Morgunblaðið - 05.07.2012, Blaðsíða 28

28 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 5. JÚLÍ 2012
Kveðja frá KSÍ
Knattspyrnuhreyfingin minn-
ist við andlát Karls Guðmunds-
sonar félaga sem tengdist leikn-
um ævilangt, fyrst innan vallar
en síðan með áratuga starfi
einkum við þjálfun og fræðslu-
störf. Þáttur Karls í uppbygg-
ingu íslenskrar knattspyrnu er
stór og knattspyrnuhreyfingin á
honum margt að þakka.
Karl byrjaði ungur að leika
knattspyrnu með Fram og var
leikmaður í Íslandsmeistaraliði
Fram 1946 og 1947. Hann lék 10
fyrstu landsleiki Íslands á ár-
unum 1946-1954 og stjórnaði
landsliðinu í 20 leikjum á ár-
unum 1954-1966. Var ekki þjálf-
ari liðsins 1957, heldur ekki er
hann var þjálfari hjá norsku lið-
unum Lilleström 1958 og 1960
og Sandefjord 1962.
Karl útskrifaðist sem íþrótta-
kennari frá Íþróttakennaraskól-
anum að Laugarvatni 1944, en
þar sem engin kennsla í knatt-
spyrnufræðum var við skólann,
fór Karl út til að afla sér mennt-
unar sem knattspyrnuþjálfari.
Hann var fyrsti Íslendingurinn
til að fara út fyrir landsteinana
til að ná sér í þjálfaramenntun,
er hann fór til árs dvalar á Eng-
landi 1946. Þá lá leiðin til Kölnar
í Þýskalandi 1949 og síðan sótti
hann fjölmörg þjálfaranámskeið
víðs vegar um Evrópu.
Hann var þjálfari Fram átta
keppnistímabil 1949, 1952-1954,
1956 og 1966-1968. Karl þjálfaði
ÍA 1948 og ÍBH 1961. Þá stjórn-
aði Karl KR-liðinu um tíma árið
1964 og í fyrstu Evrópuleikjum
Karl M.
Guðmundsson
✝ Karl Guð-mundsson
íþróttakennari
fæddist í Reykjavík
28. janúar 1924.
Hann lést á Hjúkr-
unarheimilinu
Mörk 24. júní 2012.
Útför Karls fór
fram frá Bústaða-
kirkju 4. júlí 2012.
KR gegn Liverpool.
Hann var einnig
þjálfari hjá bikar-
meisturum Vals
1965, og aðstoðaði
við þjálfun hjá
Þrótti R. og Kefla-
vík 1964.
Þegar Karl var
ráðinn landsliðs-
þjálfari 1954 tók
hann einnig að sér
ýmis þjálfara- og
fræðslumál fyrir KSÍ og gerði
það öll þau ár sem hann var
landsliðsþjálfari.
Sú nýbreytni var tekin upp
1955 að KSÍ hélt námskeið fyrir
þjálfara að Laugarvatni og sá
Karl um veg og vanda nám-
skeiðanna.
Þegar KSÍ hljóp undir bagga
með þjálfun hjá félögum í 1.
deild fyrir keppnistímabilið 1959
var Karl fenginn til að sjá um
æfingar hjá félögum við Austur-
bæjarskólann. Það gerði hann í
nokkur ár. Þegar KSÍ setti upp
„Æfingamiðstöð KSÍ“ í Austur-
bæjarskólanum snemma árs
1964, stjórnaði Karl æfingum
hjá félögum þeim að kostnaðar-
lausu einu sinni í viku og þá fór
hann til Keflavíkur einu sinni í
viku.
Karl var formaður fyrstu
tækninefndar KSÍ, sem var sett
á laggirnar 1961 og sá hann um
stjórnun á öllum þjálfaranám-
skeiðum á vegum KSÍ í árarað-
ir.
Árið 1975 var Karl skipaður
skólastjóri Þjálfaraskóla KSÍ.
Skólinn stóð yfir í tvo og hálfan
mánuð og var alls 212 kennslu-
stundir. Þátttakendur voru 20
og heimsóttu fjórir erlendir
