Fréttablaðið - 28.08.2014, Page 34

KYNNING − AUGLÝSINGHannyrðir FIMMTUDAGUR 28. ÁGÚST 20142
Útgefandi: 365 miðlar ehf., Skaftahlíð 24, s. 512 5000 Umsjónarmaður auglýsinga: Jónatan Atli Sveinsson, jonatan@365.is, s. 512-5446
Ábyrgðarmaður: Jón Laufdal.
Þeir sem byrja að prjóna verða margir hverjir helteknir af því og
prjónið verður nokkurs konar fíkn. Fíkn sem fólk vill ekki losna
við. Þegar prjónarar hittast er lítið annað rætt en garn, uppskriftir,
mynstur og allt annað sem tengist þessu aldagamla handverki.
Á vefsíðunni about.com, undir flokknum Knitting, hefur fólk sem er
ofurselt prjónafíkninni sent inn sögur um það hversu forfallnir prjóna-
fíklar það er. Hér eru nokkrar skemmtilegar.
■ „Ég get ekki sofið af
því ég er svo uppfull af
hugmyndum um hvað
ég eigi að prjóna næst og
mig klæjar í fingurna að
halda áfram að prjóna.“
■ „Ég varð GLÖÐ þegar
ég vaknaði um miðja
nótt til að fara á klósett-
ið því þá gat ég prjónað
eina umferð í viðbót.“
■ „Ég prjóna á rauðu
ljósi, í tannlæknastóln-
um, á biðstofu hjá lækni
og á verkstæði, á veit-
ingastöðum og þegar ég
bíð í röð. Ég prjóna allt-
af í bílnum þegar mað-
urinn minn keyrir, jafn-
vel í myrkri á leiðinni
heim á kvöldin.“
■ Börnin mín voru farin að segja mér að hætta að kaupa garn og nota
frekar það sem til var á heimilinu.“
■ „Ég tók viku frí frá vinnu svo ég gæti prjónað allan daginn án trufl-
unar.“
■ „Flestir prjónafíklar segja að það sé aldrei til of mikið af garni en nú
á ég það mikið að mér endist í alvöru ekki ævin til að nota það allt.“
Prjónafíkn á hæsta stigi
Þegar prjónafíklar koma saman er um fátt annað talað
en handavinnu og annað henni tengt. MYND/GETTY
Um daginn var ég að fara út að ganga með hundinn og greip með mér bakpoka með heklverkefni, ef ég skyldi nú stoppa ein-
hvers staðar. Reyndar kom ekki til þess að ég tæki
heklunálina upp, en mér leið betur að hafa hana
með,“ segir Edda Lilja Guðmundsdóttir, textíl-
kennari og forfallinn hannyrðanjörður, sem skil-
ur prjónana eða heklunálina helst aldrei við sig.
„Ég hef ekki enn heklað í röðinni í bankan-
um en alls staðar þar sem ég sest niður.
Ef við erum að fara eitthvað á bíln-
um og jafnvel þó það sé ekki nema
tuttugu mínútna akstur, tek ég
með mér prjóna eða heklu-
nál. Maðurinn minn er far-
inn að taka það sérstak-
lega fram, ef við erum að
fara eitthvað bara við tvö,
að það sé bannað að taka
handavinnudótið með,“
segir Edda hlæjandi.
Hún vill þó ekki meina
að heklunálin trufli sam-
skipti hennar við nánasta
umhverfi.
„Þetta er alls ekki eins og
þegar fólk hverfur inn í snjall-
símann. Ég er alltaf með athygl-
ina á öllu öðru í kringum mig. Mér
finnst ég í raun halda betri einbeitingu
við allt annað, ef ég er með eitthvað í hönd-
unum.“
Eins og gjarnan með eldheitt áhugafólk um
hannyrðir hefur Edda komið sér upp miklu
safni af garni. Á dögunum rættist langþráður
draumur þegar hún kom sér upp eigin vinnu-
stofu og gat flutt megnið af safninu þangað inn.
Segir það hafa verið mikinn létti fyrir heimil-
isfólkið.
En hvað ertu að fást við núna?
„Nú er ég að klára uppskrift að hekluðum kaðla-
sokkum og set þá í sölu á netinu fljótlega. Ég er
einnig að vinna að heklbók sem kemur út
eftir áramótin,“ segir Edda
„Ég hef búið til alls konar uppskriftir
gegnum tíðina en núna á heklið hug minn
allan og þá sérstaklega kaðlahekl. Kaðlar eru
venjulega prjónaðir og ég hef ekki séð mikið
af hekluðum köðlum hér á landi. Svo blanda
ég gjarnan saman garntegundum og aðferð-
um, prjóna og hekla til skiptis í einni
og sömu flíkinni. Í vetur ætla ég að
vera með námskeið í hekluðum
peysum,“ segir Edda.
„Maður er miklu frjáls-
ari í hekli en í prjóni.
Með hek lunálina er
hægt að fara í allar áttir
út frá einni lykkju. Það
er líka gaman að hekla
úr einhverju öðru en
garni. Núna er ég til
dæmis að klippa niður
gamlar nælonsokka-
buxur og ætla að hekla
úr þeim gólfmottu.“
Í haust stefnir Edda á að
kíkja á prjónasýningu í göml-
um kastala í London. En má hún
fara með prjóna í f lugvél?
„Já, það er ekkert mál, ég hef aldrei
verið stoppuð með prjónana í töskunni.
Ég er oftar með heklunálina, hún þykir kannski
ekki eins hættuleg,“ segir hún hlæjandi.
„Það er oft miklu meiri höfuðverkur að ákveða
hvaða garn ég á að taka með mér í ferðalagið held-
ur en að pakka niður í töskuna,“ bætir hún við
sposk. Edda hlýtur því að vera á réttri hillu í lífinu.
„Ég ákvað einu sinni að fara í tölvunarfræði en
uppgötvaði eftir árs nám að hún átti ekki við mig.
Í stærðfræðitímum sá ég formúlurnar fyrir mér í
köðlum.“
Sá kaðlahekl út úr
stærðfræðiformúlum
Edda Lilja Guðmundsdóttir, textílkennari og hannyrðanjörður, leggur varla
frá sér heklunálina eitt augnablik. Hún segir prjón og hekl ávanabindandi og í
stærðfræðitímum í tölvunarfræði sá hún formúlurnar fyrir sér sem kaðlahekl.
Eddu Lilju Guðmunds-
dóttur, textílkennara
og hannyrðakonu, líður
betur ef heklunálin er
með í för.
MYND/VALLI
Nýtt blað „Óveður“
er komið út
Sjá sölustaði á www.istex.is