Dagblaðið Vísir - DV - 19.11.2005, Qupperneq 34

34 LAUGARDAGUR 79. NÓVEMBER 2005
Helgarblaö DV
Jeff er ekkert sérstaklega rit-
höfundalegur, það er að segja ef
hægt er að tala um að rithöfundar
séu af sérstakri tegund. Hann tek-
ur sig að minnsta kosti ekkert há-
tíðlega. Á þriðja degi á íslandi
minnir hann mest á kátan sveita-
karl í kaupstaðaferð sem drekkur
af áfergju í sig allt þetta sérstaka
og skemmtilega við Reykjavík.
Jöklaferðin sem hann fór í daginn
áður er honum líka töm á tungu,
enda er hann algjörlega óvanur
jöklum, alinn upp við strandlíf og
huggulegheit í sólinni á Flórída.
Svo skiljanlega eru lýsingar hans
á jöklaferðinni nokkuð dramat-
ískar.
„Þetta var engu lagi líkt, við
vorum alltaf að líta um öxl á bflinn
af því hann var eina kennileitið í
landslaginu. Annars var bara allt
hvítt. Ég vissi ekki hvort ég var á
leiðinni ofan í sprungu eða í þann
veginn að detta um mörgæsir eða
ísbirni,'' segir hann og skellihlær,
vitandi vel að hér eru hvorki mör-
gæsir né ísbirnir.
Marinn og blár
Jeff vissi ýmislegt fleira um ís-
land áður en hann kom, eins og að
Bobby Fischer væri sestur hér að,
að íslendingar lifðu á fiskveiðum,
hér væri ægifagurt landslag og
ekki síst ægifagrar konur.
„Þess vegna er ég allur marinn í
hliðunum," segir hann.' „Vinir
mínir gáfu mér svo skrambi föst
olnbogaskot þegar ég sagði þeim
að ég væri á leiðinni til íslands.
„Lukkunnar pamfíll," sögðu þeir
og fóru strax að tala um allar fal-
legu stelpurnar á íslandi."
.
Jeff Lindsay, höf-
undur Dexters Kallar
ekki allt ömmu slna og
borðar hákarl og
drekkur brennivín með.
JLUÐR-
r % ‘ ;
n #iÉÍ& - í’ÉíÆ 0:* ' f }■£* . 2 • z; l
í sveiflu með gítarinn Jeff
hefur spilað I hljómsveitum í
25 ár og spilar nú og syngur
með stuðbandinu WildFire.

Þannig lýsir bandaríski rithöfundurinn og þúsundþjalasmið-
urinn Lindsay því hvernig hugmyndinni um elskulega
raðmorðingjann Dexter laust niður í höfuðið á honum á miðj-
um Kiwanisfundi. Líkingin um fiskinn er trúlega til komin
vegna þess að þegar samtalið fer fram er hann nýkominn af
Sægreifanum þar sem hann raðaði í sig kræsingar á borð við
kæstan hákarl og harðfisk og renndi ljúfmetinu niður með
ísköldu, íslensku brennivíni. Þetta gerði hann án þess svo
mikið sem að hiksta.
Jeff hlær dátt en hann er ham-
ingjusamlega giftur og á þrjár
dætur á aldrinum tveggja til sext-
án ára. Konan hans er náskyld rit-
höfundinum fræga Ernest Hemm-
ingway, en pabbi hennar var eini
bróðir Hemmingways. Jeff hefur
þó enga minnimáttarkennd út af
því. Konan hans skrifar reyndar
líka en ekki glæpasögur eins og
hann sjálfur heldur handrit að
heimildarmyndum.
„Það má heldur alls ekki mis-
skilja þetta með Kiwanisfundinn,"
áréttar Jeff. „Það er frábær félags-
skapur og algjör tilviljun að hug-
myndin að Dexter kviknaði á
Kiwanisfundi. Ég var bara að horfa
yfir salinn á alla myndarlegu og
vel klæddu mennina og fór að
hugleiða að maður veit svo sem
ekkert um samferðamennina. Þeir
geta búið yfir ægilegum leyndar-
málum en verið aðlaðandi og vin-
gjarnlegir og jafnvel mjög elskaðir
af fólkinu í kringum sig."