þjálfarar skólann. Sama ár veitti
KSÍ aðildarfélögum aðstoð við
að útbúa æfingaplön og sá Karl
um að veita þá aðstoð.
Karl var ráðinn framkvæmda-
stjóri KSÍ 1976 í hlutastarfi og
starfaði hann á skrifstofu sam-
bandsins þrjú sumur, eða þar til
að hann sagði starfi sínu lausu í
september 1978.
Knattspyrnuhreyfingin sendir
fjölskyldu og ættingjum Karls
Guðmundssonar innilegar sam-
úðarkveðjur um leið og hún
kveður félaga sem átti svo stór-
an þátt í eflingu íslenskrar
knattspyrnu á seinni hluta síð-
ustu aldar sem raun ber vitni.
Geir Þorsteinsson,
formaður KSÍ.
Kveðja frá Knattspyrnu-
félaginu Fram
Við fráfall Karls Guðmunds-
sonar sér Fram á bak góðum og
traustum félaga, innan leikvallar
sem utan. Hann var elstur
þriggja bræðra sem léku knatt-
spyrnu með Fram, hinir voru
Guðmundur Valur og Steinn,
sem eru látnir. Þeir bræður hófu
allir ungir að leika knattspyrnu
með Fram og léku með öllum
aldursflokkum félagsins. Eftir
að þeir lögðu keppnisskóna á
hilluna gerðust þeir þjálfarar, en
Karl var fyrsti knattspyrnumað-
urinn á Íslandi sem ýtti úr vör
og hélt utan til að læra galdra
knattspyrnunnar, fyrst í Eng-
landi, hjá Chelsea og Arsenal
1946, þá í Þýskalandi og víðar.
Karl var frumkvöðull knatt-
spyrnuþjálfunar á Íslandi.
Það má með sanni segja að
Karl hafi verið fyrsti fram-
kvæmdastjóri Fram, því að 21
árs var hann ráðinn starfsmaður
félagsins 1945 og var öllum
stundum á Framvellinum við
Skipholt. Hann sá um að völl-
urinn væri í sem bestu ásig-
komulagi, ásamt öðrum störfum
í rekstri félagsins, og þá þjálfaði
hann alla yngri flokka Fram.
Þar fyrir utan æfði hann sjálfur,
lék með meistaraflokki og varð
liðsmaður Íslandsmeistaraliðs
Fram 1946 og 1947. Hann lék
með Framliðinu fjórtán keppn-
istímabil, 1940-1953.
Karl lék 10 fyrstu landsleiki
Íslands og sinn síðasta sem fyr-
irliði og þjálfari. Karl tók þátt í
fyrstu 15 landsleikjunum sem
leikmaður og þjálfari, en alls
stjórnaði hann landsliði Íslands í
20 landsleikjum á árunum 1954-
1966. Karl var þjálfari meist-
araflokks Fram 1949, 1952-54,
1956, og 1966-1968.
Aðalstjórn Fram kveður heið-
ursfélaga sinn Karl Gumunds-
son með hlýju og þakkar honum
vel unnin störf í þágu félagsins.
Eiginkonu hans og fjölskyldu
eru sendar hugheilar samúðar-
kveðjur.
Fyrir hönd aðalstjórnar,
Sigmundur Ó. Steinarsson.
Ég var nýskriðinn úr háskóla
og var að taka við stærstu fé-
lagsmálahreyfingu landsins, ÍSÍ.
Með fullt af hugmyndum um að
breyta þessu og hinu eins og
gerist gjarnan þegar tekið er við
nýjum verkefnum. Hann var
þjóðþekktur knattspyrnuþjálfari
og íþróttamaður og ekki síst
mikill fræðimaður á sviði
íþróttanna og kennari við Kenn-
araháskóla Íslands. Hann hafði
fengið ótal viðurkenningar fyrir
frábær störf á vettvangi
íþróttanna. Hann var eldri og
reyndari á öllum sviðum og
skyldi vera einn af mínum und-
irmönnum. Hvernig skyldi þetta
