Nýtt kvennablað - 01.03.1950, Blaðsíða 7

Nýtt kvennablað - 01.03.1950, Blaðsíða 7
Nokkur minningarorð um Guðrúnu Sigurbjörgu Jónsdóttur frá Fjallseli „Til ÓSins allir ganga þá einu og sömu brú." M. J. . Fá konunöfn munu hafa verið þekktari hér á HéraSi fyrir og um síSulstu aldamót og allt fram yfir 1930 en nafn Guðrúnar Jónsdóttur eða Guðrúnar ráðskonu. Ævisaga hennar var að mörgu leyti sérstæð og eft- irtektarverð. Guðrún sáluga var fædd að Fjallseli í Fellum 8. júlí 1874. Voru foreldrar hennar, hjónin Sigríður Björnsdóttir og Jón Þorkelsson, en er Guðrún var enn í bernsku dó móðir hennar, en faSir hennar bjó áfram og var móðir hans fyrir búinu og annaðist bömin eftir beztu getu, en heldur mun nú hagur heimilisins hafa verið þröngur. Systkinin voru 4 og fæddust öll upp heima. Snemma í æsku þótti bera á því, aS Guð- rún væri afbragS annarra kvenna á margan hátt, mjög fríS og glæsileg í allri framgöngu, ljúf og skemmtileg í öllum viSræSum, orSheppin, svo seint mun gleymast þeim, er til þekktu. Á þeim árum voru ekki háværar raddir um menntun eða frelsi kvenna, en um það bil, sem hún er aS komast á þroskaár eru fyrstu kvennaskólarnir aS komast á fót, og ung aS árum réSist svo fyrir henni, að hún fór á kvennaskólann á Ytri-Ey og dvali hún þar í tvo vetur, og átti hún óskipta vináttu og virðingu kennara og skólastýru, er hún lauk námi þar. Og áfram stefndi hún, því aS næst dreif hún sig í aS læra fatasaum og varS hún vel að sér í því starfi og stundaði þaS af og til, meSan kraftar leyfSu. Og svo er hússtjórnarskóli var reistur í Reykjavík stundaSi hún nám þar, og mun frú Elín Briem hafa hvatt hana til þess, því aS á þeim árum var ekki auðgert fyrir fátækar stúlkur að mennta sig svo mikiS sem þetta, og svo erfiS öll ferSalög. Um þetta bil eru búnaSarhættir eitthvaS aS breytast, þá fara sunnlenzku bændurnir aS reisa fyrstu rjóma- búin, 1901 er rjómabúiS í Birtingaholti stofnað, og er þá þessi unga, austfirzka stúlka fengin til þess að sigla til Danmerkur og læra mjólkurmeðferð og varð hún síðan rjómabústýra í Birtingaholti í mörg ár, en oft og tíðum var hún hér eystra aS vetrinum, því faSir hennar var á lífi háaldraSur, og unni hún hon- um alla tíS og hlynnti aS honum eftir því, sem föng framast leyfSu. Á síSustu árum Jónasar Eiríkssonar, NÝTT KVENNABLAÐ GuSrún S. Jónsdóttir. — Myndin tekin, er hún var 68 ára. skólastjóra á Eiðum, verður Guðrún ráðskona við bún- aðarskólann á Eiðum, í mörg ár eða flest öll árin, þar til hann hætti og var lagður niður. En svo verSur sú breyting, aS eftir nokkur ár, eða 1919, er settur á stofn AlþýSuskóli á Eiðum, og fyrsti skólastjóri hans er Ásmundur Guðmundsson prófessor. Hann var öllum ókunnugur hér, en nú þurfti ekki sízt á góðri ráSskonu aS halda og var þaS víst einróma álit skólanefndar aS fá GuSrúnu til þess að taka starf- ann að sér. Varð hún þá viS tilmælum skólastjórans, og flest árin, sem Ásmundur GuSmundsson var skóla- stjóri var hún þar húsmóSir á stóru. og umfangsmiklu heimili, og mjög rómaSi hún bæSi hjónin fyrir allt samstarf viS þau og reyndust þau henni sannir vinir, bæði þá, og allt til hinztu stundar. Síðustu ár ævi sinnar átti hún við vanheilsu aS stríSa, en oft og tíSum, einkum fyrstu árin eftir aS hún hætti bústjórninni á EiSum, var hún viS sauma hjá kunn- ingjum sínum og dvaldi oft hjá frændfólki og vinum, því kraftarnir þverruSu óðum, enda dagurinn orðinn langur og annasamur. Atvikin höguðu því nú þann- ig, að síðustu geislar hverfandi dags féllu yfir hana á Eiðum, á heimilinu, sem hún hafSi stjórnaS svo lengi, lúðst og hvílst, glaðst og hryggst og séð vonir bæði lifna og deyja. Hún andaðist 4. apríl 1946 og var jarðsett aS Hofi í Fellum. Þar hafði hún um langt tímabil verið til heimilis og þangað fylgdu vinir og sveitungar henni til grafar. Þetta eru nú stóru drættirnir úr ævistörfum hennar, en svo var svo margt fleira, sem hún starfaði að. Hún var einn aðalhvatamanna að stofnun kvenfélagsins „Dagsbrúnar" og er þaS með elztu kvenfélögum hér eystra, og ég minnist þess frá bernsku- og æskuárum mínum, að hvar sem von var til að margt fólk kæmi saman, við hvaða tækifæri sem var, var Guðrún jafn- framt sjálfsögð aS sjá um allan undirbúning og fram- reiSslu og fórst henni þaS ævinlega með prýði.

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.