Morgunblaðið - 30.11.2010, Qupperneq 23

MINNINGAR 23
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 30. NÓVEMBER 2010
✝ Lára CharlottaSigvardsdóttir
Hammer fæddist á
Ísafirði 29. nóvember
1909. Hún lést á
hjúkrunarheimilinu
Eir 6. nóvember sl.
Foreldrar hennar
voru Ragnheiður
Helga Jónsdóttir,
fædd á Ísafirði og Sig-
vard Antoni Andr-
eassen Hammer,
fæddur í Noregi.
Lára giftist 26. júní
1931 Guðmundi Stein-
dórssyni, sjómanni og pípulagn-
ingamanni, fæddum á Eyri við
Skötufjörð í Ísafjarðarsýslu 18.
mars 1910. Guðmundur lést 15. júlí
1979. Börn þeirra eru: Steina Guð-
rún, f. 1930, gift Bald-
vini Haraldssyni múr-
ara, látinn, Þorvaldur
Ragnar, f. 1934, vél-
fræðingur, látinn,
kvæntur Dóru Guð-
leifsdóttur, Elín Jó-
hanna, f. 1937, gift
Gylfa Jónssyni lög-
reglufulltrúa, Ólafur,
f. 1940, tollfulltrúi,
látinn, kvæntur Rosm-
ary Sigurðardóttur
og Sigrid Esther, f.
1942, gift Hauki Erni
Björnssyni bátasmíða-
meistara. Niðjar þeira Láru og Guð-
mundar eru 81 talsins.
Útför Láru fór fram frá Foss-
vogskirkju í kyrrþey 12. nóvember
2010.
Elsku langamma, nú er komið að
kveðjustund og hugurinn reikar til
baka. Margar minningar skjóta upp
kollinum og þá sérstaklega frá því
að við vorum að alast upp í Breið-
holti og gátum kíkt til þín þegar
okkur datt í hug. Þú fylgdist ávallt
vel með, hlustaðir á allar tegundir
tónlistar og vissir hvaða hljómsveit
hafði unnið músíktilraunir, sagðir
okkur sögur sem hefðu getað orðið
að metsölubók, notaðir kassettutæk-
ið óspart, bauðst upp á gos og
nammi og margt fleira. Við mont-
uðum okkur oft af því að eiga svona
hressa langömmu.
Eftir að þú fluttir úr Suðurhól-
unum á elliheimili heimsóttum við
þig því miður allt of sjaldan en fyrir
allar góðu minningarnar úr æsku
erum við þakklát og kveðjum þig nú
með þessu fallega ljóði.
Við sjáum að dýrð á djúpið slær,
þó degi sé tekið að halla.
Það er eins og festingin færist nær,
og faðmi jörðina alla.
Svo djúp er þögnin við þína sæng,
að þar heyrast englar tala,
og einn þeirra blakar bleikum væng,
svo brjóst þitt fái svala.
Nú strýkur hann barm þinn blítt og
hljótt,
svo blaktir síðasti loginn.
En svo kemur dagur og sumarnótt,
og svanur á bláan voginn.
(Davíð Stefánsson.)
Hvíl í friði, elsku langamma.
Hannes Þór, Elín Ósk
og María.
Þá er komið að kveðjustund,
elsku amma mín. Minningarnar
streyma um einstaklega lífsglaða og
umhyggjusama konu, sem hefur lif-
að tímana tvenna á sínu langa ævi-
skeiði. Amma hafði einstakan frá-
sagnarhæfileika og var með
eindæmum minnug á texta, vísur og
ekki má gleyma öllum sögunum sem
hún sagði mér. Oft var amma mætt
á útitröppurnar, búin að taka rútuna
úr bænum og dvaldi hún oftast í
nokkurn tíma. Þá mátti enginn
nema amma koma mér í háttinn.
Eftir baðið signdi hún mig alltaf
þegar ég var komin í hrein nærföt.
Man ég vel hvað mér fannst ég vera
ennþá hreinni fyrir vikið. Þá kom
það besta af öllu, 2-3 sögur fékk ég
að heyra með þinni þægilegu rólegu
rödd inn í draumalandið. Auðvitað
varð hún Búkolla alltaf fyrir valinu.