ganga? Jú, þetta gekk frábær-
lega, ekki síst vegna mannkosta
og góðvildar Kalla og reyndar
annarra samstarfsmanna. Í
minningunni var þetta tími upp-
gangs og breyttra áherslna en
ekki síður tími kennslu og góðr-
ar ráðgjafar. Ég naut þess að
vinna með Kalla sem alltaf var
jákvæður og uppbyggilegur og
hvatti mig áfram til verka. Þrátt
fyrir að á þeim tíma hafi hann
verið að nálgast starfslok á far-
sælum ferli var hann sífellt að
vinna að eflingu fræðslustarfs
íþróttahreyfingarinnar. Hann
var klókur í mannlegum sam-
skiptum hann Kalli. Í hugann
koma öll samtölin sem við áttum
og veiðiferðirnar í sumarbústað
hans við Meðalfellsvatn. Þar
naut hann sín í frábæru um-
hverfi. Og þar lærði ég að kasta
flugu. Og stöðugt fékk maður
góð ráð og hvatningu þegar
rædd voru málefni sem þurfti að
takast á við á lífsins leið. Kalli
lét oft sjá sig á skrifstofu ÍSÍ
eftir starfslok og fylgdist vel
með. Og nú er þessi öðlingur
horfinn til austursins eilífa eftir
farsælt og gott lífsstarf. Íþrótta-
hreyfingin hefur misst einn af
sínum bestu félögum. Fyrir öll
hans góðu störf og samstarf vil
ég þakka. Ég sendi fjölskyld-
unni allri einlægar samúðar-
kveðjur.
Stefán Snær Konráðsson.
Ég kynntist Kristni, eða
Kidda eins og við kölluðum
hann, fyrir tæpum sex árum, en
hann hafði þá komið reglulega í
nudd til Steinþórs, mannsins
míns. Þeir voru orðnir hinir
mestu mátar og Kiddi orðinn
tíður gestur á heimili okkar.
Kiddi hefur um árabil verið
eins og einn af okkur í fjöl-
skyldunni. Þær eru ótal stund-
irnar sem við höfum brallað
eitthvað saman, skipulagt ljós-
myndasýningar, horft á lands-
leiki að ógleymdu árlegu Evr-
óvision kvöldinu okkar saman.
Hann kom alltaf til okkar á
annan í jólum og átti með okk-
ur góða jólastund. Hann hafði
frá mörgu að segja og það var
bæði fróðlegt og skemmtilegt
að hlusta á frásagnir hans.
Kristinn Helgi
Benediktsson
✝ Kristinn HelgiBenediktsson,
ljósmyndari og
blaðamaður, fædd-
ist í Hafnarfirði 4.
október 1948. Hann
lést á Heilbrigð-
isstofnun Suð-
urnesja 23. júní
2012.
Kristinn var
jarðsunginn frá
Víðistaðakirkju í
Hafnarfirði 4. júlí 2012.
Fljótlega eftir
að ég kynntist
Kidda fór ég að að-
stoða hann við
prófarkalestur á
ýmsum blaðaútgáf-
um sem hann vann
að og þar stóð
hæst Sjómanna-
dagsblað Grinda-
víkur ár hvert.
Hann var mikill
fagmaður og hafði
mikla ánægju af því sem hann
var að fást við hverju sinni.
Hann var líka hafsjór af fróð-
leik um allt sem sneri að fisk-
veiðum og vinnslu og átti mikið
safn af ljósmyndum því tengdu.
Það var alltaf gaman að vinna
með honum og stundum gekk
mikið á, því allt þurfti að gerast
í gær þegar blaðið var á leið í
prentun. Og þegar allt var yfir-
staðið, þá var tími til að fá sér
eitthvað gott að borða. Þau
voru ófá símtölin sem voru á
þessa leið: „Sigrún, eigum við
ekki að elda okkur læri?“ og
