Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 01.03.1919, Síða 5

Tímarit Y. F. I. 1919.
Til lesenda!
Samkvæmt ákvörðun síðasla aðalfundar V. F. f.
mun tímaritið framvegis koma út 6 sinnum á ári
í stað 4 sinnum undanfarin ár, og jafnframt hcfur
stjórn fjelagsins falið okkur undirrituðum að sjá um
ritstjórn blaðsins.
Er ætlast til að ritið fái á þennan hátt breiðari
grundvöll, og að það auk fyrirlestra, sem haldnir
eru í fjelaginu, og skýrslna um starfsemi þess, flytji
einnig útdrátt úr erlendum tímaritum um þau tekn-
isk mál, sem þýðingu geta haft lijer á landi, ekki
að eins til fróðleiks, lieldur einnig lil uppörfunar og
stuðnings verklegum framkvæmdum á öllum svið-
um. petta er í fyllsta samræmi við tilgang fjelagsins,
og væntum við að lesendum ritsins getist vel að þess-
ari breytingu, enda þótt hún óhjákvæmilega liafi í
för með sjer hæltkun áslcrifendagjaldsins úr 2 kr.
upp i 4 kr. fyrir árganginn. Vjer búumsl við að geta
lijer eftir flutt mun fleiri myndir í ritinu en hingað
til liefir verið unt, og vonum, að oss takist bæði á
þann liátt og annan að gera það svo fjölbreytt, að
kaupendur þess sjái sjer liag í því að halda það á-
fram og skoðum við alla þá, sem ekki endursenda
þetta hefti þegar eftir móttöku, sem áskrifendur
framvegis.
Jafnframt viljum vjer hvctja alla þá til að auglýsa
í ritinu, er eitthvað liafa að selja, og þó sjer í lagi þá,
er versla með byggingarefni eða aðrar tekniskar vör-
ur eða vjclar. ]?ví fleiri auglýsingar, þvi meiri fjöl-
hreytni og því meiri úlbreiðsla og ritið þar af leiðandi
þvi hentugra sem auglýsingahlað. Hcfur það nú þegar
náð þeirri úlbreiðslu, að það er tvímælalaust besta
auglýsingablaðið fyrir allar tekniskar vörur.
Th. Krabbe. Ölafur porsteinsson.
Útbreiðsla rafmagns hjer á landi.
Erindi flutt í V. F. í. 21. nóv. 1918 af
Nú hefst rafmagnsöld hjer á landi. Lítil byrjun er
þegar orðin, en fljótt mun umskipast, þvi svo óð-
fluga hefur sú öld farið meðal annara þjóða, að erfitt
er að liugsa sjer, að ekki sje nema rúm 30 ár síðan
menn lærðu verulega rafmagnsnotkun.
pegar sú öld hefst meðal okkar nú, stöndum vjer
miklu betur að vigi, en aðrar þjóðir gerðu í byrjun
•sinnar aldar. Yið liöfum hina miklu rcynsla þeirra
til hliðsjónar, en þær höfðu enga. Fyrir því hafa þær
hlaupið margt gönuskeiðið og stundum veist örðugt
að komast aftur á rjetta braut. Enn er þar margt af-
laga, sem bendir á að mikið hafi verið gert af lianda-
liófi, eftir þörf í svip, en til engrar frambúðar. Reynsl-
an er oft dýrkeypt þekking. Okkur bcr að nota reynslu
þeirra, sem best vjcr getum. Til þess eru vitin að var-
.ast þau.
rafmagnsverkfræðingi.
Eftir framþróun rafmagnsnotkunar annarsslaðar,
getum við vitað hvernig okkur muni best að fara að.
Sú framþróun liefur í smádráttum orðið þessi:
Mcnn bygðu smástöðvar í borgum, sem lýstu upp
fáein liús — „bIock“-stöðvar. ]?að voru jafnstraums-
stöðvar, sem smámsaman stækkuðu, uns þær náðu
yfir lieil borgarkerfi. ]?að er eftirtektarvert að við
höfum tckið það ólagið með i höfuðstað landsins.
Stöðvarnar stækkuðu enn. En það var þó eigi fyr en
víxlstraumurinn komst að verulegum notum, að vöxt-
urinn kom. ]?á lögðu þær skjótt undir sig lieilu borg-
irnar, uxu út yfir þær og tóku heil hjeruð. Stór-
stöðvarnar komu og tengdust saman. Nú eru menn í
þann veginn að fá samhangandi leiðslukerfi yfir heil
ríki. Smástöðvarnar leggjast eltki niður, ef þær eru
hentugar. pær vinna með stórstöðvunum og allar
Stei.ngrími Jónssyni