Morgunblaðið - 06.03.2009, Blaðsíða 12
12 Fermingar
Eftir Maríu Ólafsdóttur
maria@mbl.is
V
ið vorum allar að fermast vin-
konurnar og skiptum á milli
okkar fermingardögunum til að
geta boðið hver annarri í veisl-
una. Þegar kom að fermingar-
fræðslunni var hún dálítið öðruvísi hjá
okkur í Fríkirkjunni en í Dómkirkjunni.
Okkur voru alltaf settir fyrir sálmar og
annað til að læra heima og síðan valdi
presturinn, séra Árni Sigurðsson, ein-
hvern einn úr hópnum af handahófi til að
taka upp svo maður fór alltaf með maga-
pínu til prestsins. Þess vegna öfunduðum
við krakkana í Dómkirkjunni hjá séra
Bjarna sem tók allan hópinn upp í einu.
Ég man líka að það var mikil magapína
hjá okkur að fermast því einn og einn var
látinn koma upp að altarinu í einu. Líkt og
nú áttum við að mæta í messur fyrir ferm-
inguna og ég man að á sunnudegi rétt fyr-
ir fermingardaginn ákvað ég að hafa litla
frænda minn með mér. Við settumst sem
betur fer uppi en í miðri messu hafði hann
hent snuðinu sínu og það lent á altarinu
svo þar með varð ljóst að hann fengi ekki
að koma með á sjálfan fermingardaginn,“
segir Erla og hlær að endurminningunni.
Boðið til kaffisamsætis
Á þessum árum þurftu fermingarstúlk-
urnar að vera í hvítum kjólum og Erla
segir það hafa verið ein vandræðin að
finna efni til að láta sauma úr. Þá var mik-
ið saumað úr krepi en afar lítið fékkst í
búðunum og þegar mamma Erlu sá ferm-
ingarkjól auglýstan til sölu uppi á Hring-
braut fór hún þangað og keypti kjólinn.
Dóttirin var hins vegar ekki jafn ánægð
með kaupin og fannst kjóllinn vera eins
og brúðarkjóll, hún lét sig þó hafa það að
vera í honum en harðneitaði að láta taka
af sér mynd í þessari múnderingu. Eftir
ferminguna var öll fjölskyldan boðin til
kaffisamsætis á heimili fjölskyldunnar á
Öldugötu eins og þá tíðkaðist og Erla seg-
ir að sér hafi fundist afar þvingandi að
þurfa að vera í svona síðum hvítum kjól.
„Ég man eftir að afa mínum, sem var kall-
aður Eldeyjar-Hjalti, fannst ég voða fín í
hvíta kjólnum og sagði við mig að passa
að setja nú ekki bletti á kjólinn en ég
komst náttúrlega ekki hjá því,“ segir
Erla.
Ekki ánægð með gallabuxurnar
„Þá var venjan sú að nokkrum dögum
síðar gekk maður til altaris og þá fékk ég
að vera í venjulegum kjól sem var saum-
aður á mig og yfir var ég í fermingar-
kápunni. Skóna fékk ég hjá Lárusi G.
Lúðvíkssyni í gegnum skólabróður minn,
Axel, en það voru hvítir og rauðir botnar á
mínum sem ég málaði hvíta. Annars vildi
ég dags daglega bara vera í gallabuxum
sem mömmu fannst ekki nógu gott og fór
í verslunina Stellu þar sem voru til fal-
legir morgunkjólar sem ég átti að vera í
heima,“ segir Erla. Í fermingargjafir fékk
Erla mikið af víravirki, armbönd, kross og
annað frá Árna B. Björnssyni, verslun á
horni Lækjargötu og Austurstræti. „Ég
sá sjálfa mig fyrir mér í peysufötum og
skilaði þessu flestu en síðan fékk maður
líka svefnpoka, töskur og einhverja pen-
inga,“ segir Erla.
Hvíti kjóllinn var ekki vinsæll
Myndarleg Erla neitaði að láta mynda sig í fermingarkjólnum.
Erla Karlsdóttir er fædd og
uppalin í Reykjavík og var
fermd af séra Árna Sigurðs-
syni í Fríkirkjunni hinn 11. apr-
íl árið 1948. Á þessum árum
þurfti skömmtunarmiða fyrir
flestu, sama hvort það voru
skór eða föt, sem setti sinn
svip á daginn. Erla man vel
eftir fermingardeginum og
hvíta kjólnum sem hún harð-
neitaði að láta mynda sig í.
Fermingardagurinn er stór dagur í
lífi barnsins og síðar meir er gaman
að geta skoðað hverjir komu og
glöddust með fermingarbarninu
þennan dag. Falleg gestabók getur
jafnvel verið hluti af fermingargjöf-
inni og fremst geta foreldrarnir skrif-
að skilaboð til fermingarbarnsins, ljóð
eða heilræði. Síðan er hægt að gera
enn meira úr gestabókinni með því að
biðja gestina að skrifa stutt en persónu-
leg skilaboð og jafnvel líma nokkrar
myndir inn í bókina síðar meir.
Skemmtileg gestabók
Yngri börn eru stundum ekki mikið
fyrir rjóma- og marsipantertur eins
og gjarnan eru hafðar í ferming-
arveislum. Þá getur verið sniðugt að
hafa eitthvað pínu spennandi handa
þeim að narta í, eins og bland í poka.
Setjið eitthvað gott eins og hlaup,
krítar og súkkulaðimola í litla plast-
poka og setjið fallegan borða utan
um. Einnig er hægt að setja lítið leik-
fang með í pokann.
Gott nammi
í poka
Glæsibæ - Sími: 553 7060
NÝ SENDING
www.xena.is
Fermingargjöfin í ár er
Dúnsæng frá Dún og Fiður
Laugavegi 87 • sími: 511-2004