svo birtist hann með lambalæri
og meðlæti, og hann vissi uppá
hár hvort ég ætti til grænar
baunir og rauðkál eða ekki. Við
vorum nýbúin að eiga eitt af
okkar góðu matarkvöldum sam-
an þegar Kiddi lagðist inn á
spítala. Hann hafði nýlokið við
að klára Sjómannadagsblað
Grindavíkur en náði ekki að
vera viðstaddur hátíðahöld sjó-
mannahelgarinnar sjálfur. En
hugurinn og eldmóðurinn var á
sínum stað og hann var strax
farinn að huga að næsta verk-
efni, hann t.d. bað mig um að
taka myndir af hátíðahöldunum
til að eiga fyrir næsta ár. Kidda
verður sárt saknað á okkar
heimili, en minningin mun lifa í
hjörtum okkar.
Foreldrum Kidda, börnum,
barnabörnum og öðrum ástvin-
um sendum við okkar innileg-
ustu samúðarkveðjur.
Sigrún Þorbjörnsdóttir,
Steinþór Ingibergsson.
Góður vinur okkar í Stapa-
prenti, Kristinn Benediktsson
ljósmyndari og blaðamaður, er
horfinn úr þessu jarðlífi eftir
langa og hetjulega baráttu við
illvígan sjúkdóm. Það er eft-
irminnileg reynsla að hafa um-
gengist þennan heilsteypta og
hjartahlýja dugnaðarfork og
fylgst með honum að starfi síð-
ustu árin. Hann var fljótvirkur,
vel skipulagður og jafnvígur á
pennann og myndavélina. Þrátt
fyrir langvarandi veikindi
heyrðist hann aldrei kvarta,
bar sig ávallt vel, fasmikill og
snöfurmannlegur á velli, gam-
ansamur allt til loka og neitaði
staðfastlega allri aðstoð sem
honum bauðst við að ljúka síð-
asta glæsilega eintakinu af Sjó-
mannadagsblaði Grindavíkur
sem kom út stuttu fyrir andlát
hans. Okkur rann til rifja að sjá
hann stundum koma til vinnu í
prentsmiðjunni þar sem hann
setti saman blaðið, þreyttur
eftir stífa lyfjagjöf og lítinn
svefn, en hann var snöggur að
hrista af sér drungann og
næsta morgun var hann jafnvel
kominn á sjó.
Kristinn lifði að sjá þann
draum sinn rætast að Grinda-
vík sem honum var hugleiknari
en aðrir staðir í heimi hér yrði
eitt blómlegasta bæjarfélagið á
suðvesturhorninu. Þegar hann
fór í prófkjör fyrir flokkinn
sinn 1994 lýsti hann framtíð-
arsýn sinni fyrir bæinn með
eftirfarandi orðum, svo ein-
kennandi fyrir kraftinn, dugn-
aðinn og bjartsýnina sem fylgi
honum til æviloka:
„Eigum við að auka atvinn-
una, byggja ný íbúðahverfi,
auka verslun og þjónustu,
stækka leikskólann og grunn-
skólann og efla íþróttir og fé-
lagsstarf unglinganna?
Auðvitað!
Við drífum í þessu!“
Því miður varð Kristinn ekki
stjórnmálamaður – starfið hefði
líklega ekki átt við hann því
hann var maður átaka augna-
bliksins, vildi sjálfur standa í
miðju rótinu og ágjöfinni. Hann
vann mikið þrekvirki fyrir sjó-
menn á Suðurnesjum og víðar,
ekki aðeins sem ljósmyndari
sem festi líf þeirra og starf á
filmu komandi kynslóðum til
fróðleiks og áminningar heldur
líka sem öflugur samherji
þeirra og talsmaður í ræðu og
riti. Guð blessi minningu hans.
Eðvarð T. Jónsson,
Svavar Ellertsson.
Félagsstarf eldri borgara
   