Þegar ég var orðin eldri gerðir þú
oft góðlátlegt grín að mér og spurðir
hvort þú ættir ekki að segja mér
söguna af henni Búkollu og svo
hlóstu þínum dillandi hlátri. Kátína
og gleði einkenndi þig.
Á einhvern undursamlegan hátt
tókst þér alltaf að varðveita barnið
innra með þér. Þú varst með ein-
dæmum uppátækjasöm í að finna
upp á hinum ýmsum leikjum. Oftar
en ekki varstu orðin aðalskemmti-
krafturinn í barnaafmælunum mín-
um. Á ferðalögum var sungið, farið í
frúin í Hamborg og eitt sinn datt
þér í hug að finna út hvernig mynd
maður sæi út úr snjónum í fjöll-
unum. Í fermingunni minni hóaðirðu
öllum litlu krökkunum saman, þá 86
ára gömul, og fórst með þeim í leik-
inn Í grænni lautu. Á þeim tíma
fannst mér þetta ekkert tiltökumál,
„þetta var bara hún amma“. En þeg-
ar ég hugsa um það í dag finnst mér
þetta stórmerkilegt.
Á heimili þitt Suðurhólum 20 var
alltaf gott að koma. Þar voru alltaf
jólin. Aldrei fór neinn hvorki svang-
ur né tómhentur heim. Alltaf var
hlaðborð af kökum og góðgæti.
Heim fór ég með dót, nammi eða
pening eða jafnvel bara allt saman.
Þegar ég gisti hjá þér var spiluð
tunna og langavitleysa, og jafnvel
horft á alla sjónvarpsdagskrána áð-
ur en farið var að sofa.
Þrátt fyrir umtalsverðar breyt-
ingar á þinni lífsleið tókstu þeim
ávallt fagnandi. Þú fylgdist vel með
því sem var að gerast í þjóðfélaginu
og varst alveg með á hreinu hverjar
voru nýjustu hljómsveitirnar og vin-
sælustu lögin hverju sinni. Seinustu
árin þín dvaldir þú á hjúkrunar-
heimilinu Eir og var ég alltaf jafn
undrandi á hvað þú hafðir gott
minni og alltaf náðir þú að hrista all-
ar flensur sem þú fékkst, fljótt af
þér. 100 ára aldrinum varstu stað-
ráðin í að ná og gerðir gott um bet-
ur. Þú hefðir orðið 101 árs 29. nóv-
ember sl. Ég er stolt yfir að hafa
haft þig sem ömmu og er þakklát
fyrir ljúfar minningar. „Baulaðu nú
Búkolla mín ef þú ert nokkurs stað-
ar á lífi“. Megir þú hvíla í friði, elsku
amma.
Þín,
Flóra Hlín Ólafsdóttir.
Lára Charlotta Sig-
vardsdóttir Hammer
✝ Hjördís Þorsteins-dóttir fæddist í
Reykjavík 17. desem-
ber 1929. Hún lést í
Hafnarfirði 14. nóv-
ember sl.
Foreldrar hennar
voru Lára Guðmunds-
dóttir, húsfreyja, f. í
Skógum, Arnarfirði,
20. ágúst 1903, d. 17.
desember 2001 og
Þorsteinn Daníelsson,
skipasmiður, f. í
Reykjavík þann 18.
apríl 1903, d. 21.
ágúst 1967. Systkini Hjördísar eru
Ásta Þorsteinsdóttir Maack f. 30.
september 1924 og Daníel L. Þor-
steinsson f. 14. október 1926.
Hjördís giftist Randveri Þ. Gunn-
arssyni, vélstjóra, f. 23. nóvember
1930, d. 22. október 1957 og eign-
uðust þau tvö börn; 1) Írisi Dórót-
heu f. 7. mars 1955, gift Jóni Háv-
arði Jónssyni, f. 17. nóvember 1957,
börn þeirra eru Steingrímur Rand-
ver, Ragnar Bjarni og Guðrún Sól,
2) Randver Þ. Randversson, f. 18.
apríl 1958, kvæntur
Sigríði Björgvins-
dóttur f. 20. nóvember
1958, börn þeirra eru
Randver Kári og Íris
Anna. Hjördís eign-
aðist Ragnar Bjarna,
þann 27. september
1959, hann lést af slys-
förum þann 29. júlí
1979. Hjördís giftist
Steingrími Gunn-
arssyni rennismið, f.
