnin eru sjö.
Snæbjörn ólst upp á Nolli og bjó
þar alla sína búskapartíð. Tók við búi
af foreldrum sínum, byggði þar upp
allan húsakost ásamt Unni konu
sinni. Í nokkur ár bjó hann einn á
Nolli en síðar með Stefáni syni sínum
og fjölskyldu hans. Árið 1999 flutti
Snæbjörn til Akureyrar og dvaldi hjá
Birni syni sínum, síðar það sama ár
flutti hann á Grenilund, sambýli aldr-
aðra á Grenivík þar sem hann dvaldi
síðustu æviárin. Snæbjörn undi hag
sínum best heima á Nolli við bústörf-
in, og hafði hann yndi af bóklestri.
Snæbjörn var ekki mikið fyrir fé-
lagsmálastúss, en þó var hann lengi í
sóknarnefnd Laufáskirkju, söng í
kirkjukórnum og var hringjari þar í
áratugi.
Útför Snæbjörns fer fram frá Lauf-
áskirkju í dag og hefst athöfnin
klukkan 13.30.
Þannig virðist það vera að þegar
dauðsfall ber að fer hugurinn á flug
og allar minningar sem maður á um
viðkomandi birtast manni svo ljóslif-
andi. Ég á margar minningar um þig,
sem er sennilega ekki skrýtið því
meira en hálfa mína ævi áttum við
sameiginlegt heimili.
Þú varst mikið hörkutól sem lét lít-
ið fyrir sér fara, ekki varstu mikið
hrifinn af því að þiggja ölmusur af
öðrum, eða að láta stjana við þig að
óþörfu, slíkt forðaðistu sem heitan
eldinn. Þú varst bóndi af lífi og sál, og
fátt fannst þér betra en vera úti að
huga að skepnunum og rúnta um
sveitina.
Man ég vel hvað ég fékk oft að
brasa með þér sem krakki, og mér
fannst mjög gaman að sniglast í
kringum þig. Oft fórum við saman á
rúntinn, þá fannst þér nú ekki leið-
inlegt að geta frætt mig um hvern
einasta stein eða hverja stiku sveit-
arinnar og þá sérstaklega á okkar
landareign og veit ég nákvæmlega
hvar landamæri Nollarjarðarinnar
liggja.
Það er erfitt að hugsa til baka án
þess að vallas, bolsíur og súkkulaði
komi upp í huga manns, af því áttirðu
oftast nóg, og varst duglegur að
bjóða okkur systkinunum slíkt, hús-
móðurinni á heimilinu til mikillar
ánægju, þar sem litlu grísirnir komu
iðulega upp með fullan munn af
súkkulaði og jafnvel vel súkku-
laðibrúnar ermar í kaupbæti.
Minningarnar sem ég á um þig
varðveiti ég vel í hjarta mínu, og það
verður skrítið að fara til Grenivíkur
og koma ekki við hjá þér. Vænst þyk-
ir mér um það að þú skyldir taka mér
sem einu þínu barnabarni og eins
börnunum mínum sem þínum eigin
barnabarnabörnum, slíkt er ekkert
endilega sjálfgefið.
Takk fyrir allt, elsku afi minn.
Ingibjörg og fjölskylda.
Elsku afi, í hjörtum okkar verður
þín ávallt sárt saknað. Auk söknuðar
sitja eftir ótal minningar sem inni-
halda bros, hlátur og gleði. Við þökk-
um þér fyrir allt sem þú hefur gert
fyrir okkur, við þökkum fyrir góðu
stundirnar sem við áttum á Nolli og
einnig á Grenilundi.
Það verður að segjast að þú varst
sannkallaður gleðigjafi og var ekki
langt í húmorinn þegar við heimsótt-
um þig á Grenilund. Við munum
ávallt minnast þín sem afa okkar, við
munum geyma minningarnar um þig
í hjörtum okkar alla ævi.
Við áttum hér saman yndisleg ár
af þeim geislarnir skína.
Nú falla að lokum fjölmörg tár
á fallegu kistuna þína.
(Dísa Þórðard.)
Guð blessi þig, elsku afi.
Egill Ármann, Jóhann Már
og Fjóla Björk.
Elsku afi, í dag kveðjum við þig og
leiðir okkar skilur um tíma. Þrátt fyr-
ir háan aldur þinn finnst okkur þú
hafa farið ansi snöggt, því þó líkam-
inn hafi verið farinn að gefa sig að
einhverju leyti er ekki hægt að segja
það sama um hugann og sálina.