„Hrói höttur" raðmorðingj-
anna
Fjöldamorðinginn Dexter er
einmitt þannig. Hann vinnur sem
rannsóknarlögreglumaður, er vel
liðinn og elskaður í starfi. Hann er
líka afar góður við systur sína sem
er eini ættingf hans og sérlega
hlýtt til barna, en tengist ekki fólki
tilfinningaböndum. Það sem er þó
sérstakast við Dexter er að hann
drepur eingöngu aðra raðmorð-
ingja.
Jeff segist hafa unnið mikla
rannsóknarvinnu áður en hann
skrifaði Dexter. „Ég las mikið um
raðmorðingja og leitaði til frænku
konunnar minnar sem er sálfræð-
ingur og vinnur með geðsjúka af-
brotamenn. Hún las yfir handritið
og var mér ómetanleg hjálp. Ég
gerði mér nokkrar ferðir alla leið
til Kaliforníu þar sem hún býr, en
það skemmir auðvitað ekki fyrir
að hún á vínekru," segir Jeff og
kímir um leið og hann lyftir glasi.
„Ég reyndi að búa til próffl af
raunsönnum raðmorðingja en
hrærði svo aðeins í formúlunni.
Það er auðvitað hrollvekjandi að
aðeins fáir morðingjar nást. Lög-
reglan er með þúsundir óleystra
morðmála á borðinu hjá sér og
svo er allt þetta fólk sem hverfur
sporlaust. Það er alveg morgun-
ljóst að margir raðmorðingjar
ganga lausir af því þeir eru svo
ótrúlega snjallir."
Launatékkar í póstinum
Jeff gerir þó ýmislegt fleira en
að skrifa morðsögur því hann er
bassaleikari og söngvari í hljóm-
sveit sem kemur fram víða og
heitir Wild Fire. „Ef einhvern lang-
ar að flytja okkur til fslands erum
við meira en til í tuskið. Við spil-
um allt frá rokki upp í sveitatónlist
og flest þar á milli. Spilamennsk-
an er þó bara lítill hluti af því sem
ég hef gert um dagana því ég hef
átt um það bil átján karríera í líf-
inu," segir hann hlæjandi. „Ég hef
unnið sem uppvaskari, leynilög-
reglumaður, garðyrkjumaður,
trúður, gamanleikari, leikstjóri,
leikritahöfundur og fótboltaþjálf-
ari, svo bara fátt eitt sé nefnt. Það
virðist þó vera sama hvað ég geri,
það ber einhvernveginn allt að
sama brunni, það er skriftunum.
Ég hef til dæmis verið gamanleik-
ari með leikhópi en áður en ég veit
af er ég farinn að skrifa leikrit fyrir
hópinn. Þegar ég er sem mest
andlega sinnaður finnst mér
næstum eins og mér sé ætlað að
skrifa."
Bókin um Dexter sem er komin
út í íslenskri þýðingu er fyrsta bók
Jeffs um raðmorðingjann. Jeff hef-
ur þegar skrifað tvær í viðbót og
þær sitja allar á metsölulistum í
Bandaríkjunum. Jeff gerði líka
heimildarmyndina Hemmingway
in Cuba með eiginkonu sinni en
Kúba stendur hjarta þeirra ákaf-
lega nærri.
Nú þegar er búið gera sjón-
varpsþáttaröð vestra um Dexter.
„Ég er búinn að skrifa undir
samning um fleiri bækur og ef
sjónvarpsþáttaröðin gengur vel
verð ég bara í því að taka við
launatékkum. Er það ekki dásam-
legt?" spyr hann og hlær trölla-
hlátri.
Grýla hvað?
Það er hins vegar fjarri Jeff að
setjast í helgan stein.
„Það eru alltaf óteljandi verk-
efni og margar bækur að skrifa.
Mig langar líka til að spila inn á
plötu og selja hana til styrktar St.
Jude-sjúkrahúsinu sem sérhæfir
sig í rannsóknum á barnasjúk-
dómum. Á plötunni munu bara
vera lög sem hafa verið samin um
tunglið."
Er möguleiki á að einhverntíma
verði ísiand sögusvið Dexters?
spyr blaðamaður barnalega.
Já, því ekki það. Og svo kennir
hann henni um morðin, þarna
kerlingunni sem á þrettán syni,
hvað heitir hún nú aftur?
Grýla?
„Já, einmitt. Grýla," segir Jeff
og hristir hausinn yfir vitleysunni.
edda@dv.is