17. september 1932, d.
19. október 2000.
Börn þeirra eru; 1)
Lára Björk, f. 11. maí 1963, dætur
hennar eru Ruth og Diljá, 2) Mar-
grét Hildur, f. 24. apríl 1967, gift
Ágústi B. Hinrikssyni, f. 6. nóv-
ember 1960, d. 17. ágúst 2009, börn
Margrétar eru Íris Tinna og Þor-
steinn Bjarni; 3) Rafnar f. 6. október
1968, börn hans eru Sóley og Níels.
Barnabarnabörn Hjördísar eru nú
4.
Útför Hjördísar fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 24. nóv-
ember 2010, og hefst athöfnin kl. 13.
Látin er skólasystir okkar Hjör-
dís Þorsteinsdóttir, eða Íris eins
og hún var ávallt kölluð. Hún er sú
þriðja sem fellur frá úr hópi okkar,
átta stúlkna, er útskrifuðumst sem
fóstrur árið 1953, en nýlega fylgd-
um við annarri skólasystur okkar,
Maríu Kjeld, til grafar. Íris átti
sterkar rætur í Vesturbænum og á
skólaárunum var gott að koma á
Ránargötuna til þeirra Láru og
Þorsteins. Þar var glaðst eftir út-
skrift við góða gestrisni þeirra
hjóna. Íris skar sig strax úr hópn-
um. Hún var heimsvön dama, sem
hafði unnið hjá Bandaríkjaher og
talaði ensku reiprennandi, en nú
hafði hún söðlað um og stefnt á
önnur mið í starfi með börnum á
ýmsum dagvistarstofnunum. Lífið
brosti við og starfið skemmtilegt.
Ekki leið langur tími þar til Rand-
ver birtist og fjölskylda var stofn-
uð. Þau giftust og lítil dóttir kom í
heiminn. Það var því mikið reið-
arslag er Randver veiktist og lést
eftir skamman tíma. Íris gekk þá
með annað barn þeirra hjóna og
sýndi hún mikla hetjulund á þess-
um árum við erfiðar aðstæður, en
fleiri áföll áttu eftir að mæta henni
er hún síðar missti ungan son í
hörmulegu bílslysi. Um það leyti
greindist hún með lungnasjúkdóm
sem átti eftir að há henni æ síðan.
Í lífi Írisar hafði þó áður birt til
þegar hún giftist seinni manni sín-
um, Steingrími, sem varð henni
stoð og stytta um langa hríð.
Steingrímur var bróðir Randvers,
fyrri manns hennar, og reyndist
hann börnunum sem besti faðir.
Saman eignuðust þau þrjú börn
svo fjölskyldan var orðin stór. Íris
var félagslynd og tók þátt í ým-
iskonar félagsstörfum, m.a. var
hún í stjórn Bandalags kvenna í
Hafnarfirði og formaður þess um
hríð. Einnig starfaði hún innan
SÍBS.
Hún var ákveðin kona og lá ekki
á skoðunum sínum í þeim málum
sem lágu henni á hjarta. Íris og
Steingrímur höfðu gaman af að
hitta fólk, fara á listasöfn og nutu
þess að ferðast bæði innanlands og
utan. Við skólasysturnar, ásamt
eiginmönnum, eigum margar góð-
ar minningar frá ýmsum skemmti-
legum samverustundum með þeim
hjónum og aldrei slitnaði þráður-
inn. Íris og Steingrímur byggðu
sér reisulegt hús í Hafnarfirði og
áttu þar mörg góð ár saman. Það
syrti því í álinn þegar Steingrímur
veiktist af krabbameini og lést.