Það eru margar minningarnar sem
koma upp í kollinn þegar við hugsum
til baka. Alltaf var gott að koma í Noll
og dvelja þar í lengri eða skemmri
tíma, hjálpa til við búskapinn og fá
laun fyrir kartöflutínsluna, 5 krónur
á fötuna sem náði manni þá langleið-
Snæbjörn Ármann
Björnsson
SJÁ SÍÐU 36
✝
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug
við andlát og útför ástkærrar móður okkar,
VALGERÐAR SIGFÚSDÓTTUR,
Sólbrekku 26,
Húsavík.
Sérstakar þakkir sendum við læknum og
hjúkrunarfólki á Heilbrigðisstofnun Þingeyinga á
Húsavík fyrir einstaka umönnun og hlýhug.
Stefán Haraldsson,
Guðmundur Óskar Haraldsson,
Gísli Haraldsson,
Sigfús Haraldsson,
Jón Kristinn Haraldsson,
Haraldur Haraldsson
og fjölskyldur.
✝
Hjartans þakkir til allra þeirra sem auðsýndu okkur
vináttu og hlýhug við andlát og útför elsku
mömmu, dóttur, systur, mágkonu og frænku okkar,
VALGERÐAR ÁRNÝJAR EINARSDÓTTUR,
Vallýjar,
Hvassaleiti 24,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir til starfsfólks líknardeildar í Kópa-
vogi og deildar 21A á Landspítalanum fyrir einstaka umhyggju sem
Vallý naut í veikindum sínum.
Aníta Rut Erlendsdóttir, Sylvía Margrét Cruz,
Einar Róbert Árnason, Margrét Guðmundsdóttir,
Ingunn St. Einarsdóttir, Þorsteinn Auðunn Pétursson,
Margit Elva Einarsdóttir, Guðmundur Emil Jónsson,
Róbert Örn Einarsson, B. Anný Baldursdóttir
og frændsystkini.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
GUÐJÓN B. JÓNSSON
fyrrverandi flugstjóri Landhelgisgæslunnar,
Mánatúni 6,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum Fossvogi þriðjudaginn
17. febrúar.
Karla Jónsdóttir,
Sigurbjörg Guðjónsdóttir, Kolbeinn Magnússon,
Helga Guðjónsdóttir, Steinar Jónsson,
Jón Hrafn Guðjónsson, Margrét Torfadóttir,
Guðrún Guðjónsdóttir, Kurt A. Rasmussen,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Sendum okkar alúðarþakkir þeim sem sýndu okkur
hlýhug og samúð við andlát og útför elskulegs
eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður, afa,
sonar og bróður,
ÞORVALDAR ÓLAFSSONAR,
Iðalind 1,
Kópavogi.
Sendum einnig góðar þakkir til þeirra sem veittu
aðstoð í veikindum hans.
Sigríður Kjartansdóttir,
Kristbjörg E. Þorvaldsdóttir, Sigurjón Fjeldsted,
Andrea Sif Þorvaldsdóttir, Bjarni R. Garðarsson,
Ásdís Björk Þorvaldsdóttir, Björn K. Sigurþórsson,
Sara Björk, Þorvaldur Máni, Kjartan Freyr, Baltasar Þór,
Erna Gunnarsdóttir, Karl E. Ólafsson og Gunnþóra Ólafsdóttir.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
KRISTÍN MAGNÚSDÓTTIR,
Fellsmúla 22,
Reykjavík,
lést á hjúkrunarheimilinu Eir mánudaginn 16. febrúar.
Jarðsungið verður frá Fossvogskirkju þriðjudaginn
24. febrúar kl. 15.00.
Björn Sigurður Benediktsson, Margrét Kristín Finnbogadóttir,
Haraldur Benediktsson, Brynja Halldórsdóttir
og aðrir ástvinir.
✝
Elskuleg móðir okkar og tengdamóðir,
VALGERÐUR SÓLEY ÓLAFSDÓTTIR
frá Jörfa,
sem lést sunnudaginn 8. febrúar, verður jarðsungin
frá Fossvogskirkju mánudaginn 23. febrúar
kl. 13.00.
Fyrir hönd ættingja og vina,
Sigurður Viggósson, Sigrún Ársælsdóttir,
Eiríkur Viggósson, Jóhanna Hauksdóttir,
Alda Viggósdóttir, Sigurður P. Sigurjónsson,
Björg Viggósdóttir,
Ólafur Viggósson, Theódóra Þorsteinsdóttir,
Soffía G. Sveinsdóttir.