      


  

 


     
     !  "   #$    %$ #  
 & '$ (#     )* +#  '$ (#  ,  

   

 
  -  # . # # 
/&    " # # , .# # 0#  /&    " # # ##   ,  /&   .# 
#   0 #  #1 '  #.2# 3
 

 !   .# (,#  4  5&  ## ,      6  "  , 37
 6,  ##   
#2  #   #& , 
"*  ,  # 4 & * 
"#$


 % $  )* &   !$ , 8  
&

 
'
(  0  + , .    ,
Raðauglýsingar
Við Jannick
kynntumst fyrst haustið 1997
þegar við vorum saman í sér-
deildinni í Hamraskóla og urðum
strax miklir vinir. Nú, þegar
hann er dáinn, er svo gott að
hugsa um hvað við gátum hlegið
þar mikið, skemmt okkur og tal-
að um heima og geima. Við vorum
líka saman í skammtímavistun-
inni í Hólabergi, en þar áttum við
mjög góðar stundir. Leikjanám-
skeiðið í Langholtsskóla sumarið
1998 kemur líka upp í hugann, en
þar vorum við alltaf eitthvað að
grallarast í hinu og þessu og ég
man að við heimsóttum stundum
hvor annan eftir skólann og bröll-
uðum margt saman.
Jannick var fyrst og fremst
skemmtilegur og hress strákur
og Margrét Halldóra, mamma
hans, var sérlega góð kona sem
hló oft dátt að okkur þegar ég var
í heimsókn hjá honum. Hún dó
því miður allt of snemma.
Jannick var mikill áhugamað-
ur um bíla og flugvélar og honum
þótti gaman að tala um Suzuki-
jeppann sem ég fór óheppilega
salibunu á þegar ég var lítill
strákur og hann ræddi oft um að
gera hann upp ef hann myndi
finna hann einhvers staðar.
Jannick Kjeldal
✝ Jannick Kjel-dal fæddist í
Hilleröd í Dan-
mörku 30. mars
1987. Hann lést í
heimahúsi 21. júní
2012.
Útför Jannick
fór fram frá Hall-
grímskirkju 29.
júní 2012.
Eftir að ég fékk
rafmagnsvespuna
mína góðu hittumst
við Jannick oftar en
áður. Þá var mikið
brallað og hlegið og
ég man sérstaklega
eftir því hvað var
gaman hjá okkur í
afmælisveislunni
minni í fyrra. Jan-
nick skaust alltaf út
í garð þegar hann
heyrði í flugvélum sem flugu yfir
Grafarvoginn og sagði afmælis-
gestum allt um þær, enda fátt
sem hann vissi ekki um þau far-
artæki. Jannick vakti hlátur og
gleði hvar sem hann kom og í af-
mælinu reytti hann svoleiðis af
sér brandarana að allir gestirnir
hlógu þar til þeim varð illt í mag-
anum. Ekki datt mér í hug að við
myndum aldrei sjást aftur þegar
við kvöddumst eftir þá góðu
veislu.
Jan, Daníel og Henriette, þið
eigið um sárt að binda og ég vil
votta ykkur mína dýpstu samúð.
Megi Guð gefa ykkur styrk til
þess að takast á við þessa miklu
sorg.
Og elsku Jannick, ég sakna þín
mjög sárt, en hugga mig við það
að við sjáumst síðar. Þangað til
verðurðu með mér í huganum.
Sofðu rótt, kæri vinur minn, og
kysstu mömmu þína frá mér.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Sjafnar Gunnarsson.
Kæra mágkona,
mig langar að minnast þín með
nokkrum orðum.
Okkar kynni hófust fyrir tólf
árum þegar ég kynntist bróður
þínum og var ég strax tekinn inn
í fjölskylduna. Alltaf var veislu-
borð ef maður kom í heimsókn,
Jónína Kristbjörg
Pálsdóttir
✝ Jónína Krist-björg Páls-
dóttir fæddist á
Siglufirði 23. júlí
1949. Hún lést á
Landspítalanum
18. júní 2012.
Útför Jónínu fór
fram frá Fossvogs-
kirkju 27. júní
2012.
hlaðið borð af kræs-
ingum og veislurnar
voru stórglæsilegar.
Á Siglufirði fannst
þér gott að vera og
þar varstu öllum
stundum ef heilsan
var þokkaleg. Þið
hjónin voruð saman
að laga húsið ykkar
og er það að verða
glæsilegt.
Ég kveð þig með
trega og sorg í hjarta elsku
Ninna mín og megi algóði guð
blessa minningu þína. Við vott-
um allri fjölskyldunni samúð
okkar.
Sigrún Þór Björnsdóttir
og Sigurbjörn Pálsson.
Lengd | Hámarkslengd minningargreina er 3.000 slög. Lengri
greinar eru eingöngu birtar á vefnum. Hægt er að senda stutta kveðju,
Hinstu kveðju, 5-15 línur.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli sem aðstandendur
senda inn. Þar kemur fram hvar og hvenær sá sem fjallað er um fædd-
ist, hvar og hvenær hann lést og loks hvaðan og hvenær útförin fer
fram. Þar mega einnig koma fram upplýsingar um foreldra, systkini,
maka og börn, svo og æviferil.
Minningargreinar