Eftir lát hans flutti Íris í góða
íbúð, en sjúkdómur hennar ágerð-
ist og þurfti hún oft að dvelja á
sjúkrahúsum. Aldrei missti hún
kjarkinn og sýndi mikinn styrk í
öllu mótlæti. Við skólasysturnar
kveðjum Írisi með söknuði. Hún
var litrík persóna sem við munum
lengi minnast. Við sendum fjöl-
skyldu hennar innilegar samúðar-
kveðjur.
Gyða, Margrét, Pálína,
Sigrún og Valborg Soffía.
Hjördís Þorsteinsdóttir
Við höfði lútum í sorg
og harmi
og hrygg við strjúkum burt tárin af
hvarmi.
Nú stórt er skarð í líf okkar sorfið
því fegursta blómið er frá okkur
horfið.
Með ástúð og kærleik þú allt að þér
vafðir
og ætíð tíma fyrir okkur þú hafðir
þótt móðuna miklu þú farin sért yfir
þá alltaf í huga okkar myndin þín lifir.
Við kveðjum þig, amma, með söknuð í
hjarta,
en minning um faðmlag og brosið þitt
bjarta.
Allar liðnar stundir um þig okkur
dreymi
og algóður Guð á himnum þig geymi.
(Sigfríður Sigurjónsdóttir)
Elsku langamma, takk fyrir allt.
Ég mun aldrei gleyma þér.
Þín
Ella Karen.
Látin er góð vinkona fjölskyldunn-
Kristbjörg
Benediktsdóttir
✝ Kristbjörg Bene-diktsdóttir fædd-
ist á Björgum í Suður-
Þingeyjarsýslu 23.
nóvember 1917. Hún
lést á Landspít-
alanum við Hring-
braut 12. nóvember
2010.
Útför Kristbjargar
fór fram frá Fríkirkj-
unni í Hafnarfirði 23.
nóvember 2010.
ar. Við minnumst
Kristbjargar sem
glæsilegrar konu,
ávallt svo fín og sæt.
Óhætt er að segja að
hún hafi borið aldur-
inn vel. Við þökkum
góðar samverustund-
ir, vinsemd og vináttu
gegnum tíðina.
Hver minning dýrmæt
perla að liðnum lífsins
degi,
hin ljúfu og góðu kynni
af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Elsku Hörður, það er erfitt að
þurfa að kveðja lífsförunaut sinn. Við
sendum þér hlýjar kveðjur um leið
og við vottum þér og fjölskyldu þinni
dýpstu samúð.
Ársæll, Ragna og Björg.
✝
Sendum innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu
okkur samúð og vinarhug við andlát og útför eigin-
konu, móður, tengdamóður, ömmu og langömmu,
HALLFRÍÐAR GUÐMUNDSDÓTTUR,
hjúkrunarheimilinu Eir.
Sérstakar þakkir til starfsfólks hjúkrunardeildar Eir
fyrir góða umönnun.
Gunnar Guðmundsson,
Guðmundur Gunnarsson, Helena Sólbrá Kristinsdóttir,
Kristín Gunnarsdóttir, Óli Már Aronsson,
Auðunn Örn Gunnarsson, Hjördís Guðnadóttir,
ömmu- og langömmubörn.
✝
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
RAGNAR GUÐMUNDSSON,
Hraunbæ 111,
Reykjavík,
lést þriðjudaginn 23. nóvember á líknardeild
Landspítalans í Kópavogi.
Útförin fer fram frá Árbæjarkirkju fimmtudaginn
2. desember kl. 15.00.
Þeim sem vildu minnast hans er bent á Minningarsjóð líknardeildar
Landspítalans í Kópavogi.
Friðgerður Þórðardóttir,
Logi Ragnarsson, Jóhanna Steingrímsdóttir,
Valur Ragnarsson, Sigríður Björnsdóttir,
Halla Hrund, Ingunn Ýr, Vaka,
Haukur Steinn og Freyja.
✝
Bróðir okkar,
SIGÞÓR SIGURÐSSON,
Brekkukoti,
Þingi,
andaðist á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri
laugardaginn 27. nóvember.
Fyrir hönd aðstandenda,
Svavar Sigurðsson,
Þorbjörn Sigurðsson.
Minningarkort
535 1825
www.hjarta.is 5351800