Fréttablaðið - 12.11.2015, Blaðsíða 62

Fréttablaðið - 12.11.2015, Blaðsíða 62
L…GFR®ÐIAÐSTOÐ ORATORS - fŽlag laganema við H‡sk—la êsland Bergsveinn Birgisson býr í Noregi, þar sem hann kennir norrænar miðalda- bókmenntir. Hann er væntanlegur heim til Íslands innan fárra daga til þess að fylgja eftir sinni nýju bók, Geir- mundar sögu heljarskinns, en tekur vel beiðni Fréttablaðsins um símaviðtal, þó kostnaður af því falli á hann að ein- hverju leyti. „Ég er alltaf í mínus hvort sem er,“ segir hann. Lætur Brand príor skrifa Bergsveinn kveðst hafa reynt að vinna Geirmundarsögu eins og miðalda- munkur, tína saman brot úr sagnfræði- legum heimildum og hugsa lengi um hvernig hægt væri að finna merkingar- bært samhengi í þau, geta í eyður og flétta þau saman með leifum af hefð. Þessi undirbúningsvinna var gefin út sem bók í Noregi árið 2013, og kallast Den svarte vikingen. Ein af fléttum Bergsveins í Geir- mundar sögu er að láta Brand nokkurn príor skrifa upprunalegu söguna á 12. öld. „Það er mikilvægt fyrir mig að hafa ramma, hann gerir það að verkum að ég get skrifað aðeins öðruvísi sögu en þær sem til eru,“ segir hann og hlær svolítið prakkaralega á hinum enda línunnar. „Því læt ég þennan munk vera einn af þeim fyrstu sem reynir að skrifa Íslendingasögu, áður en bók- menntagreinin verður viðtekin hefð og reglur myndast um það hvernig eigi að skrifa sögu. Í Íslendingasögum er aldr- ei lýst inn í persónur, þeim er aðeins lýst utan frá. Þetta er mikill fjötur svo ég læt þennan munk í fyrndinni geysa svolítið inn í Geirmund líka og geta sér til um hvað er í gangi inni í honum og hans nánustu.“ Reyndi að vinna eins og miðaldamunkur Ný íslensk fornrit koma ekki út á hverjum degi en nú hefur Bergsveinn Birgisson, rithöfundur og fræðimaður, gert sér lítið fyrir og skrifað Geirmundar sögu heljarskinns, meira að segja á fornmáli. XXII. KapítulI Svá bar til einn vetr at Hjörr konungr kallar Geirmund son sinn á sinn fund. Sagði hann að mál væri at reyna hvert mannsefni hann væri, ok þó vandsét hvárt mannast mætti. Hjörr sagði at Geirmundi væri þegar föstnut kona í Bjarmalandi sömu ættar ok móðurinnar Lúfvinu. Ok þá er váraði skyldi hann fara með þeim til Bjarmalands at heimta brúði sína. Geirmundr sagði þá at hann vildi heldr eiga ambátt eina, ok nefndi til þá ina rauðhærðu, er hafði at honum hlút í bernsku. Þá sperrti Hjörr upp augu í undran, ok þar eftir hvítnaði hann af reiði og sló son sinn vænan kinnhest. “Mér finnst fornmálið fallegt, hnitmiðað og á köflum póetískara en nútímaíslenska,” segir Bergsveinn.FréttaBLaðið/DaníeL rúnarsson Var mongólskur í útliti Sagan sem Ísland vildi ekki, er sagt um nýju bókina. „Hingað til hefur ekki verið mikill áhugi á Geirmundi eða vilji til að kafa í sögu hans. Ég vil meina að allar þjóðir búi sér til upphafsmýtu þegar sagnaritarar byrja að skrifa um elstu tíma. Menn velja að varpa ljósi á vissa þætti sem hæfa þeirri mýtu og svo lenda aðrir í skugga. Mitt mat er að Geirmundur hafi strax hafnað í skugg- anum því hann hafi ekki passað inn í upphafsmýtu Íslands. Hann er ekki algerlega norskur, heldur dökkur og mongólskur í útliti, enda á hann for- feður í Norður-Rússlandi. Í öðru lagi byggir hann sér ekki einn bæ og byrjar þar búskap eins og sagt er um aðra landnámsmenn heldur hagar sér eins og smákonungur, leggur nánast undir sig alla Vestfirði og norðanverðan Breiðafjörð og hefur fjölda manns í vinnu. Hann var stórinnflytjandi á írskum þrælum, það var annað sem sagnamenn vildu ekki fjölyrða um. Geirmundur nemur Ísland af efnahags- ástæðum einum og hann ríður milli búa sinna með 80 vopnaða menn.