blaðið - 04.05.2006, Blaðsíða 18

blaðið - 04.05.2006, Blaðsíða 18
26 I VIÐTAL FIMMTUDAGUR 4. MAÍ 2006 blaðió I Blaðið/Frikki Samhengið í lifinu Tryggvi Ólafsson listmálari hefur 99....................•.................................................. fimm ár Þessafogaiwer hannhér Ígamla daga gátu menn tekið ínefíð og lesið Ijóð. Nú eru menn sem fást á landi vegna málverkasýningar við slíkt álitnir vera fífl ísamanburði við einhverja verðbréfaskarfa. sem hann heldur í Gallerí Fold. Hvað gerði þig að málara? „Ég hef ekki hugmynd um það. Ætli þetta sé ekki bara meðfætt. Sumír spila á píanó sex tíma á dag og fá aldrei nóg. Ég get ekki gert það. Ég geta bara málað og blandað liti eins og krakki. Þegar ég var barn og unglingur voru aðrir strákar með bíladellu og mótorhjóladellu og fóru í skátana. Ég hafði engan áhuga á því. Ég skoðaði bækur og málaði." Þú ólst upp á Norðfirði, heldurðu að umhverfið þar hafi mótað „I dönskum sjónvarpsfréttum sé ég oft vandræðadrengi sem hafa meira og minna verið vistaðir á stofnunum. Þeir áttu enga æsku, ekk- ert umhverfi. Þeir vita ekki hverjir þeir eru eða hvaðan þeir koma. Það hlýtur að vera hroðaleg tilfinning. Sem betur fer á ég þessar yndislegu rætur á Austfjörðum. Hugsaðu þér ef þú ættir engar rætur. Fjöllin fyrir austan, árstíðirnar og litirnir í þeim hafa örugglega mótað mig. Þau áhrif fylgja mér alltaf. Því verður ekkert breytt. Ef ég héldi öðru fram þá væri ég að ljúga að sjálfum mér. Ómeðvitað hef ég nýtt mér fjarlægðina frá þessum rótum. Hvað ætti ég ann- ars að nota? Ég á þennan forða sem heitir Austfirðir og minningar um gamla menn sem þar voru og gamlar konur sem gáfu mér rúsínur. Elskan mín góða, þarna var ég!" Þroskandi mótstaða Égveitaðþúvarstásjósem ungur maður. Hvernig lífvarþað? „Ég var þrjú sumur á síld, sextán, sautján og átján ára. Það var bara sport, eins og að vera í villta vestr- inu. Maður var fílhraustur, ungur og bjartsýnn og engum háður. Lífið var dásamlegt. Það var harð- ari vinna að vera á togara. Oft var unnið meðan menn stóðu. Mikið erfiði en það var gaman. Mér leið vel á sjó enda hafði ég líkamsburði í starfið. Þegar ég hugsa um það eftir á þá minna kynnin af þeim mönnum sem ég vann með mest á það að lesa skáldsögu þar sem maður þekkir allar persónurnar. Þetta var af- markaður hópur, tuttugu og einn maður hver ofan í öðrum í þrjár vikur. Þetta gerði mig að mann- þekkjara. Það segir sig sjálft, ég var undir þrítugu og kynnin af þessum mönnum voru eins og kúrs í upp- eldisfræði. Það voru ekki margir óþverrar með mér á sjó en það voru til menn sem voru ekki góðir. Svo voru menn sem voru lífsreyndir og svo drykkjumenn sem voru bara Léttar úlpur með og án hettu. Ný sending. -i/EridisHiuL við Laugalæk • sími 553 3755 i

x

blaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: blaðið
https://timarit.is/publication/941

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.