Landneminn - 01.10.1955, Blaðsíða 11

Landneminn - 01.10.1955, Blaðsíða 11
um við niður á torg, þar sem verið var að dansa. Um kvöldið var einnig flugeldasýning svo mikilfengleg að furðu sætir. Daginn eftir vorum við viðstaddir setningu 1. íþróttamóts verkamanna í Kína. Var mjög til mótsins vandað og þátttakan geysileg. Flestir kepp- enda voru ungir menn og konur úr ýmsum starfsgreinum. — Hvernig voru árangrarnir? — Þeir voru ekki sérslaklega miklir, í mörgum greinum minni en afrek sem unnin hafa verið hérlendis, enda virtist minni áherzla lögð á met en mikla þátttöku. En íþrótta- samtök alþýðu í Kína eru ung, og þar er allt á uppleið, svo að eflaust má vænta mikilla tíðinda þaðan eftir nokkur ár. — Rákust þið nokkurs staðar á kínamennina okkar sem voru hér á ferð í haust? ¦— Já, seinasta kvöldið sem við vorum í Peking í fyrra skiptið hitt- um við þrjá þeirra nýkomna frá ís- landi, m. a. fararstjórann Lu. Þeir voru í sjöunda himni yfir Islands- ferðinni og voru eins og þeir ættu í okkur hvert bein. Á ferð um landið. Hinn 7. október fórum við með lest frá Peking ásamt tveimur af túlkunum okkar og komum daginn eftir til Nanking. Þar var tekið á móti okkur með mikilli viðhöfn. Næstu daga skoðuðum við ýmsa staði í nágrenni borgarinnar. Frá Nanking fórum við til Sjanghæ, og tóku fleiri hundruð manns á móti okkur á stöðinni. Meðal annars sem við skoðuðum í Sjanghæ var úti- leikhús, sem tekur 15—17 þúsund manns. Þá skoðuðum við leirkofa- hverfi með stráþökum, og var enn búið í því. ÞaS voru mjög léleg hí- býli eða sams konar húsakynni og öll alþýða manna í Kína bjó við fyrir lýðfrelsunina, oftast aðeins eitt I.ótusblómið: svipmynd úr skrúð);önj;unni 1. október. herbergi og einhver eldhúskrókur. upphækkaður pallur til að sofa á. Þaðan fórum við í nvtt hverfi' verka- mannabústaða, og var það ólíku sam- an að jafna. Þó er langt frá því, að hin nýju íbúðarhús séu eins full- komin og hér þekkist bezt, því höfuð- áherzla er lögð á að losa sem flesta úr heilsuspillandi húsnæði á sem skemmstum tíma, þólt íburðurinn verði þá minni fyrst í stað. Frá Sjanghæ héldum við norður á bóginn fyrst til Wusin, síðan til Mukden í Mansjúríu og þaðan til Fuhsin. Þar skoðuðum við opna kolanámu, hina stærstu sinnar teg- undar í Kína. Þetta er mikil gjá (120 m. djúp og nærri 7 km. löng). Niður í námuna liggur flutninga- braut með fjórum sporum, þremur fyrir kolaflutningavagna, einu fyrir fólksflutningavagna. Þessar námur eru reknar með háþróaðri véltækni. Þá heimsóttum við elliheimili fyrir námuverkamenn. Gömlu mennirnir búa tveir og tveir saman á herbergi, og var mjög vistlegt hjá þeim. Þeir þurfa engan dvalarkostnað að greiða, en njóta 60% þeirra launa, sem þeir höfðu áður en þeir komu á heimilið, og gela varið þeim að vild sinni. Elliheimilið var ekki fullskipað, þvi fjölskylduböndin eru mjög traust í Kína, og flestir kjósa því heldur að dvelja á heimilum skyldmenna sinna í ellinni, sé þess kostur. Aftur í Peking. Hinn 21. október komum við aft- ur til Peking úr ferðalagi okkar um landsbyggðina. Þar tók Lu Shao ¦— formaður æskulýðssendinefndarinn- ar sem hingað kom — á móti okkur. Þann dag áttum við rúmlega tveggja stunda viðtal við Chen Yi . .. —¦ Séní? •— Já, Chen Yi marskálk, einn af varaforsætisráðherrum Kína. Um kvöldið vorum við kvaddir og leystir út með gjöfum. Daginn eftir fórum við frá Peking flugleiðis sömu leið og við komum, segir Böðvar að lok- um. Hann hefur orð á því að ferða- lagið hafi verið erfitt, en afburða lærdómsríkt, og vér teljum því hyggi- legast að leyfa honum að hvíla sig að sinni, svo að hann verði sem fyrst fær um að leyfa okkur að heyra LANDNEMINN Íl

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/893

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.