“ En er þó talinn göfugur í Landnáma- bók? „Já, þar er hann talinn göfgastur landnámsmanna á Íslandi en í því til- liti er átt við valdamestur eða ríkastur manna, því það er líka merking orðsins göfugur.“ Virðir gömlu sagnameistarana Var fornmálið þér ekkert til trafala við skriftirnar? „Jú, en mér fannst búið að gera nógu margar bækur upp úr fornri sagna- hefð á íslensku nútímamáli. Verkefni mitt snerist um að virða gömlu sagna- meistarana og formið og orðtökin eru samofin bókmenntagreininni. Vitan- lega varð úr þessu meiri vinna en mér finnst fornmálið fallegt, hnitmiðað og á köflum póetískara en nútímaíslenska svo það var skemmtileg reynsla að prófa þetta og fræðandi. Aðalástæðan er þó sú að ég hef mínar efasemdir um skáldsöguna sem listform í dag. Þess vegna vildi ég fara aftur til upphafsins.“ Ég sé minnst á Steinólf í Fagradal í sögunni þinni. Er það sá Steinólfur sem margir þekkja í dag? „Nei, það er Steinólfur lági sem kemur fyrir í sögunni. Nútímamaður- inn Steinólfur var 28. liður frá honum, en ef maður les vandlega má finna sagn- ir í bókinni runnar undan rifjum hans.“ Gunnþóra Gunnarsdóttir gun@frettabladid.is „Það er vel þekkt tækni að syngja í flautuna um leið og maður spilar og Ásta syngur líka af og til við píanó- ið,“ segir Emilía Rós Sigurðardóttir flautuleikari glaðlega um tónleikana Röddin, sem hún og Ástríður Alda Sigurðardóttir píanóleikari halda í Hafnarborg í Hafnarfirði á sunnu- daginn klukkan 20. Á dagskránni eru verk eftir Atla Heimi Sveinsson, Beat Furrers og Kaiju Saariaho og svo frumflytja þær stöllur nýtt verk eftir tónskáldið og flautuleikarann Kolbein Bjarnason sem hann samdi sérstaklega af þessu tilefni. Verkin eiga það sameiginlegt að styðjast við brot úr ljóðum ólíkra skálda, svo sem Plath, Eliots, Prousts og Thors Vilhjálmssonar. „Það er talsverður texti í verkinu hans Atla Heimis sem við hrópum og köllum – og reyndar líka í verk- inu hans Kolbeins, því hann varð fyrir áhrifum af verkinu hans Atla Heimis þegar það var frumflutt 1975 eða 6,“ segir Emilía Rós. „Já, ef þú vilt vita þá kemur gjallarhorn líka við sögu!“ Tónleikarnir tilheyra tónleika- röðinni Hljóðön. Hún er tileinkuð tónlist frá 20. og 21. öldinni þar sem einstök hugmyndaauðgi og listræn glíma tónskálda leiða áheyrendur inn á áður ókunnar slóðir. – gun Spila á flautu og píanó, syngja, hrópa og kalla emilía rós og Ástríður alda hafa leikið saman síðustu ár og gáfu meðal annars út geisladiskinn Portrait 2012 sem hlaut þrjár tilnefningar til íslensku tónlistarverð- launanna 2013. MynD/úr einkasaFni 1 2 . n ó v e m b e r 2 0 1 5 F I m m T U D A G U r46 m e n n I n G ∙ F r É T T A b L A ð I ð menning 1 2 -1 1 -2 0 1 5 1 5 :5 4 F B 0 8 0 s _ P 0 7 9 K .p 1 .p d f F B 0 8 0 s _ P 0 6 2 K .p 1 .p d f F B 0 8 0 s _ P 0 0 2 K .p 1 .p d f F B 0 8 0 s _ P 0 1 9 K .p 1 .p d f A u to m a tio n P la te re m a k e : 1 6 E D -C B A 4 1 6 E D -C A 6 8 1 6 E D -C 9 2 C 1 6 E D -C 7 F 0 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 1 B F B 0 8 0 s _ 1 1 _ 1 1 _ 2 0 1 C M Y K
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.